CHAPTER 12

1424 Words

Hawak ang hinubad na damit ay napahugot siya ng malalim na hininga. Pinilit niyang ngumiti kahit na taliwas iyon sa kasalukuyan niyang nararamdaman. Itinuon niya ang pansin sa damit. Muli niyang dinama ang tela niyon. Napakaganda talaga niyon. Napakagaling talaga ng nanay niya. Kung tutuusin nga ay maikokompara rin sa mga gawa ng sikat na designer ang mga tahi at disenyo ng nanay niya. Nagtataka nga siya kung bakit mas pinili ng nanay niya ang maging simpleng mananahi. Hindi sa ikinakahiya niya iyon. Napagtapos siya sa pag-aaral ng mga magulang niya dahil sa sipag at tiyaga ng mga ito. Noon ay halos magdamag na paglamayan ng nanay niya ang pananahi para lang matapos nito kaagad ang mga tanggap nitong tahiin at makakuha ulit ng bago. Ang tatay naman niya ay panay ang overtime sa pinapasuka

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD