AGENT MHARIMAR’S POV
Patang-pata na ang katawan ko. Wala akong lakas at laki akong tulog. Hindi ko na alam kung ilang araw na akong nakakulong sa silid na ito. Pero sa tuwing babalik ang aking kamalayan, bago ang dami ko at malinis ang benda ko at mabango ang buong paligid.
Gaya na lang ngayon. Kahit medyo inaantok at mabigat ang talukap ng aking mga mata, at pilit kong ibinubuka iyon.
Gusto kong paglaban ang antok, gusto kong umuwi, para makita ang puntod ni Mikaela. I was so confused for everything that is happening to me right now. Ang daming tanong na hindi ko na alam saan magsisimula at paano ko mabigyan ng kasagutan ang lahat. Pero isa lang ang gusto kong gawin ang makita si Mikaela, gusto ko siyang makasama.
Kasalanan ko bakit siya namatay, kasalanan ko. Dahil sa pagtupad ko
