14

1126 Words

“I’M WORRIED.” “Sinabi ko na sa `yo na huwag mo nang masyadong isipin ang bagay na iyon,” tugon ni Pippa sa sinabi ni Ike. Kasalukuyan silang naghahapunan. Ginataang green vegetables at lumpiang bangus ang ulam nilang dalawa. Magkasama nilang pinitas ni Ike kanina ang mga sigarilyas, talbos ng kamote, at bulaklak ng kalabasa. Ang lumpiang bangus ay bigay ni Zenaida. “It’s okay.” “It’s not okay,” ang mariin nitong sabi. “They meant to hurt you. Hindi mo dapat ipinagsasawalang-bahala ang bagay na `yon.” Nilagyan niya ng pagkain ang plato nito. Nakakailang subo pa lamang ang binata, na mukhang labis talagang nag-aalala sa mga nalaman tungkol sa tingin sa kanya ng mga tao. Wala itong ganang kumain. “Alam ko naman na sasaktan nila ako. Natakot ako siyempre. Sino ba namang hindi? Pero hindi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD