Ahu’nun günü hem yorucu hem de heyecanlı geçmişti.
Öğleden sonra son dersini bitirdiğinde, çocukların sınav kaygılarını yatıştırmak için yaptığı konuşma hâlâ aklındaydı. Eve geldiğinde üstünü çıkarmadan mutfağa geçti. İçinde kıpır kıpır bir sevinç vardı; bu akşam Baran’la buluşacaktı. Ellerini un dolu kaba daldırırken yüzünde farkında olmadan kocaman bir gülümseme belirdi. “Kayalıklarda onunla paylaşacağım…” diye fısıldadı kendi kendine, kek harcını çırparken. Sonra da hızlıca fırına attı.
Tam kek fırında pişerken telefonu çaldı. Ekranda kardeşinin adı yazıyordu.
“Ablaaa! Ne yapıyorsun?”
Ahu gülümseyerek cevapladı. “Kek yapıyorum, sen de özledin değil mi kokusunu?”
Kardeşi şakalaştı. “Senin kekin mi? Hemen bilet alıp gelesim geldi.”
Bir süre okuldan, sınavlardan ve evd
