Sumungaw sa pinto ng kwarto niya ang kanyang ina. Mula sa paghahanay ng kanyang mga damit sa cabinet ay tiningnan niya ito. May malawak na ngiti na nakapaskil sa labi nito.
“Cara, anak, pwede ba kitang maabala sandali?” naglalambing na tanong nito sa kanya.
Inilagay na niya ang huling tiniklop sa salansan ng mga damit. “Sige po, ‘Nay. Tapos na rin naman po ako. Bakit po? May kailangan po ba kayo?”
Tuluyan na itong pumasok sa kwarto niya.
“Ipasusukat ko sana sa’yo ito, anak.” Itinaas nito ang hawak na bestida.
Gulat na napamaang siya dito. “Natapos niyo na agad, ‘Nay?” Kahapon lang siya sinukatan nito. Hindi naman siya nagtaka pa dahil kung minsan kahit hindi niya kailangan kapag naisipan nito ay ipinagtatahi talaga siya nito ng mga bestida at blusa.
“Oo naman, baka kasi kako bigla k
