Familia Montefalco Series 1:"Mi Amor Maria"

Capitolo 7

(Freyja Kataliana's POV)

☆PRESENT DAY☆

Biglang bumukas ang pintuan na nasa likod ng fireplace at nakita kong may pintuang bakal sa likod nito.

'So sa likod ng fireplace may pintuan at sa likod ng pintuan ay pintuang bakal?Sosyal naman nito.'

"Bakit ang daming pintuan?"di ko napigilang tanong.

"It's for safety."sagot sa akin nung attorney.

Hindi na ako muling umimik pa at sinundan na lang sila.Itinapat naman nung tunay kong ama ang kanyang palad bago magbukas ang pintuang bakal at tumambad sa akin ang isang elevator.Sa gilid ng elevator ay may tatlong pindutan.

"Vieni qui bambino mio,I want to test you."

Dahan-dahan akong lumapit sa kanya at pinakatitigan ang tatlong button.Simple at gawa sa bakal ang tatlong button na kulay black.

"I want you to press the right button on your place.Among those three,there is only one way to your room.The other two button represents the way to hell or to death."

Napalingon ako sa aking tunay ng ama ng marinig ang mga salitang iyon.

"Well,this house was originally build by my father's grandfather.Your Horonable and Great Late Grandfather,the Emperor of the Underground Empires,the one who made and build this empire,and the most richest man at the young age,Architect Sebastian Luisito Montefalco.When he build this house,he did everything to get everything he dreamed of. From power, luxury and fame, he got all that in this very house. If only the wall could speak, they themselves would tell everything that your Grandfather went through. This house is the foundation of your Grandfather Sebastian's suffering and effort.And because this house was easy to enter and invade before,he redecorate it for almost a year.He made sure that for those person who wants to enter this house without his permission,they can't escape here so easily,and before you can finally escape,you are on the edge of the death.So if you don't know how to use your 5 senses,you will be dead in just a second."

Ng marinig ang lahat mga iyon sa kanya ay napaisip ako.

Marami pa pala akong hindi alam sa tunay kong pinagmulan,sa tunay kong mundo.

Muli kong itinuon ang aking panigin sa tatlong button at huminga ng malalim.Dahan dahan kong inilapit ang aking hintuturong daliri at itinapat ito sa button na pakiramdam ko'y daan papunta sa aking kaligtasan.

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

(Yella's POV)

☆2 YEARS AGO☆

Mabigat na ulo ang nagpagising sa akin.Dahan-dahan ngunit buong pwersa akong umupo.At ng imulat ko ang mga mata ko ay nagulat ako ng mapansing nasa ibang bahay ako.

Nasaan ako?

Anong lugar to?

Sinong nagdala sakin dito?

Ang anak ko!Nasaan ang anak ko?

Inikot ng aking mga mata ang paligid.Saka ko lang naisip na nasa ospital ako ng may lumapit sa akin na isang lalaking doktor.

"Good evening.How's your feeling?"

Pinakatitigan kong mabuti ang doktor na nasa harapan ko.Mula sa suot nitong kulay puting-puti na casual suit for doctor,ay may nakasabit na stethoscope sa kanyang leeg.Kahit naka-uniporme sya ay halatang may magandang pangangatawan ang lalaking ito.May tangkad sya na 5'7.May matangos na ilong,makapal ngunit mapupulang mga labi,mahahaba at itim na pilikmata at may katamtamang kapal ng kulay.Ang mga mata naman nya ay kulay blue na kahit nakasuot sya ng salamin ay parang sinusuyod ang kaibuturan ng pagkatao mo.

"Hey.Are you feeling unwell?I can check you here---"

"Sorry po Dok Ethan,pero pwede po bang magtanong?"ani ko sa pangalan nyang nakita ko sa name tag nya.

"Yeah sure.Go ahead."nakangiti nyang saad.

"N---nasaan po ba ako?Sino pong nagd----dala sakin dito?"

"Oh about that.It was me."

Gulat akong napalingon sa kanya.

"Dok------"

"I was passingby on that place when I accidentally saw you.I was really shock when I saw you suddenly collapsed.So I decided to bring you here.Andito ka nga pala sa opisina ko,and you're in the hospital."

Napatango ako dahil sa sinabi nya.

Ng masiguro kong kaya ko na ay tumayo na ako ngunit agad akong pinigilan nung doktor.

"Hey!You're not yet fully recovered.You should stay here for tonight."

"Salamat na lang po dok pero kailangan ko ng umuwi.Inaantay ako ng anak ko."

"You have a child?"gulat nyang saad para mapalingon akong muli sa kanya.

"Opo dok,kaya kung maaari po sana hayaan nyo na akong makaalis.Wag po kayong mag-alala,babayaran ko po kayo bukas.Babayaran ko po yung check up na ginaw----"

"There's no need.Hindi ako nanghihingi ng bayad.But please just stay here,kailangan mo munang magpagaling bago ka umuwi.Maaaring mahawa ng lagnat mo ang anak mo."

" Alam ko po yon dok pero kailangan ko na po talagang umuwi.Panigurado po ako,iiyak sya ng iiyak kapag di nya ako nakita.Kaya po please lang,hayaan nyo na po akong makauwi."pagmamakaawa ko sa kanya.

Saglit syang tumitig sa akin ng malalim bago sya bumuntong-hininga.

"Fine.But let me drive you home.Maulan pa rin sa labas at matagal pa bago ka makasakay ng jeep.Delikado kapag hahayaan kitang mag-isa sa labas. "

"Wag na po dok.Okay na po ako.Sobra na po ang g----"

"I insist.Or else hindi ka makakauwi sa inyo ngayong gabi."

Napaisip akong mabuti.

Bukod sa mabigat pa rin ang ulo ko ay nilalamig ako.At isa pa,wala na akong pamasahi.Kung ipagpipilitan ko naman na umuwi mag-isa ay baka abutin ako ng alas nwebe bago ako makauwi sa bahay.

Nahihiya akong tumango.

Kaagad nya akong inalalayan pababa sa hospital bed.Saglit muna syang lumayo at ibinaba ang stethoscope at hinubad ang hospital gown na suot-suot nya.Ng matapos sya ay may kinuha sya sa kanyang bulsa at nakangiting lumapit sa akin.

"Shall we?"

**********

Ng makarating kami sa subdibisyon kung saan ako nakatira ay ipinahinto ko na ang sasakyan sa may kanto.

"Where's your house here?Doon na kita ibababa."aniya habang nalingon sa paligid.

"Wag na po dok,nakakahiya na po.Sobra-sobra na po ang tulong na ibinigay nyo sa akin.Nakakaabala na po ako---"

"You were not.And besides,I insist it.So dont worry.So where is your house?Doon na kita ibababa."

"Wag na po,okay na po ako dito.Malapit naman na po ako tsaka isa pa baka po mapagtsismisan nila kayo lalo na ng pamilya ng asawa ko."pagpupumilit ko.

"You lived with your in-laws?"

"Opo dok."akward kong saad sa kanya.

"Oh I know now.If you're thinking that your husband might be mad,I'll tell him myself."

"Di na po kailangan.Wala po sya dito dok.Nasa kulungan sya."

Saglit na katahimikan ang bumalot sa aming dalawa.Kaagad kong tinanggal ang seatbelt at nahihiyang nagpaalam sa kanya.

"Dok,mauuna na po ako.Baka po hinihintay na ako ng anak ko."

"Okay."

Matapos kong magpaalam ay akmang bababa na ako ng abutan nya ako ng payong.

Ng tuluyang makababa ay kaagad kong pinindot ang button ng payong at may naramdaman akong hapdi sa aking hinlalaki ngunit saglit lang din ay nawala na ito kaya diretso na ako sa paglalakad.Bago pa man ako makalayo ay saglit ko pa syang nilingunan bago lumakad.

(Other's POV)

Ng masigurong malayo na ang babae ay kaagad nyang kinuha ang kanyang cellphone at idinial ang isang numero.Wala pang isang ring ay sumagot agad ito.

"She has a child.Her husband is in jail.The place she's living was nice,and she's with her in-laws.Alright Dad,chiederò al fratello Gab di aiutarmi a indagare su di lei."