Gülnaz Yenge’nin saçlarını elime doladığım sırada sanki hiçbir şeyi gözüm görmüyor gibiydi. Sanki… İçimde inanılmaz bir suçluluk duygusunu onun yüzünden yaşamış olmamın, Gülendam’ın sırf onun yüzünden umutlanıp da üzülmesinin, Bahar ve Fırat’ın sırf onun yüzünden konaktan gitmesinin ateşi öyle büyük bir yangına dönüşmüştü ki artık tamamen bu yangına odaklanmış bir öfkeyle onun üzerine yürüyordum.
Afran, biz ve Orhan amcanın arasına girince herkes daha da gerildi. Çünkü ben ve Afran’ın yaptığı aslında apaçık şekilde meydan okumaktı ve bundan asla geri durmaya da niyetimiz yok gibi duruyordu. Niyetimiz bu değildi ancak bizi iyi niyetin yolundan dahi çıkartmışlardı.
Orhan Amca, karşısında dikilen yeğeninin tavrına şaşırırken anlık kendine geldi:
“Sen kimsin bre edepsiz! Karına sahip çıka
