Akda 34
Nakasalubong ko sila ina palabas ng ospital kung saan si ate. "anak.."bati ni ina habang tahimik lang na tinignan ako ni ama. "ikaw na muna ang bahala sa ate mo magpapahinga muna kami ng ama mo.."paalam nila. Tango nalang ang naisagot ko lalo na at mukhang nagmamadali sila. Nang malaman ni ate na nawala ang sanggol sa sinapupunan niya ay naging tahimik na ito.Minsan ay parang lumilipad ang isip nito kapag kinakausap namin siya. Hindi rin siya maganang kumain.Naiintindihan ko yun dahil nawalan siya ng anak. Pero si Eduardo ay hindi ko mapag aralan ang nararamdaman dahil tikom lang ang bibig nito at parang laging nag iisip. Napabuntong hininga ako at iwinaksi sa isipan ko ang mga gumugulong katanungan.Naglakad na ako papunta sa kwarto ni ate. "hindi ko siya mapapatawad.."natigil ako
- Writer
