KADİR
Hülya, Kadir’in ağzından “Alper” ismini duyunca sanki yer ayaklarının altından kaymış gibi hissetti. Oğlunun yaşadığını öğrenmek zaten başlı başına inanılmaz bir şeydi, ama bu durum onun için adeta gerçek olamayacak kadar mucizevi bir hale gelmişti. Duyduklarına inanmakta zorlanıyordu, düşünceleri karmakarışık olmuştu. Ne yapacağını, nasıl tepki vereceğini bilemiyordu. İçindeki mutluluk ve şaşkınlık öyle büyüktü ki, salonun ortasında bir oraya bir buraya yürümeye başladı. Heyecanla, sevinç gözyaşlarına boğulmuşken, zihnindeki soru işaretleri de bir bir belirmeye başladı. Oğlunun yaşadığını öğrenmek bir rüyanın gerçeğe dönüşmesi demekti. Ama neden şimdi, neden bunca yıl sonra? Aklına birdenbire aylar önce yaşadığı bir olay geldi. Afrika'dayken kardeşi Cahit’in ona söylediği bir şey.
