Seven thirty pa lang ay handa na ako. Napasarap ang tulog ko. Siguro alas-nuebe pa lang ay himbing na ako. Ang sarap ng ganitong tulog.
Presko na ulit ako na tila walang nangyari. Dumating na rin ang dalawa pa naming kasama na tagapag-ayos at tagalinis ng mesa sa dining area. Ang isa ay cook din ngunit tahimik lang.
“Pia, tara. Tawag tayo ni Sir Conor,” bulong ni Bakz, sinundot pa ng daliri ang tagiliran ko.
Inayos ko muna ang hair net at apron ko para kahit paano ay presentable ako sa harap ni Conor.
Kung saan ako natulog ay roon nakaupo ngayon si Conor. May anim na tasa ng mainit na kape at tig-iisang ham and cheese croissant sa platito.
“Good morning, Conor. Tanong ko lang. Libre ba itong almusal?” agad kong tanong.
“Sure. Oo naman. The meal here from breakfast to dinner is free
