KOFFIE
Marahan akong kumilos at unti-unting minulat ang mga mata ko. Sinuyod ko ng tingin ang kinaroroonan ko. Nalaman ko agad na nasa penthouse ako ni Kuya Kaio. Maya-maya, may naulinigan akong boses, kaya hinanap ko iyon. Then I saw him, nakasuksok ang isang kamay sa bulsa habang may kausap sa kanyang telepono. Nakaharap siya sa wall glass, kaya hindi niya napansin na gising na ako.
“Don’t worry—I’ll take care of her. Bye.” Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya pagkatapos makipag-usap.
“Kuya…” tawag ko. Humarap agad siya sa akin. Nang makitang gising na ako, lumapit siya sa akin. Umupo siya sa kama.
“Kumusta ang pakiramdam mo?” Mababanaag ang pag-aalala sa mukha niya habang nakatingin sa akin. Ngumiti ako.
“I feel better now.”
I feel at ease now… because he’s he
