It's almost nine in the evening. Di ako dalawin ng antok. Tumayo ako mula sa pagkakahiga. I removed my shirt and don't care if my fly is open. Dala ang camera, naglakad lakad ako sa buhanginan. When I look at the sky, I cannot help myself but smile. One bright star is very near to the waxing crescent moon. My grandfather used to tell me, at this moment, women are attracting men like bees.
"Hi!" napalingon ako. It's Pauleen, Troy's sister.
"Hello Kiddo," hindi ko maiwasang mapangiti ng sumimangot siya.
"Can you please drop the kiddo? I told you, I am not a kid anymore," kahit nakasimangot, maganda pa rin.
Natatawang napailing ako. "What are you doing here Pauleen?" tanong ko sa kanya. "It's late. You should be sleeping," tumingala ulit ako. What a beautiful scenery. How I wish, my shot can give justice to it.
I turn my camera on and zoom it in.
"Like you, I cannot sleep and luckily, I found you here," tumingin ako sa kanya.
"Are you following me, Pauleen?" nakangiting tumango siya. I rolled my eyes and positioned myself to take a good shot.
"Halata ba?" natatawang tanong niya.
"Yup!" I adjusted the lens.
"I am your number one fan," ngumiti lang ako. After I click the camera, I look at the screen. Okay naman pero hindi ko masyadong nagustuhan. "I read each and every article about you. So when I learned from my brother that you are in town, I did my very best to know your whereabouts."
'Pops, I think, it's the other way around....'
"Why is that so?" I asked her
She got beautiful locks and has a big resemblance to Cameron. Just like Mason, I also like that kid. I reminded myself to ask Sandra out before we go.
Nahiga ako sa buhanginan at muling itinutok ang lens sa langit. Napangiti ako. This is a better angle. But when I click, instead of the moon and star, it's her face!
"Goodness Pauleen!" inis na napatingin ako sa kanya. She's grinning. "I am taking a shot!"
"Sorry," at nag-peace sign. Napailing na lang ako at muling ibinalik ang atensyon sa kinukuhanan ko ng larawan. She's standing near me and I saw her face looking up in the sky through the lens.
This is the best shot.
Napangiti ako habang umuupo. She seated beside me. "Are you really like this? Kahit ano lang, kinukunan ng pictures?"
Tumingin ako sa kanya. "It's not kahit na ano lang. Like that," tinuro ko sa kanya ang buwan at bituin. "It's a beautiful piece of art. All the things that God created are beautiful...." tumingin ako sa kanya. She's still looking at the sky. "Beautiful," No Ric! She's a kid! Above all, she is Troy's sister.
Ipinilig ko ang ulo ko. Tumingin ako sa malawak na karagatan. "How old are you Pauleen?"
"Sixteen but I will turn seventeen next week and I want you to come," nakadama ako ng panghihinayang. I am leaving for Switzerland with Trice and Mason.
"Though I want to.....I cannot," kumunot ang noo niya. "We are leaving in three days' time."
Though she looks disappointed, she just shrugged her shoulders. "I just tried my luck," napakunot ako ng noo ng tumingin siya sa akin at nakangiti. "A gift will do." Tumango ako.
"I will send it to your house," muli akong nahiga sa buhanginan at pumikit.
Napalingon ako sa kanya ng maramdaman ko ang paghiga niya sa tabi ko.
"Uwi na, Pau," pumikit muli ako. "I don't want your brother to see you here beside me."
" Don't tell me, dito ka na matutulog?" tumango ako pero nakapikit pa din.
"Sanay na sa akin ang mga staff dito. Kung saan abutan ng antok, doon ako natutulog."
"Am I that boring to you?" halata ko ang inis sa boses niya na ikinatawa ko. "At katawatawa rin ba ako?"
"You are so annoying," dumilat ako ng konti para makita ko ang ginagawa niya. Nakasimangot pala. Tuluyan na akong dumilat at tumagilid paharap sa kanya. Pinisil ko ang matangos niyang ilong. "Ikaw, ang bata bata mo pa, kung ano anong kalokohan ang pinaggagagawa mo dito. I cannot understand why you followed me here."
"Kasi, I like you nga!" pinigilan kong ngumiti. She's really a kid dahil nagmamaktol na siya.
"Then tell me.....why you do like me? This is our third meeting. Reading those articles about me is not enough. I might be a bad person. Paano kung mag-take advantage ako sayo? You are beautiful, no doubt but telling a guy.....a total stranger that you like him is kinda risky, you know," tumagilid din siya ng higa paharap sa akin.
"You are not a total stranger, Ulric. My brother knows you.....Ate Bea and Ate Sandra know you, so that means, you are a good person," ngumiti siya. "And why I like you? Kasi, ang gwapo gwapo mo, sikat ka, pa-mysterious," natawa ako sa huling sinabi niya.
"But still, not enough," I don't know why but I reached her face. "Don't just tell a guy that you like him that boldly," her skin is so soft. "Baka kung ano ang mangyari sa iyo," binawi ko ang kamay ko pero inabot niya iyon. A sudden electric bolt rushed from the place where she is holding me into my heart. It is beating so fast.
Shit Ulric! Not Pauleen! Run while you still can!
And to my surprise, she kissed the back of my hand!
"Pauleen!" bigla kong hinaltak ang kamay ko. Napapikit ako. What is this strange feeling? This is so foreign for me.............and why of all people, to a kid?
"Don't do that again!" itinago ko sa pagalit na tinig ang nararamdaman ko.
~~Pauleen's POV~~
I don't know where I got the strength to do what I am doing......to say what I want to say. Siguro nga, dahil ito na lang ang pagkakataon ko ngayong aalis na siya. Maaaring hindi ko na siya makita.
Biglang nangilid ang luha ko.
"Pau...." pinilit kong ngumiti.
"Is it because of my brother why you don't like me or it is just because of my age?" feeling ko, sobrang kapal na ng balat ko sa mga pinagsasasabi ko.
Tumingin siya sa akin. "Both," umayos siya ng higa at tumingala.
Naupo ako at humarap sa kanya. "About being my brother's sister, I cannot do anything about that," tumingin siya sa akin. "But age....tell me," kumunot ang noo niya. "Tell me when it will not be a problem for you to like me."
"Like lang ba ang gusto mo?" napakunot ako ng noo. "Kung like lang, I can say that I like you," bigla akong kinabahan. His words gave me hope. "You are beautiful, no doubt but that is the only thing that I can say. We don't know each other. But being a guy who met a beautiful lady, it is normal for me to like you, right? And above all, that lady is so bold telling me about her feelings," ngumiti siya.
"I want you, Ulric......I want to be with you," umiling siya sa sinabi ko.
"Like....want.....those shouldn't be the reason to be in a relationship. For me, it is more important that you love the person," again, he reaches for my face and caresses it. "You are beautiful...young......you will still meet lots of guys who are much better than me. And that infatuation right now will fade once you meet the right guy for you."
I pouted my lips. "I don't like other guys......only you," natawa siya at binawi ang kamay.
"Ngayon lang iyan. Matagal tayong hindi magkikita. It will go eventually," pero umiling ako.
"Are you with somebody right now?" I am hoping na sana wala. Natatakot akong baka sabihin niyang meron dahil sobra sobra ang pagtanggi niya sa akin.
Tumingala ulit siya sa langit. "Nope! But I like someone," napakunot ako ng noo.
"Like? I thought....."
"Like lang for now.....because the feeling is not that strong yet. It might lead to love before I know it. But since I haven't reached that point yet, I will date other ladies and right now, I have somebody in my mind."
May pinong kurot akong naramdaman sa puso ko.
"Then date me instead!" napatingin siya sa akin. "Ako na lang!"
Bigla siyang tumawa. Tinampal ko ang dibdib niya. "Do I look like a clown? Tawa ka nang tawa sa mga pinagsasasabi ko, eh! Seryoso kaya ako!"
"Where did you get that boldness, huh?" tumigil man siya sa kakatawa, dahil naaabot ng ilaw mula sa mga sulo sa paligid ng beach ang kinarorooonan namin, nakita kong nakangiti ang mga mata niya.
"Kapag gusto ko ang tao, malakas ang loob ko," when I look on his lips, I swallowed hard. Sobrang lakas ng kaba ko, nakakabingi.
'Do it, Pau! It's now or never!'
Inilapit ko ang mukha ko sa kanya. Nanlaki ang mga mata niya!
'Please, Ulric, don't resist! It took me a lot of courage to do this......'
"Pau!" and I claimed his lips.
Shemay! Ano ba ang susunod kong gagawin? Ganito na lang ba ito? Basta nakalapat lang ang mga lips namin? Think Pau, think! Isipin mo yung mga napapanood mo sa mga pelikula!
He is not moving under me, nanigas na yata. I started to move my lips. At ang kaba ko, nag-uunahan!
And suddenly, I heard him laugh! Bigla akong napalayo sa kanya. Again, I saw amusement in his eyes.
"Bold but inexperience, huh?" nag-init ang pisngi ko. "Di ko alam kung magagalit ako sa iyo sa ginawa mo o hindi, eh."
"I want to kiss you.....para malaman mo na gusto kita at seryoso ako sa mga sinasabi ko!" nakagat ko ang labi ko. Naiiyak na kasi ako. Malapit na akong kainin ng pagkapahiya sa mga ginagawa ko ngayon.
Tinitigan niya ako and to my surprise, he holds my nape!
"You did a good job, kiddo....for that bluntness of yours. You annoyed me, yes, but you entertained me more," ngumiti siya.
"So talagang joker ako sa tingin mo, ha!" I pouted.
"It's not what I meant....." nawala ang ngiti niya. "If you want a proper kiss, I will give that to you," and he pulled me then took my lips! Nanlaki ang mga mata ko!
Goodness! Ito yung kiss na nakikita ko sa tv!
Pinagpalit niya ang pwesto namin. Now, he is above me.
Oh my! Ano yun? Why his tongue is inside my......but it's not disgusting.........I like it and I am yearning for it!
"Kiss me back, Pau," utos niya sa akin.
I started moving my lips. I closed my eyes and pull him closer to me.
'Eto na ang heaven, Pau! You can die at any moment!'
Wag muna! Enjoy ko muna itong first kiss ko, no!
Warm heat flows down to my navel. I can feel the roughness of his jeans....it is hard and poking my stomach!
And to my surprise, I heard myself moan!
~~ Ulric's POV~~
's**t, Ulric! What do you think you are doing?! You are ravishing a sixteen-year-old kid!'
I am trying my best to stop kissing her but I can't. She's like a magnet that is pulling me closer! And her lips......goodness! The sweetest of all!
She's moaning and writhing under me. And I kiss her deeper!
Nagtaka ako ng maramdaman ko ang pagtulak niya sa akin. Napatitig ako sa kanya. We are both running out of breath.
"Ric.....ahhh.....something is poking my stomach and it is tickling me," napatingin ako sa ibabang bahagi ng katawan ko.
Nanlaki ang mga mata ko! I am having a boner!
Bigla akong napaupo at nasuklay ko ng kamay ang buhok ko.
A kid gave you a hard-on, Ulric! So despicable! Akala ko ba, ayaw mo ng bata?
Napapikit ako. I cannot believe that I lost control with that kiss! Paano kung hindi siya nagsalita? Baka kung saan na kami nahantong nito!
"Ric," I felt her hand on my shoulder. "Why did you...."
"Go back to your room, Pauleen," hindi ko siya nililingon. Ayoko dahil baka hindi ko mapigilan ang sarili kong halikan ulit siya.
Naramdaman ko ang pagbawi niya ng kamay. "For sure, the kiss that we shared will be the best gift for my birthday. Thank you."
Lumingon ako sa kanya. When I saw that she is smiling, I cannot help myself but smile. I stand up and offered my hand to her. Nakangiting inabot niya iyon.
"I will walk you to your room. Baka kasi hindi mo pa ako iwan kapag sinabihan lang kita na umalis ka," hindi ko na binitawan ang kamay niya.
Hindi na kami nag-usap hanggang makarating sa kwarto niya.
"So......good night," inilagay ko sa bulsa ng pantalon ang isang kamay ko habang hawak ng isa ang camera.
"Good night. I will dream about you and that kiss," natawa ako. Tumalikod na ako pero narinig ko ang pagtawag niya sa pangalan ko. Lumingon ako sa kanya.
Sinenyasan niya akong lumapit na siya ko namang ginawa. "Why?"
"I just want to ask you something," kinagat kagat niya ang labi. "Earlier.....when we are kissing.....ano.....ano......"
Tumaas ang kilay ko. "Anong ano? Hurry up at kailangan mo ng matulog. Inaantok na din ako."
'Really? Makatulog ka kaya?'
"Ano kasi....kanina, when we are kissing.....I felt something," kumunot ang noo ko. "a very warm heat is flowing through my navel," tinitigan ko siya. Hindi lang pala ako ang nakaramdam ng ganoon! "Is it normal kapag may ka-kiss ka?"
Ginulo ko ang buhok niya. "Hindi sa lahat ng pagkakataon," ngumiti ako. Inis na inayos niya ang buhok niya. "Matulog ka na."
Tumalikod ako at mabilis akong naglakad palayo sa kanya.
"Ulric," bibilisan ko pa sana ang lakad ng maramdaman ko ang paghawak niya sa braso ko. May iniabot siyang papel. "Keep this," kinuha ko iyon. "That's my number. Call me if you have time.....tska sana, magkita tayo bago ka umalis," and she pressed her lips on mine. Just a quick one but enough to give a shock. "Bye!" and she runs to her room then closed the door.
I sigh and walk through my cabin and closed the door behind me. I removed all my clothes while turning on the radio.
I went under the shower. For sure, this will be a long night for me.....
~~//~~
~~Pauleen's POV~~
Hindi ko maiwasang mapasimangot ng makita ko ang paghahabulan nina Ulric at Ate Sandra.
Si Ate Sandy ba ang gusto niya?
Nagkukukot ang loob ko.
Di pwede because Ate Sandy is for Kuya Troy lang!
I saw how my brother lifted Ate Sandra who is sitting on top of Ulric na tawa ng tawa. Hindi ko alam kung ano ang ibinulong niya at biglang namula si Ate.
Seryoso ang mukha ni Kuya habang hawak sa braso si Ate Sandy. Pero si Ulric naman, ngani ngani ko nang haltakin palayo sa dalawa. Hindi niya inaalis ang braso na nakaakbay kay Ate Sandra!
Napatuwid ako sa pagkakaupo ng marinig ko na humingi siya ng permiso kay Kuya na i-date si Ate Sandy! At ito namang Kuya ko, pumayag naman! Ang sarap lang kaltukan! Kita namang umuusok ang bumbunan!
"Kuya, bakit ka pumayag?" noon ay nasa bahay ako. Hindi ako mapalagay dahil bukas na ang alis nina Ulric at kailangan kong malaman kung natuloy ang date nila ni Ate Sandy.
"Any reason why not?" halatang irita si Kuya sa tanong ko. Halatang halata sa boses kahit hindi ko siya nakikita.
"She is yours for Pete's sake! Don't tell me, hindi ka pa rin gumagawa ng move para maging kayo?" I heard him sigh. Napasalampak naman ako sa upuan.
"She is not mine and I don't feel anything for her. Hindi naman porket mommy siya ni Cameron and we are living in the same house, it is a must na magustuhan ko siya," nagngingitngit ako.
"Kakainis ka naman! Ang ganda ganda ni Ate Sandra. Paano kung tuluyang magustuhan siya ni Ulric? Paano ka na?" napasimangot na talaga ako.
"Anong paano ako? Okay nga lang sa akin, eh. Whoever she will like, it's absolutely fine with me. Karapatan niya iyon. I will not hold her back," somehow, there is something wrong in his voice.
"Ewan ko sayo! Ang bato bato mo at sobrang manhid mo naman! Bye na nga!" pinatayan ko siya ng telepono. Naiinis kasi talaga ako sa kanya. Pwedeng pwede siyang tumanggi. For sure, Ate Sandy will not go. I can see how she looks at my brother.
At ito namang si Ulric, wala lang sa kanya ang kiss naming iyon? E samantalang ako, pinuyat ng bonggang bongga!
At nag-iiyak talaga ako ng hindi man lang siya tumawag sa akin bago sila umalis papuntang Switzerland. I was hoping that he will call me.
"Pau, birthday na birthday mo, wala kang kagana gana," sabi ni Kendra. Hindi ako kumibo. yakap yakap ko lang ang unan ko. Hindi na ako nag-effort na magkaroon ng party. Wala ako sa mood. Actually, my parents already arranged for it pero pina-cancel ko. Noong una, ayaw pumayag pero dahil mapilit ako, napahinuhod ko sila. Hindi birong pera na din ang nalabas nila.
"First time ever na walang party talaga?!" si Raema. "May nangyari, ano?"
Naupo ako at tinignan sila. "Si Ulric kasi," I saw how they rolled their eyes pero hindi ko sila pinansin. "I thought, after the kiss that we shared....."
"You kissed!" sabay na sabi nila. Tumango ako.
"Oo nga. Sa beach nila sa La Union," hindi ko din kasi ipinaalam sa dalawa na nagpunta ako doon.
"First kiss mo yun, Pau!" kinikilig na sabi ni Kendra. Napangiti ako at tumango.
"So.....ano na ang nangyari after ng kiss? Naging kayo na?" napailing ako sa tanong ni Raema.
"That is what I thought. After that, he dated Ate Sandy....with the blessing of my brother. At kahit ibinigay ko sa kanya ang mobile number ko, he didn't bother to call and say goodbye!" nangilid na naman ang luha ko.
"Pau....." lumapit sila sa akin at inalo ako. We heard somebody is knocking on my door.
"Come in," pinunasan ko ang mata ko. Si Mama, may kung anong dala na nakabalot sa gift wrapper.
"This is for you, sweetie.....a birthday present!" sobra ang excitement na nakikita ko sa mata ni Mama.
"Just put it there together with the other gifts," itinuro ko ang lamesa na punong puno ng regalo. Kahit hindi kasi natuloy ang party, marami pa ring nagpadala ng regalo sa akin.
Napatingin ako kay Mama ng hindi pa rin siya gumagalaw sa pagkakatayo. "Don't you want to see who sent this?" nakangiting tumaas ang kilay niya.
Napabuntong hininga ako bago tinatamad na kinuha ang malaking regalo. Naghanap ako ng card pero wala. Binuksan ko ang regalo. Napakunot noo ako.
"Frame?" ewan ko kung sino ang nagsalita. Biglang lumakas ang kabog ng dibdib ko. When I flipped the frame, I cried.
It's the moon and star on that night with Ulric. And on top of that, he captured it with my face as I look upon it.
Napatingin ako sa nakasulat sa ibaba ng larawan.
An enchanting evening with a beautiful lady. Happy Birthday, Pauleen!
Bigla akong nagkaroon ng pag-asa!