Mabilis ang t***k ng puso ni Kristela habang nakasandal sa malamig na pader ng pribadong hallway sa Casa de Vina. Kasalukuyan siyang naglalakad pabalik sa dressing room matapos ang mainit at nakalilitong halik ni Frederick nang makarinig siya ng mahihinang boses mula sa isang madilim na sulok malapit sa emergency exit.
Idinikit ni Kristela ang kanyang likod sa pader at dahan-dahang sumilip.
Sa ilalim ng malabong ilaw, nakasandal si Mandy Sebastian habang hawak-hawak sa leeg si Magnos Carrion. Ang socialite na asawa ni Frederick, na kanina lamang ay mukhang disenteng at may impluwensiyang tao, ay masugid na nakikipaghalikan sa supervisor ng JTech Holdings.
"Mandy, baka may makakita sa atin. Kapag nalaman ito ni Frederick, papatayin niya tayong dalawa!" nanginginig na bulong ni Magnos habang bahagyang itinutulak ang babae, bagaman nakahawak pa rin ang kanyang mga kamay sa balakang ni Mandy.
Tawa nang tawa si Mandy, isang malamig at puno ng pagmamayabang na tunog. "Matagal nang walang pakialam sa akin si Frederick, Magnos. Pinakasalan lang niya ako dahil sa pangalan at pera ng pamilya ko, at gayon din ako sa kanya. Habang busy siya sa pag-aaksaya ng pera sa bagong dancer na 'yon, siguraduhin mong maililipat mo ang natitirang shares ng JTech sa account ko."
"Ginagawa ko na, pero kailangan nating mag-ingat. Hindi tanga si Frederick," sagot ni Magnos bago muling hinagkan si Mandy sa labi.
Napahawak si Kristela sa kanyang dibdib. Ang perpektong image ng pamilya Falcon ay isa lamang palang malaking pakunwari. Si Mandy ay naroon lamang para sa pera at status, habang ginagawang kabit ang sarili nitong tauhan.
Bago pa man siya makagawa ng anumang ingay, isang kamay ang biglang humawak sa kanyang balikat, at napasinghap siya.
Nang lumingon si Kristela, bumungad sa kanya ang madilim at seryosong mukha ni Frederick. Bago pa man makapagsalita ang dalaga, mabilis siyang hinila ng lalaki patungo sa loob ng kanyang malawak na opisina at dahan-dahang inilapat ang pinto.
"Nanonood ka sa hindi mo dapat pinapanood, Kristela," malamig na wika ni Frederick habang nakatitig sa mga mata ng dalaga.
Nanginginig na humakbang paatras si Kristela hanggang sa tumama ang kanyang likod sa gilid ng malaking mahogany desk ng CEO. "Alam mo... alam mo ang tungkol sa kanila?" tanong ni Kristela.
Isang nakakatakot na ngiti ang lumitaw sa labi ni Frederick. Lumapit siya nang dahan-dahan at ikinulong si Kristela gamit ang dalawa niyang braso sa magkabilang gilid ng mesa.
"Sa tingin mo ba, may nangyayari sa paligid ko na hindi ko nalalaman?" bulong ni Frederick. Inilapit niya ang kanyang mukha, halos magdikit na ang kanilang mga ilong. "Hayaan mo silang maglaro. Mas madaling kontrolin ang mga taong nag-aakalang nakakahigit sila sa 'yo."
"Ginagamit mo lang din si Mandy, katulad ng paggamit mo sa akin," galit na wika ni Kristela, bagamat ang matinding init na nagmumula sa katawan ni Frederick ay nagdudulot ng kakaibang pagnanasa sa kanyang kaibuturan.
"Magkaiba kayo, Kristela," masuyong wika ni Frederick habang itinulak ang mahabang wavy na buhok ng dalaga sa likod ng tainga nito. Ang kanyang mga daliri ay dahan-dahang bumaba sa porselanang leeg ni Kristela, patungo sa kanyang silk dress. "Si Mandy, palamuti lang. Pero ikaw... ikaw ang gusto ko. Ang katawan mo, ang puso mo, ang buong pagkatao mo."
"Hindi ako sa 'yo!"
Naputol ang salita ni Kristela nang kabigin siya ni Frederick sa beywang at muli siyang halikan, isang halik na mas matindi at mas marahas. Hindi na nakalaban si Kristela sa kabila ng takot at ng kakaibang pang-akit ni Frederick na dahan-dahang lumalamon sa kanyang pagkatao. Ang kanyang mga kamay na pilit sanang itutulak ang dibdib ng lalaki ay dahan-dahang kumapit sa balikat nito.
Dahan-dahan siyang iniupo ni Frederick sa ibabaw ng mesa sa gitna ng dilim at malamig na aircon ng silid, ang init ng kanilang mga katawan at pagnanasa kung saan unti-unting nalulunod si Kristela.
Lumipas ang ilang oras sa loob ng marangyang silid. Tuluyang nakuha ni Frederick ang p********e ni Kristela. Ang gabi ay napuno ng halinghing, pagnanasa, at mga pangakong nakatali sa pera at security.
Habang nakahiga si Kristela sa malambot na sofa sa loob ng silid, nakabalot sa isang itim na silk robe at nakatitig sa kisame, nakatayo naman si Frederick sa tapat ng salamin habang nag-aayos ng kanyang polo at necktie.
"Bukas, may ipapadalang bagong nurse sa bahay ninyo para bantayan ang nanay mo," seryosong pahayag ni Frederick nang hindi humaharap sa kanya. "At simula bukas, hindi ka na sasayaw sa harap ng kahit kanino sa Casa de Vina. Dito ka lang sa silid na 'to. Maghihintay ka sa akin."
Nakaramdam si Kristela ng pag-asa at kalayaan habang inaayos niya ang kanyang kasuotan para umuwi. Pumasok ang bouncer para ipaalam na nakahanda na ang sasakyan. Ngunit sa labas ng opisina, nakatayo pala si Mandy kasama si Magnos.
Nakita ni Mandy si Kristela na lumabas mula sa silid ni Frederick, magulo ang buhok, namumula ang mga labi, at halatang katatapos lang makipagniig sa kanyang asawang si Frederick. Magkakasalubong ang mga kilay ni Mandy habang nakatitig kay Kristela. Ang galit at inggit sa kanyang mga mata ay hindi maikakaila.
"Tingnan mo nga naman," usal ni Mandy habang nakakrus ang mga braso at humahakbang palapit kay Kristela. "Ang murang dancer mula sa Tondo, ginawa nang personal na laruan ng asawa ko."
Tumingin nang diretso si Kristela kay Mandy. Bagaman nanginginig ang loob, hindi siya nagpakita ng kahit kaunting pangamba. "Wala akong panahong makipag-away sa 'yo, Ma'am."
"Mag-ingat ka sa mga titig mo sa 'kin, babae," banta ni Mandy sabay lapit ng mukha. "Hindi mo kilala kung sino ang binabangga mo. Isang salita ko lang kay Frederick, puwedeng bukas ay nasa kangkungan ka na ulit kasama ang naghihingalo mong nanay."
Bahagyang napatingin si Kristela kay Magnos na nakatayo sa likod ni Mandy. Isang makahulugang ngiti ang lumabas sa mga labi ni Kristela.
"Siguraduhin ninyo lang po na malinis ang sarili ninyong bakuran bago kayo maglinis sa iba," mahinang bulong ni Kristela, sapat lang para marinig nina Mandy at Magnos, bago dahan-dahang tumalikod at naglakad palayo.
Nanlaki ang mga mata ni Mandy sa gulat sa narinig, habang si Magnos naman ay namutla sa takot.
"Narinig mo 'yon?" galit na baling ni Mandy kay Magnos. "Alam ng babaeng 'yan... Kailangan nating gumawa ng paraan para matanggal si Kristela bago pa niya tayo isumbong kay Frederick."
Samantala, habang nakasakay si Kristela sa kotse na maghahatid sa kanya pauwi, lumipas ang mga buwan na parang isang panaginip na nakatali sa pagsunod at pagnanasa. Sa bawat pagpatak ng gabi, ang Casa de Vina ay nagiging saksi sa muling pag-angkin ni Frederick kay Kristela. Sa loob ng marangyang silid, wala nang ibang nakakahawak na lalaki. Si Frederick lamang ang may karapatang humawak, humalik, at magmay-ari sa dalaga.
Ngunit sa kabila ng pagiging manipulative ni Frederick, may unti-unting nagbabago sa kanya. Tuwing nakahiga si Kristela sa kanyang dibdib, matapos ang mga gabing puno ng init at pag-angkin sa kanya, nararamdaman niya ang marahang paghaplos ni Frederick sa kanyang mahabang wavy na buhok, isang galaw na hindi na lang basta pag-angkin kundi may kasama nang kakaibang kalinga.
Isang gabi, habang nakadikit ang mukha ni Kristela sa dibdib ng lalaki, hindi niya napigilang magtanong.
"Bakit mo ginagawa ito, Frederick? Bakit kailangang ikulong mo ako sa ganitong buhay?" mahinang tanong ni Kristela habang ang kanyang daliri ay dahan-dahang gumuguhit sa dibdib ng lalaki.
Tumingin si Frederick sa kanya. "Dahil sa 'yo lang mapanatag ang isip ko, Kristela," seryosong sagot ni Frederick bago dahan-dahang hinagkan ang mga labi ng dalaga.
Sa bawat halik at yakap ni Frederick, nararamdaman ni Kristela na ang dating takot at galit sa kanyang puso ay unti-unting napapalitan ng isang kakaibang pagmamahal sa lalaking kumokontrol sa kanyang buhay.
Sa kabilang dako, naguguluhan si Frederick sa kanyang sarili. Sa loob ng 42 taon ng kanyang buhay, pera, kapangyarihan, at takot lamang ang kanyang pinaiiral. Ang kasal nila ni Mandy ay isang transaksyon lamang, at kailanman ay hindi siya nagkaroon ng damdamin kay Mandy.
Ngunit tuwing nakikita niya si Kristela, ang malinis nitong balat, ang mapupungay nitong titig, at ang paraan ng pagtugon nito sa kanyang mga halik, nakakaramdam siya ng takot na hindi niya kailanman naranasan: ang takot na mawala ang dalaga.
Isang hapon sa kanyang opisina sa Falcon Holdings, nakatayo si Frederick sa tapat ng bintana habang hawak ang isang baso ng alak. Pumasok si Magnos para mag-ulat ng ilang transaksyon sa JTech Holdings.
"Sir Frederick, heto na po ang mga papeles para sa panibagong pasilidad ng ospital ng inyong protégée," nanginginig na pahayag ni Magnos.
Lumingon si Frederick. "Siguraduhin mong walang magiging problema sa operasyon ng ina ni Kristela, Magnos. Kapag may nangyaring masama sa kanya, ikaw ang pampalit ko sa hukay."
"O-Opo, Sir Frederick!" mabilis na tugon ni Magnos habang pawisang lumabas ng silid.
Nang mag-isa na lang si Frederick, napahawak siya sa kanyang sintido. Bakit napakalayo ng nararating niya para lamang sa isang dancer? Bakit handa siyang gumastos ng milyon-milyon at protektahan ang pamilya nito? Naguguluhan siya, ngunit tuwing naiisip niya ang magandang mukha ni Kristela, muling nag-aalab ang kanyang pagnanasa na angkinin ito gabi-gabi.
Dumating ang araw na pinakahihintay ni Kristela. Matapos ang matagumpay na operasyon sa puso at ilang buwang masusing pag-aalaga ng mga pinakamagagaling na doktor na binayaran ni Frederick, tuluyan nang gumaling si Aling Rosa.
Sa loob ng malinis at pribadong silid sa ospital, nakatayo si Kristela habang pinagmamasdan ang kanyang ina na masayang nag-iimpake ng mga gamit.
"Anak, napakabuti ng Diyos," nakangiting wika ni Aling Rosa habang hawak ang mga kamay ni Kristela. "Salamat sa kumpanyang pinagtrabahuhan mo at tumulong sa lahat ng gastos. Malakas na malakas na ang puso ko, Kris."
Napangiti si Kristela, ngunit may kasamang pait at sikdo sa kanyang dibdib. Hindi alam ng kanyang ina ang totoong kapalit ng kanyang paggaling, ang sariling katawan at kalayaan ni Kristela na ipinagkaloob niya kay Frederick.
Nang gabing iyon, matapos maihatid si Aling Rosa sa isang ligtas at bagong bahay na inilaan para sa kanila, muling nagkita sina Frederick at Kristela sa nakatagong suite ng Casa de Vina.
Pumasok si Frederick at nakita si Kristela na nakatayo sa tapat ng bintana. Lumapit ang lalaki mula sa likod at ipinalupot ang kanyang mga braso sa beywang ng dalaga, idinidikit ang kanyang dibdib sa likod nito.
"Magaling na ang ina mo, Kristela," bulong ni Frederick sa kanyang tainga, sabay dahan-dahang paghalik sa kanyang leeg. "Ligtas na siya. Wala ka nang kailangang ipag-alala."
Lumingon si Kristela at hinarap ang lalaki. Tinitigan niya ang mature at guwapong mukha ni Frederick. Sa kabila ng lahat, alam ni Kristela sa sarili niya na tuluyan na siyang nahulog sa lalaking ito.
"Nagawa mo na ang lahat ng pangako mo, Frederick," mahinang wika ni Kristela. "Paano naman tayo? Ano na lang ako sa 'yo?"
Natigilan si Frederick. Ang tanong na iyon ang mismong kinatatakutan niyang sagutin. Sa halip na sumagot, dahan-dahan niyang inangat ang mukha ni Kristela at hinagkan ito nang may matinding pagmamahal at pagnanasa, isang halik na tila nagsasabing hindi na niya hahayaan na makawala pa ang dalaga kailanman.
Nang gabing iyon, muli nilang inangkin ang isa't isa nang mas matindi at mas malalim kaysa sa mga nagdaang gabi. Ngunit sa likod ng kanilang panandaliang kaligayahan, nag-uumapaw na ang galit nina Mandy at Magnos na patuloy na nag-aabang ng pagkakataon upang sirain si Kristela.