He just found out himself holding a paint brush and starting to paint. Nakaharap sya sa isang malaking canvas at mayroon nading mga nakahalong oil paint doon. Iba't iba ang kulay ng mga iyon. Actually This is the first time he'll do portrait. He just want to divert his attention to other things pero parang nagkakamali siya dahil mukha nito ang kanyang naiisip. It's already twelve midnight pero hindi parin sya dalawin ng antok.
Like his previous nights. He couldn't had a good slept again. It's more than a month since then but until now. Her memories keep hunting him. Mayroong kahit na maaga syang nakakatulog sa gabi pero magigising naman siya sa kalagitnaan ng gabi.
He counldn't help but think. Why others could make it simple and easy to move on from their past relation even if it takes a long time. Is it true they loved or are they just fooling themselves all along.
Hindi naman sya magpapakaanghel. Marami naman ng dumaan na babae sa buhay nya at hindi lang naman ito naging girlfriend nya. Umabot pa nga ng taon iyong iba pero hindi sya naapektohan ng ganon. Dahil siguro bata pa sya noon at hindi pa talaga sya seryoso.
Tanggap na din nya na hindi nga siguro sila para sa isa't isa. He just waiting for the right time na maghilom ang puso nya.
Kahit naman nagalit sya dito ay nagpapasalamat parin sya dahil nakilala nya ito. Hindi nya alam kung bakit hindi nya magawang pagsisihan na nagkakilala sila. Ayaw nyang sabihin na sana hindi na lang kita nakilala.
His attention captured by the sound of his cellphone. Its already six in the morning. He murmured. He is very focused on what he is doing and not aware of the time that has passed.
Uminat sya para matanggal ang p*******t ng kanyang balikat. Punong puno na ng pintura ang kanyang puting damit.
Napatitig sya sa kanyang gawa. He smiled sadly when he saw the outcome of his work.
*. *. *
Ariana
"Kuya, sige na po. Papasukin nyo na po ako. Kailangan ko lang po talagang makausap si Patrick." Pakiusap ni Ariana sa guard ng company nila Patrick.
Nalola pa nga siya kanina ng ibinaba sya ng taxi sa harap ng napakataas na building. Sabi kasi nya ibaba sya sa AGC building, iyon kasi ang ni Patrick sa kanya. sumakay lang sya ng taxi at sabihin nya sa AGC sya ibaba.
"Manong baka nagkamali lang kayo?" Tanong nya sa driver.
"Hindi po ma'am. Ito po talaga ang building ng AGC. Giit naman nito.
Kaya wala siyang magawa kundi bumaba nalang. Sa harap palang ng building ay nagsusumigaw na ang karangyaan. Halatang Hindi basta basta na kumpanya.
"ARGUELO GROUP OF COMPANY" mahina nyang basa sa nakasulat doon.
"Arguelo." Kunot noo nyang sambit. "Kamag-anak kaya ni Patrick ang may ari ng kumpanya." Tanong uli nya sa sarili.
"Anong kailangan nila?" Tanong ng guard ng makalapit sya dito.
"Goodmorning kuya. Pwede ko bang malaman kung nandyan na si Partrick Arguelo?" Tanong nya. Napakunot noo ito sa kanya.
"Anong kailangan mo sa kanya?" Tanong naman nito.
"Gusto ko lang po sana syang makausap." Nakangiti naman nyang sagot pero kinakabahan sya.
"Hindi po kayo pwedeng pumasok ma'am. May dress code po saloob.." Sabi naman nito saka sya pinasadahan ng tingin. Naka jens lang kasi sya at naka hunging silk V-neck na damit at saka naka white shoes. At mayroong nakasukbit sa balikat na sling bag.
"Pero sabi nya puntahan ko lang sya dito tapos sabihin ko lang ang pangalan nya." Giit naman nya.
"Miss. Marami na ding gumamit ng ganyang tactics. Kung ako sayo umalis ka nalang dahil hindi ka din makakapasok." Sabi ng guard.
Napanguso sya.
"Kuya pwedeng tawagan mo nalang sya. Tapos sabihin mo ang pangalan ko. Please kuya. Kailangan ko lang talaga syang makausap." Pakiusap nya uli.
"Hindi talaga pwede miss." Sabi nito.
Laglag ang balikat na tumalikod sya. May natanaw syang bench sa ilalim ng puno kaya nagtungo muna sya doon at doon ay umupo muna. Ilanh minuto din ang tinagal nya doon. Nang akma na syang aalis ay nakita nya ang pagdating ng sasakyan ng magarang sasakyan at nangingintab. Iyon bang parang mahihiya ang alikabok na dumapo doon. Kahit naman wala syang alam sa mga ganoon ay alam nyang mamahalin iyon. Agad na sumalubong ang guard at pinagbukasan ang laman noon.
Hindi sya maaring magkamali. Si Patrick iyon. Kaya nagmamadali syang lumapit doon halos magkanda dapa dapa na sya kamamadali.
"Patrick." Malakas nyang tawag dito ng akma na itong lalayo sa sasakyan.
Napansin nyang parang nagulat ito saglit pero agad din na lumakad at parang walang narinig.
"Patrick." Tawag nya uli. Baka kasi hindi lang siya narinig. Pero imposibling hindi sya narinig nito sa pangalawang pagtawag nya. Pero deretsu lang itong pumasok na parang walang narinig.
"Miss. Hindi ka pwedeng lumapit o makipag usap sa kanya kung wala kang appointment." Pigil uli nong guard sa kanya. Hindi na ito nag iisa ngayon mayroon ng kasama na nakaharang sa kanya. Na para bang may balak syang saktan ang amo ng mga ito.
"Patrick. Kausapin mo naman ako o." Sigaw na nya dahil malapit na itong makapasok sa loob pero tuloy tuloy parin ito. Tanga nalang sya kundi hindi parin nya magets na ayaw sya nitong makita.
Pero hindi sya susuko. Kailangan nya itong makausap kahit na anong mangyari.
"Patrick." Mabilis sana nyang hahabulin ito pero hinawakan na siya sa magkabilang braso
"Ang tigas naman ng ulo ma'am. Mapapahamak pa kami sa ginagawa mo e." Inis na sabi nong guard.
"Manong kailangan ko lang talaga syang makausap. Pakiusap naman o." Nagsisimula g ng gumaralgal ang kanyang boses.
"Hindi nga pwede. Kung gusto ka nyang kausapin di sana tumigil sya." Inis na sabi ng guard.
"Patrick." Naibulong nalang nya kasabay ng paglaglag ng kanyang mga luha. Nanghihina syang napaupo. "Gusto lang naman kitang makausap kahit saglit lang. pakinggan mo naman ako." Sambit nya na para bang nasa harapan lang nya ang binata.
"Mas mabuti pang umalis ka nalang ma'am. Hindi ka basta basta mahaharapin ni sir kung wala kang appointment sa kanya. Mahalaga ang bawat minuto nya." Sabi ng isang guard na nakabantay sa kanya. Tahimik syang tumayo at nakayuko ang ulong umalis. Habang ang mga luha nya ay patuloy paring umaagos.
Hindi nya maintindihan kung bakit hindi sya nito pinansin. Kung pinagtataguan sya nito. Hindi na sana nito ibinigay ang address nito kung saan ito nagtratrabaho.
*. *. *
John
"Leave." Seryosong utos ni John sa mga security officers na nagbabatay sa mga cctv monitor nila. Pagpasok nya ay doon na sya dumeretsu para makita nya ang nangyayari sa labas. At kitang kita nya kung paano umiyak si Ariana at makiusap ito sa mga guard nila.
"f**k! Damn it! Damn it!" He cursed almost shouting and gripped his hair. His chest was panting by so much anger but at the same time he want to running back to her and hug her tightly.
"f**k! It shouldn't be like this." He frustratedly murmured. Seeing Ara cried so hard and leaving the area so lifeless is was as if his heart was being squeezed.
Gusto nya itong habulin pero pinipigil nya ang sasarili. Mas mahihirapan siya kung pababayaan nya ang sariling mapalapit dito. Hindi nga nya maintindihan kung bakit pa ito nagtungo doon kung mayroon na nga itong iba.
Parang gusto pa yata nitong pagsabayin sila ng lalaki nito. Gusto nyang maglaro ng apoy. Kung iba lang siguro papatulan sya. Sa ganda nito. Ang sexy pa. Ang kinis ng malasutla nitong kutis. Mabango. Malambing.
's**t!' Mura nya sa mga naiisip nya. Aminin man nya o hindi ay namimiss nya ito. Namiss nya ang mga maiinit nilang sandali na para bang kaya na nyang kalimutan ang ginawa nito para makasama nya lang ulit ito.
Pero kaya ba nyang magpakatanga at umaktong parang wala lang nangyari?
Natagpuan na naman nya ang sariling nagpapakalunod ng alak sa bar ni Macky na panay ang sermon sa kanya.
"Hindi kaba pwedeng tumahimik man lang kahit kaunti lang para naman mahimasmasan ang taynga ko." Reklamo nya sa kaibigan.
Inis naman itong napabuntong hininga. "Bakit kasi tinataon mo na wala palagi ang apat pag nagpapakalunod ka sa alak. Ang hirap mo pa namang iuwi pag lasing ka." Inis sa sabi nito.
Sarkastikong napangisi sya dito. "Di lumabas lahat ng tulili ko sa taynga pag nakumpleto tayo."
"Seryoso bro. Palagi ka nalang nag iinom. Hindi ka naman dating ganyan. Siya parin ba?" Seryoso nitong tanong sa kanya.
Napabuntong hininga naman sya. "Gusto ko lang libangin ang isip ko. You know Im at the process of moving on so let me act that way."
"Oo nandoon na ako. Pero hinay hinay din. Anyway. Bakit hindi ka nalang makipagdate uli. Atlest madadivert ang attention mo." Suggestion nito.
Mapait syang napangiti dito. "Sa negosyo ko nalang itutuon ang attention ko. At saka dahil na nga sa babae kaya ako nagkakaganito. No need. Ikaw nalang ang makipagdate." Tanggi nya sa kaibigan.
"You know I don't date. I f**k them, yes. But date? It's a waste of time." Ngising sagot naman nya kaya napailing nalang sya. Kung pwede lang nya sanang hilingin sa Diyos na sana maranasan din nito ang mainlove at mabigo para naman maintindihan sya nito ay ginawa na nya. Pero syempre kaibigan nya ito. Gusto nya parin namang pag umibig na talaga ito ay doon na sa karapat dapat dito para worth it naman.
He heaved a deep sighed
He cleared his throat. "You know what bro. Even if she cheated me. Or we are not meant to be. I didn't find any regret in my heart that I fell inlove with her. Oo galit ako sa kanya. Pero siguro. Kung hindi ko sya nakilala ay hindi ko malalaman na kaya ko palang magmahal ng ganon kalalim sa loob ng maiksing panahon na nakasama ko sya."
Napailing nalang si Macky sa sinabi nya.