DIRTY SECRET SERIES 1 | ANG BABAENG INAKALANG BAYARAN | SPG

KABANATA 8

Hindi alam ni Odette kung ano ang iisipin habang nakatingin kay Valerius. Marahil epekto ito ng sobrang yaman kaya kung anu-ano na lamang ang iniisip nito. Oh dahil natapakan ni Odette ang ego niya kaya ganito na lamang ito kagalit na parusahan siya?

Sa huli napabuntong-hininga na lamang si Odette at tinatanggap niya na ang kapalaran niya. Hindi muna siya sumagot at ganoon din si Valerius, naka-upo lamang ito ng prente sa harap niya habang nakatitig sa kanya. “Paano ako makakasiguro?” basag ni Odette sa katahimikan matapos ang limang minuto. Mas lalo siyang nabibingi kaya siya na ang bumasag n’on. “Paano ko malalamang hindi mo na naman ako lolokohin? Na pagkatapos nito, hindi mo sasabihing kulang pa ang ‘performance’ ko para iligtas si Olin?”

Isang tipid na ngisi ang sumilay sa labi ni Valerius. Kinuha niya ang kanyang cellphone sa mesa at pinindot ang speakerphone. “Dr. Mendoza,” tawag ni Valerius nang sumagot ang kabilang linya. “I want the transplant protocols for Olin Villareal to start now. Find a donor within the next forty-eight hours. I don’t care about the cost. Double the bounty for the organ, and prepare the surgical team. If I don’t see progress by tomorrow morning, I’ll fire you. Understood?”

“U-Understood, Mr. Cavalcante! We’re on it!” sagot ng nauutal na direktor bago pinatay ni Valerius ang tawag. Inilapag ni Valerius ang phone at tumingin kay Odette ng nakangisi. “There. The wheels are turning. Now, it’s your turn to pay the fare.”

Huminga nang malalim si Odette. Tumingin siya sa bote ng whiskey na nasa lamesa sa harap ni Valerius. Nang walang sabi-sabi, humakbang siya palapit. Nilagpasan niya si Valerius at dinampot ang babasagin na baso. Sinalinan niya ito nang alak na halos mapuno at, sa isang mabilis na galaw, nilagok niya ang alak.

“F*ck,” mura niya nang gumuhit ang tama ng alak sa kanyang lalamunan. Hindi siya tumigil. Isang baso pa. At isa pa. Hanggang sa halos maubos ni Odette ang laman ng bote ng whiskey.

“What the hell are you doing?” tanong ni Valerius, ang kanyang kilay ay magkasalubong habang pinapanood ang dalaga.

“Pampalakas… pampalakas ng loob,” sagot ni Odette, bahagyang umiikot na ang kanyang paningin. Ang espiritu ng alak ay mabilis na gumapang sa kanyang sistema. Ang takot na na nararamdaman niya kanina ay biglang nawala. Napalitan iyon ng kakaibang init na ngayon lamang niya ulit naramdaman. Tila ba nawalan siya ng takot at iniisip na mga problema.

“Hindi mo na kailangan ng lakas ng loob dahil wala ka naman ibang pagpipilian, Odette,”

“Ayon nga e, wala akong pagpipilian kaya kailangan ko ng lakas ng loob para magawa ko ang gusto mo, Mister L,”

Biglang naningkit ang mga mata ni Valerius sa sinabi ni Odette pero ang babae ay tumatawa lamang mukhang tinamaan na talaga ng alak. “What the f**k is ‘Mister L’ means?” tanong pa ni Valerius.

“L stand for Libog. Ang isang tulad mo na daig pa ang asong in-heat! Lalaking walang alam kundi ang ulo niya sa ibaba! Ang isang tulad mo na hindi ata mabubuhay ng walang babae!” gigil na sagot ni Odette na mas lalong nagpasalubong sa mga kilay ni Valerius.

“What the f**k. Hindi ako malibog lalo nang hinid ko kailangan ng babae para mabuhay,” depensa ni Valerius. Mas lalo lamang lumakas ang loob ni Odette na bwisitin pa ito upang makabawi man lang. “Kaya mo pero hindi mo kayang mabuhay ng walang p*ke na binoborotsa, hindi ba?”

“Dammit! What is binoborotsa? Pwede bang huwag mo akong murahin!”

“Hindi kita minumura putangina mo!” kasabay ng pagtawa ni Odette ng malakas, isang tawang bunga ng pagkalasing. “Alam mo, Valerius… ang pangit ng ugali mo. Sobra. Para kang… para kang kontrabida sa teleserye na walang budget sa script kaya puro pera lang ang alam na linya.”

Napa-igting ang panga ni Valerius. “Are you drunk already, Odette?” may babala pa sa boses nito pero wala ng pakialam si Odette dahil tumama na talaga ang alak sa sistema niya.

“H-Hindi pa! Medyo lang,” aniya sabay turo sa sarili habang pasuray-suray na lumalapit sa lalaki. “Akala mo ba takot ako sa’yo? Ngayon lang ‘to! Kasi… kasi kailangan ni Olin ng bagong puso. Pero ikaw? Kahit bilyonaryo ka, wala kang mabibiling puso para sa sarili mo kasi… kasi wala ka nun!”

Sinubukan ni Odette na ituro ang dibdib ni Valerius pero dahil sa hilo ay sa ilong nito tumama ang kanyang daliri. “Boop!” sabi ni Odette sabay ngisi.

Valerius felt his patience thinning, but along with it, a surge of raw desire he couldn't suppress. He grabbed her waist, pulling her flush against his hard body. “Sapat na ang mga walang kwentang sinabi mo, Odette. I didn’t pay billions for a comedy act.”

“Bitawan mo ‘ko—hmp!”

Hindi na hinayaan ni Valerius na makapagsalita pa ang dalaga. Siniil niya ito ng isang halik na puno ng gigil at pagpaparusa. It wasn’t gentle. Ni walang pag-iingat kung paano niya kagatin ang malambot na labi ni Odette. His tongue forced its way into her mouth, tasting the whiskey and the sweetness of her defiance.

Napahawak naman si Odette sa balikat ni Valerius, ang kanyang utak ay naglalaban—ang galit niya at ang sensasyong dulot ng halik ng lalaki. Valerius groaned low in his throat, his hands wandering down to the curves of her hips, squeezing them with a possessiveness that made Odette’s knees buckle.

“Tonight, you are mine,” Valerius whispered against her lips, his voice husky and dark. “Every inch of you.”

Binuhat niya si Odette na parang sako ng bigas patungo sa malaking kama. “Hoy! Ibaba mo ‘ko! Nahihilo ako—waah!”

Nang lumapag sila sa kama, agad na pumaitaas si Valerius. Mabilis niyang tinanggal ang kanyang robe, inilalantad ang kanyang matitikas na masel na tila paborito siya ng diyos dahil sa maayos at perpektong pagkakagawa ng katawan niya. Odette, despite the alcohol, couldn't help but stare. The man was a monster, but he was a beautiful one.

“God, you’re so beautiful when you’re not talking,” Valerius cursed under his breath. He attacked her neck, leaving marks that would remind her of this night for days. His hands were everywhere—stripping the lace dress off her body until she was completely exposed to the cool air and his burning gaze.

“Valerius…” ungol ni Odette nang maramdaman ang mainit na labi ng lalaki sa kanyang dibdib. It was intense. The friction, the heat, the way his hands explored every secret part of her.

“Say my name again,” Valerius commanded, his voice raw. He entered her with a slow, agonizing thrust that made Odette arch her back and scream his name dahil sa hindi inaasahan ni Odette iyon.

Ni hindi siya ni-ready nito kaya pakiramdam ni Odette ay napunit ang p********e niya sa biglang pag-entrada nito. Ramdam niya sa bawat ulos ni Valerius ay ang pagsidhi ng sakit sa loob niya. “O-Ouch! ” hindi napigilan ni Odette na masabi at mas lalong bumaon ang mga kuko niya sa braso ni Valerius.

“f**k! You’re so tight, ahhhh….” ungol ni Valerius na tila isang gutom na hayop na nilalantakan si Odette.

“S-Slow down,,,, ahhhh,,,”

Every thrust was a reminder of who owned whom. Odette’s hands were buried in his hair, her nails digging into his scalp as the pleasure began to override the alcohol and the pain. “F*ck, Odette… you’re so tight,” Valerius growled, his sweat dripping onto her skin. He was losing his cool; the professional businessman was replaced by a man obsessed. He flipped her over, his hands gripping her hips as he continued the assault from behind, his breath hot against her ear.

“Isang gabi… d-di ba?” hirap na tanong ni Odette sa gitna ng kanyang mga ungol.

“Shut up and feel me,” sagot ni Valerius, his movements becoming faster and more desperate. He reached his peak, his entire body tensing as he poured everything into her. Hindi naman maipaliwanag ni Odette ang sarap at sakit na nararamdaman. Basta ang alam niya ay dinala siya ni Valerius sa langit hanggang sa kusa na siyang gumalaw.

Nagulat pa si Valerius sa ginawa ni Odette, itinulak niya si Valerius pahiga sa kama bago siya umibabaw. Taimitim naman pinapanood ni Valerius ang babae kung paano nito hinawakan ang matigas pa rin niyang pagkalalake. Bahagyang ikiniskis ito sa b****a niya bago dahan-dahang ipinasok. Napapikit pa silang pareho habang nakatingala,

“f**k! Ahhhh! Ohhhh!” ungol ni Valerius ng magsimula ng gumalaw si Odette. “f**k! Kanino mo natutunan ‘yan!” inis pang tanong ni Valerius bago inalalayan ang baywang ni Odette at iginaya ito kung paano magtaas-baba sa ibabaw niya.

“Kailangan mo pa bang malaman kung kanino ko natutunan? Ang usapan ay usapan at hindi kasama ang tanungan ng personal na buhay, Mister Cavalcante.” ngisi ni Odette bago iginiling ang balakang niya.

“Ohhhhh….. Ahhhhh…. B-bakit ang sarap….” aniya ng hindi namamalayan dahil na rin sa impluwensya ng alak. Ang namumungay na mata ni Odette ay nagbaba ng tingin kay Valerius ng makita niya ang galit nitong mukha.

“Bakit ka galit?”

“Tell me, kanino mo natutunan ang bagay na ito? Ohhh f**k! Ang sabi mo ay ito ang first time mo so what the f**k you’re so good to…. f**k! f**k! Goddamn! So…. f*****g….. tight.”

Mas lalo lamang ngumisi si Odette bago pinagbuti ang paggalaw sa ibabaw. Dahil rin dito ay nagalit si Valerius. Walang sabi-sabi niyang pinagpalit ang pwesto nila kaya siya na ang nakaibabaw ngayon. “I’ll punish you.” pagbabanta nito. Kaysa matakot mas lalo lamang ngumisi si Odette.

“Ohhh…. Really? F-faster…. Faster, Val! f**k me! Tulad nang iniimagine mo kaya ka humantong sa ganitong level.” gigil ni Odette bago niyakap ang mga binti niya kay Valerius. Ito rin ang naging mitsa kaya naman walang patawad na inangkin siya ni Valerius, gigil, walang pag-iingat at punong-puno ng pagpaparusang pag-angkin.