Aviana Kye
Huminga muna ako ng malalim. Tsaka tumango-tango para sabihin na miss ko din siya.
"Okay. If you miss me? hug me, baby.." Huh? wait-wait, tama ba narinig ko? yakapin ko daw siya? He was so close to me. Wala nang distansya ang pagitan namin dalawa ng binata. Hindi pa nga ako makapag-isip ng matino. I'm still shocked. Tapos ito na naman pati sistema ko ginugulo niya.
"Why? May problema ba? You said you miss me.. Then you hug me now, baby..." kunot nuong tanong niya.
"Inu-utosan mo ba, ako?" Ang kaba sa dibdib ko biglang napalitan ng pagkainis sa binata.
"Yes, go ahead. You are free to hug me, Aviana." Nakita ko nalang gumalaw ang dalawang braso niya at walang sabi-sabi kinabig niya ako ulit palapit sa makisig na katawan niya. Namilog mga mata ko at paulit-ulit akong napalunok. Hindi na ako gaanong makahinga. Dahil medyo mahigpit ang yakap ng niya sa akin. Ramdam na ramdam ko sa uri ng yakap nito. Ang pangungulila niya sa akin. Hindi ko alam kung tama ba pinapahiwatig ng binata sa'kin. Because i know, that he is married and I also don't know the reason why he came back to the Philippines.
Bukod pa doon. May iba pa akong nararamdaman. Parang akong nakukuryente sa magkadikit namin katawan, naramdaman kuna ito kanina and again ulit! Nakakapasong 'yon. Sa hindi ko kayang ang nararamdam ko sa pagitan namin dalawa ni Deacon. Pilit kong kumawala sa mula sa kanya.
Pero mas lalo pa niyang hinigpitan ang yaka sa'kin.
"Deacon... I can not breathe?!" Bulyaw ko sabi kanya. Nang masabi ko ang katangang iyon. Nakaramdam ako ng kaunting ginhawa sa dibdib ko. Pero nanatili parin ganun ang ayos namin dalawa. Bakit ba ayaw ako bitiwan ng kumag na ito?
Parang ngayon lang yata nakayap ng babae. Samantalang nung kabataan niya. Kabila't kanan ang nagiging girlfriend nito. Sa taglay na karisma na meroon ang binata. Malakas ang dating niya sa mga babae. Kaya madalas, ako pa ang ina-way ng mga babaeng, nagkakadarapa sa binata. Because Deacon and I were often together. Kahit saan akong magpunta parati siyang nakasunod sa akin na parang aso. 'Yung tipong bantay sarado niya ang lahat ng galaw ko, kung sakaling may gawin ako hindi maganda sa patingin niya.
"Me.. I'm miss you so much, baby!" Pagsusumamo ng binata sa akin at kitang kita sa mga mata niya ang pangungulila sa akin. Ganun ba niya ako kamiss?"
"But sorry, Baby... I not control myself matikman kita ulit... Baby!" Mabilis na inakin ng binata ang labi ko, na walang kahirap-hirap niyang ginawa, natunod ako ng parang bato, sa ginawa niya.
"Baby, please..." Pagsusumamo ng boses ng binata, nakuha ang ibig sabihin ng binata sa akin. Gusto kung sakalin ang akin sarili bakit pumapayag ako sa gusto niyang manyari at bakit ko siya sinasabayan sa kabaliwan niya. Mainit na tinanggap ko ang labi ng binata pumasok sa bibig ko, nakikipagpalitan narin ako laway sa kanya, sabay ng pag-ungol ko.
"Dea. . ." Pigil ko, pero huli na nang tanggalin ni Deacon ang towel nakabalot sa katawan ko ng marahas! Naramdaman ko ang paninigas ng katawan ng binata sa ginawa niya na lasing ako sa paghalik ni Deacon. Naramdaman ko nalang ang mga kamay niyang humahaplos katawan ko. Lalo na ang dalawa niyang kamay nasa dibdib ko, na nilalamas ang mamayan kung dibdib, napapangiwi ako sa kaunting kirot sa tuwing pinipisil niya ito.
"s**t! Beautiful breast, baby..." Sad ng binata ng tumingin siya sa aking dibdib, nahiya ako at na mula ang kabilang pisngi ko, nakita ng binata ang dapat niyang makita. Tinakpan ko ito ng dalawang braso ko.
"Nakita kuna, baby.... Wag munang itago 'yan? Ngising tagumpay ng binata, at gusto ng katawan ko maramdaman ang init ng katawan mo, baby..." Walang kahirap-hirap naghubad sa harapan ko si Deacon ang kanyang suot na white t-shirt. . . At siyang dikit ng katawan niya sa hubad kung katawan. . .
"Oh... Baby, i feel you your body inside, my body..." Ungol ng binata. Hindi ko matatawag na tama ito. Pero bakit ganito ang nanyayari sa pagitan namin ng binata..
"How are you? Noong mga oras na wala ako sa tabi mo?" He asked me. I bit my lower lips. Ayaw ko maalala kung ano ang ginawa ko noon, nung nawala siya.
Nakapag dulot ng hindi magandang alala sa akin at truma. Nag-init bigla ang sulok ng mga mata ko.
"I'm good. Parating ng busy sa company ng familya ko." Malamig kung saad sa kanya at umiwas ng tingin. Langhap ko ang mabangong hininga ng binata.
"I see, you are okay? Then, why can't I contact you? When can I go to america, Aviana?" Kinuyom ang mga kamao ko.
Na natiiling nakayakap siya sa akin. But I did not return the hug to him. Lalo pang nadagdagan ang inis ko sa binata, sa daming ng tanong niya. At 'yung ni regalo niyang sa cellphone sa'kin, sinira ko na iyon nung time na nasaktan ako ng husto.
Tama lang ang ginawa ko. Ayaw ko ng makakita ng mga bagay na magpapa-alala sa akin sa tuwing mag-iisa ako sa kwarto ko. Mas magandang putulin ko na ang komunikasyon namin sa isat-isa. Para saan pa ang komunikasyon namin? Para paulit-ulit akong masaktan. Tapos ano? ipapakita niya sa akin ang naging asawa niya sa pamamagitan ng vedio call. Tapos ano? iiyak na naman ako at magdurusa na parang namatayan ng mahal sa buhay. Sana namatay na rin ang nararamdaman ko sa binata, nung umalis siya para hindi ako nasaktan ng sobra.
"Pasensya kana. Nahulog ko 'yung cellphone na bigay mo sa'kin. Nung namasyal kami ng mga kaibigan ko. Hindi ko na namalayan na hulog na pala sa bulsa ko. Pasensya kana hindi na ako naka-contact sa'yo, na waglit na rin isipan ko tungkol sa bagay na iyon." Pagpapaliwanag ko sa kanya. Sana iyon na ang last na tanong niya sa akin. Hindi ko na alam kung saan pa ako kukuha ng iisagot sa kanya na puro kasinungalingan lang naman lahat iyon.
Mataitim akong nagdarasal, na sana 'wag na sana s'yang magtanong pa. Kung bakit hindi ako gumawa ng paraan para ma-kontact siya at mabuti nalang sinagot din ang dalangin ko.
Kapwa kaming natahimik at nakikiramdam sa isat-isa. Paminsan-minsan ay naririnig ko ang malalim na paghinga ni Deacon. Bumaba ang mukha nito sa may leeg ko. Nanigas ako bigla at kinain ng kaba. Ramdam ko ang mainit niyang hininga, na dumadampi sa akin balat, mula sa bibig ng binata. Napasinghap ako sa ginawa niya. Ang mga balahibo ko sa katawan, ay biglang nagsitaasan. Pero imbes na itulak ko siya palayo sa akin. Parang nagustuhan pa ng katawan ko ang ginagawa ng binata.
My god! Anong nanyayari sa akin? Napapikit ako ng mga mata, na mas lalong binaon nito ang mukha nito sa akin leeg. Ang dalawang braso nito bumaba at pinulupot niya sa magkabilang kung baywang ko. Kulang na nga lang. Ipasok ako ng binata sa loob ng katawan niya. Parang bang mawawala akong sa kanya. Ano man oras.
Hindi ako makapag salita napipi na yata ako. Pati dila ko umurong. Pinilit ko ulit kumalas sa pagyakap niya mula sa akin. Hindi ko na kaya ang ganitong sitwasyon namin. Nag-iinit ang buong kong katawan. Pinag-papawisan na rin ako ng malagkit kahit bukas naman ang aircorn sa loob ng kwarto ko.
"Deacon, kas____" Parehas kaming nabaling ng tingin ng bumukas ang pintuan ng pintuan ko. Naitulak ko si Deacon palayo sa akin sa sobrang taranta ko, ng biglang sumulpot si mommy sa harapan namin na ganun ang ayos namin ni Deacon. Nailang ako bigla. Baka ano ang isipin ni mommy sa amin. Pero mabuti na lang din at dumating na si mommy, baka hindi pa ako bitawan ng binata mula sa pagkayakap niya sa akin.
Humugot muna ako ng isang malalim na paghinga sa akin dibdib. Kinapos pa yata ako sa hangin dahil sa sobrang gulat ko.
"Good morning, mommy...." Masiglang boses na bati ko rito.
"Good morning, din sayo, anak..." Masiglang bati sa akin ng mommy ko at may ngiti sa mga labi nito at wala din akong nakitang bakas na pagkagulat sa mga mata nito. Sa nakitang ayos namin ni Deacon. Medyo nakabawasan ang kaba at pressure na naramdaman ko.
"Nandito ka lang palang hijo, akala ko umalis kana? Hinahanap kita sa may living room. Hindi ko alam pinuntahan muna pala ang best friend mo dito sa kwarto niya." So, alam pala ng mommy, na dumating si Deacon at nandito pa talaga dumiretso sa kwarto ko.
"Oo, po tita. na miss ko kasi agad ang anak niyo. Kaya dito na ako dumiretso sa kanya. Pansenya na po kayo tita." Paumahin niya kay mommy at kumamot sa may ulo niya. Kanina akala mo kakain ng tao kung makatitig sa akin. Ngayon naman parang ma-among tupa sa harap ni mommy. Bumaling siya ng tingin sa akin at kinindatan niya ako ng palihim. Ngumisi lang ako, sabay irap ng mga mata ko sa kanya.
"It's okay, hijo. I know naman na halata naman sa itsura mo at sa mga mata mo na miss mo ang iyong best friend." Sabi ni mommy sa binata.
"Kaya nga, po. You are my favorite tita, because you know me very well." Hay naku, pati mommy binola pa niya. I'm rolled my eyes.
"Aba, simpre naman hijo... Bata palang kayo ng anak, ko. Sinusubaybayan ko na ang paglaki niyong dalawa. Kaya kilalang-kilala ko ang bawat pagkatao niyo ni Aviana, hijo." Yes, agree ako sa sinabi ng mommy, tungkol sa amin ni Deacon, noong mga bata pa kami.
Humalukipkip na lang ako at nakikinig sa mga pinag-uusapan ng dalawa. Nang bumaling naman ng tingin ang akin ina sa akin. Naka-kunot ang noo nito at magkasalubong din ang dalawang kilay. Masama ang tingin ng mommy ko sa'kin. Bakit kaya? May ginawa ba ako mali? Tanong ko sa sarili ko.
"Anak... Tingnan mo nga yan sa sarili mo? Ganyan kaba kasabik makita ang bestfriend mo? Pati yata pagsuot ng damit ay nakalimutan muna, hija?" May bahid na inis na sabi ng ina ko sa akin. Bumaba ang tingin ko sa akin sarili, ganun nalang ang gulat kong makita ko ang itsura kong nakatapis lang ng tuwalya. Naiwan nakabuka ang mga labi ko.
"Tignan mo ang sarili mo anak?" Ulit na sabi ni mommy sa akin. Sabay takip sa akin bibig. Kitang-kita ang cleavage ng dibdib ko. Kapag gumalaw pa ako ng kaunti. Pwede ng mahulog yung towel nakatakip sa hubad kong katawan. Wala pa naman akong kahit anong suot na panloob.
Tumingin ako kay Deacon, ng mahuli ko siyang nakatingin sa ibabaw ng dibdib ko. Pero iniwas niya kaagad ang mga mata niya sa akin at tumingin sa may ibabaw ng kama ko na may ngisi sa kanyang mga labi.
Bakit hindi ko naalala ganito pala ako lumabas ng banyo ko kanina. Na wala sa isip ko s**t! Anong bang utak meroon ka Aviana? Bakit hindi mo naalala magdamit muna. Inis nasabi ko sarili ko.
"Magbibihis na ako, mommy..." Paalam ko sa ina ko.
"Mabuti pa nga, hija. Nakakahiya sa bestfriend, mo..." Tumango nalang ako. Bahala na si mommy makipag usap kay Deacon. Total close naman sila ng dalawa.
"You are right tita, Karen? Sa sobrang miss po ako ng iyong anak, nakalimutan na niyang magbihis..." Dinig kong sabi ni Deacon kay mommy at napalingon ako sa gawi niya.
"What are you saying?!"
Naghuhumantado kong tanong sa kanya. Aba't gago 'tong lalaki na ito ah. Parang ako patuloy ang may kasalanan kung bakit hindi ako nakapag bihis kaagad. Isang nakakalokong ngiti lang ang binigay niya sa akin.
"Totoo, naman?" Pagpipilit niyang sabi.
"That's not true, mommy? Katatapos kulang maligo at paglabas ko ng banyo ko. Nand'yan siya, nakatayo sa tapat ng bintana ko, na bigla nalang sumulpot na parang kabote d'yan..." Pag-aapela ko, para itama ang maling sinabi ni Deacon kay mommy. Mapaklang ngisi ang binato ko sa kanya. Ano ka ngayon? taas kilay kong tingin sa kanya at nagkibit balikat lang ito.
"Magbihis kana, hija... Baka malate kapa sa meeting mo ngayon.. Don't forget that? Mamaya na niyo ituloy ang yakapan niyong, dalawa..." Napatanga ako sa sinabi ni mommy. Akala ko pa naman, maniniwala siya sa sinabi ko. Ang haba pa naman ng paliwanag ko sa kanya at hindi na ako papayag na magpayakap muli kay Deacon. Tama ang isang beses lang. Baka hindi na ako maka-ahon sa init na nadarama ko para sa binata at nawala pa sa isip ko na may meeting ako ngayon. Dahil sa binata. Napahilot tuloy ako sa akin sentido at bumutong hininga.
"Halika, hijo.. Sumabay kana sa amin mag-almusal. Iwanan mo muna 'yan, bestfriend mo... Para makapag bihis, na..." Yaya ni mommy kay Deacon. Hay salamat, makakahinga na rin ako ng maluwag, kanina pa naninikip ang dibdib ko.
"Yes, tita. Susunod na po ako. I just have to say something to Aviana Kye, tita, okay lang po, ba?"
"Sure, hijo.. Hintayin nalang kita sa baba?"
"Salamat tita..." Pagsabi ni Deacon iyon kay mommy umalis na ito at naiwan na naman kaming magdalawa sa loob ng kwarto.
"Kung may sasabihin kapa? Sabihin muna, Deacon. Para makababa kana at sumunod kay mommy. Magbibihis pa ako.." Paalala ko sa kanya na malumanay na pagkasabi ko. He smiled at me strangely. Parang bang ina-akit niya ako sa uri ng mga ngisi at titig
niya sa'kin at sabay pasada sa kabuuan ng katawan ko. Bumaba ang tingin ng binata sa malulusog kong dibdib. I covered my breast with both my arms.
At bigla nalang akong nakaramdam ng pagka-uhaw at sunod-sunod akong napalunok.
"Do not stare at me like that, Deacon?!" Inis ko saad sa kanya.
"Why? How do i stare at you, baby?" At talagang nag maang-maangan pa siya, na hindi alam kong ano ang tinutukoy ko. Nakakabwiset talaga siya! Gigil na sabi ko.
"P-parang hinuhubaran muna ako, sa uri mga titig mo sa akin?" Napapiyok kong pagkasabi at napa yumuko ako dahil pakiramdam ko pulang-pula ang akin mukha, dahil sa sinabi ko sa binata at tumatawa lang ito kainis..
Ito na naman siya lumalapit na naman siya sa akin. Kahit nakayuko ulo ko. Kitang-kita ko naman ang paglapit niya muli sa akin. Ako naman ay uma-atras mula sa kanya. Pero bumaga ang likod ko sa malamig na pader na naging sanhi ng pagka coner ko. Ang kaliwang kamay nito dinikit nito sa may pader na malapit sa mukha ko. Ang isang kamay naman nito ay nakasuksuk sa bulsa ng pantalon niya.
"You are beautiful, baby... Kapag namumula ang iyong pisngi." Sabi niya na langhap ko ang mabangong hininga ng binata ng itapat niya ang labi niya sa mukha ko.
"Umalis kana, nga! Magbibihis na ako, please!" Pagtataboy ko rito at bahagya ko siya tinulak palayo sa akin. I feel nervous.
"Why? don't you want me here, baby?" He asked me.
"Hindi sa ganun. Pero kasi paano ako makakapagbihis kung nandito ka, parin? Sige na, umalis kana... Nilalamig na ako..." Pagmamakaawa ko sa kanyang.
"Hindi ka lalamigin, baby. Nandito ako, kaya kitang painit buong magdamag..."
Aniya ni Deacon sa'kin.
"Anong ibig mong sabihin, ah?" Mangha kong tanong sa kanya.
"You want us to try now?" Parang iba yata ang tumatakbo sa isip ko. Sa mga sinasabi ni Deacon, sa'kin. Bakas sa mga mata nito ang naglalarong kalokohan at kapilyuhan.
"Sira ulo ka! Kung ano-ano pinagsasabi mo, d'yan?! Lumayas kana nga! layas!" Malakas na sigaw kong taboy sa kanya.
Isang malutong na tawa ang narinig ko sa kanya. 'Yung tawang nakakainsulto
pero masarap pakinggan sa tenga.
"Okay, my little baby." Isang halik sa noo ko ang pinadapo ni Deacon sa'kin na ikinapikit ng mga mata ko. Kanina pa akong naiirita sa patawag niya sa akin na baby.
"Don't call me like that... I'm not a baby?" Inis ko ng sambit sa kanya.
"And who says I can't call you, baby?!" Mabangis na tanong niya.
"Ako, malamang? Tayo lang naman ang tao dito sa kwarto ko, di'ba?"
"You are my, baby.... And nothing can change there..." Mahinahon pero nasa tono ng boses niya ang galit.
"Bahala ka!" Ayaw ko na makipag argumento pa sa kanya. Nakita ko hindi na siya umimik pa at lumakad na ito patungo sa pinto.
"Baby..." Tawag niya muli sa akin.
"Ano na naman?!" Iretableng kung tanong.
"You look so sexy! and hot!" Nag isang linya labi ko, pagkatapos bitawan ang mga katagang na iyon ng binata.
Na mas lalo nagpainit ng mukha ko at sumalay pa ang multong ngiti sa mapupulang nitong labi. Pina-ningkitan ko siya ng mga mata. Pero ang binata ay tumatawa lang ito ng lumabas ng akin kwarto.
Paulit-ulit ako huminga ng malalim para pakalmahin ang sarili ko. Naiinis ko Oo. Dahil sa unang pagkakataon ngayon lang ako na kita ni Deacon na ganitong ayos.
Kahit na may feelings ako nung sa kanya. Hindi naman ako 'yung tipong babaeng, ibibigay ang katawan para makuha lang ang ang ini-ibig na lalaki.
Isang malalim na bumuntong hininga ulit akin pinakawalan. Humakbang ako patungo sa may clothes closet ko. Ngayon nandito ang binata. Natatakot ako pwedeng manyayari lalo na sa nararamdam ko.