Episode 13
1037 Words
Carl Marco POV:
' Sabihin na nating nakakabakla ang umiiyak at nakakalalaki itong ginagawa ko, eh wala akong magawa at mahal na mahal ko ang taong kausap ko ngayon. Nagtampo na talaga ako sa kanya. Grabe man siya, hindi binalandra niya talaga ang lalaki na yun sa wall niya, bakit dahi gwapo siya? kung tutuusin, mas gwapo pa ako sa kanya.
" Bakit ka umiiyak? para kang hindi lalaki sa ginagawa mo." Tanong niya sa akin, walang feeling talaga ang babaeng to nagtanong pa eh alam naman niya ang dahilan. At take note huh? ngumiti pa siya ng nakita niyang umiyak ako sa harapan niya.
" It's not bad to cry, even if I am a man mailabas ko lang itong sakit sa puso na dinanas ko ngayon sayo." Sagot ko sa kanya na may kasamang tampo ang boses ko.
"Did I tell you that crying is bad for a man like you?" Pang iinis niya sa akin. Bakit pa ako nagmahal ng kagaya niya na walang emotions o feelings sa katawan niya?
" Bakit ka pa nagtanong? kung alam mo naman ang dahilan? kung bakit ako umiiyak ngayon?." Sarkastikong sagot ko sa kanya.
" You don't know how I feel right now Elleri, dahil hind mo ako mahal at napilitan ka lang na magpakasal sa akin dahil sa mga magulang natin at alam ko yun, pero Elleri mahal kasi kita at masakit para sa akin ang ginawa mo na magpost ng picture na kasama ang lalaking yun." Mahaba man ang sinabi ko sa kanya sana maintindihan niya yun. Nakakainis na kasi. Kailangan ko lang ilabas ang nararamdaman ko ngayon. Ang sakit sa dibdib, baka magkasakit pa ako nito sa puso.
" Have you ever ask me whose that person I'm hugging with?" Tanong niya sa akin at parang naguguluhan ako, dahil oo nga naman di ako nagtanong sa kanya, bigla nalang akong nagreact at nagcomment ng ganun kahit di ko alam ang nangyayari.
"Carl, if you love me ever since, you should trust me and not doubting me." Yan ang sabi niya sa akin. Hindi ko naman talaga siya pinagdududahan, ang akin lang kasi nagseselos ako. Pero mali din kasi hindi naman ako nagtanong nagreact ako kaagad.
" I trusted you, but not that man. Who he is anyway? bakit ang close ninyong dalawa at hinalikan ka pa sa pinsgi?" Pagalit na na tanong ko sa kanya. Malalaman ko ngayon kung nagsasabi ito ng totoo.
" He is Josh Andrew Miller, my first cousin, he is the one who I close with and he is managing my company with the help of mom and dad." Sagot niya sa akin at natulala ako, cousin pala niya yun at napagbintangan ko pa siyang malandi na hindi naman tamang sabihin yun sa babaeng mahal ko. Patay talaga ako nito kay daddy at mommy.
"I'm so sorry Elleri, darling nagseselos lang ako dahil sobrang close ninyong dalawa, I'm so sorry Elleri." Paghingi ko ng pasensya sa kanya. Nakakahiya naman itong ginawa ko ngayon. Nagseselos ako na hindi ko naman nilagay sa tama ang lahat.
" It's ok, dapat magtiwala ka sa akin, dahil ikakasal na tayo, anyway marami pa tayong time para malaman ang bawat detalye ng mga buhay natin." Mahabang paliwanag niya sa akin which is tama naman talaga. Ano ba naman kasi Carl, dapat hindi ka nagpadalos dalos. Binatukan ko pa ang sarili ko. Mabuti nalang talaga at maunawain itong si Elleri.
" Okay, at salamat huh? and I'm sorry, I put some comments that I don't want to say to you I'm so sorry." Paumanhin ko ulit sa kanya. Ngumiti naman siya, ang ganda ng mukha niya kapag nakangiti lang lagi.
" Just delete it if you want to, para hindi kana makonsensya pa." Sabay ngiti niya sa akin. I love this girl talaga at hindi ko na yun babawiin pa. " Thank you so much dahil you forgive me already. I have a big mistake. Im sorry, I shouldn't act like a baby earlier." Hindi talaga ako maubusan ng sorry sa kanya. Nakakahiya kasi ang ginawa ko at ang reaction ko.
" Carl, just forget it. That was already done, look for the future not in the past. Alam mo naman na gagawin ko din ang lahat para hindi ako mapahiya sayo at sa mga magulang mo. We're engaged through to our parents, but we will get married through our connected love. They may be happy for us, but we are the most happier than them. So, enough of being emotional. Dinaig mo pa ang may menstration na babae. Isa pa, we have to trust each other." Tumango ako sa kanya. Ang galing talaga niyang mag isip wala na akong masabi. Ang ganda na nga, ang talino pa, maunawain pa.
" Carl, I have to hang up this call now, I need to sleep early. inaantok na rin kasi ako. Ikaw, ayaw mo pa bang matulog? gabi na para sa puyatan. Nag bye bye na ako sa kanya at pinatay na niya ang call para daw makapag evening routine na siya. Haiiiist, mga babae talaga. Matutulog nalang dami pang arte sa katawan.
" Ano naman ang binubulong mo dyan kuya?" What the heck, bakit andito si Adam sa room ko? " Ang galing mong umiyak kuya, pang best actor ka na, Hahahaha, pero alam mo kuya, ate Elleri is very rich than us, bakit siya gustong ipakasal sayo na wala nalang ibang ginawa kung di mag billiards?" Lumapit sa akin. Umupo pa talaga ang babaeng ito.
' Nakikita kasi niya lagi na nagbibilliards kami ni Michael lagi kapag wala ng pasok sa opisina. Kaya, ito ngayon. sinisermonan ako ngayon ng ina ko Hahaha. " Kuya, nababaliw ka na ba? bakit tumatawa ka dyan mag isa? hindi ka ba naiinis sa mga sinasabi ko sayo?" Ano pa bang rason kung mainis ako sa kanya. Mas lalo niya lang akong inisin. " Dyan ka na nga, tumawa ka dyan hanggang mayang kinabukasan, wag ka tumigil." Nag walk out siya, mabuti nga sayo. Lagi niyo na lang pinapakialaman ang lovelife ko. At least ako ikakasal na sa babaeng mahal ko. Pero nakakalungkot man isipin na hindi niya ako mahal, matutunan pa rin niya akong mahalin at ramdam ko yun.
- Writer
