Nagulat si Andrew.
Sa loob ng ilang sandali, para bang huminto ang mundo sa paligid nila.
Si Meri.
Si Meri na matagal ng tumatakbo palayo sa kanya.
Si Meri na laging may matalim na salita sa tuwing masyado siyang lumalapit.
Si Meri na ngayon ay siya mismong lumapit.
At hinalikan siya sa labi.
Hindi iyon matagal.
Hindi rin iyon iyong klase ng halik .r na puno ekspresyon at emosyon,
Parang isang impulsive mistake.
Nang matauhan si Meri sa ginawa niya, mabilis siyang umatras.
Nanlaki ang kanyang mga mata.
Parang siya mismo ay hindi makapaniwala.
Napaatras siya
Napahawak siya sa sariling labi.
Andrew remained still,
Hindi ito nagsalita.
Kaya mas lalong kinabahan si Meri.
"Damn." Aniya sa isipan...pero kailangan niyang bumawi at depensahan ang sarili.
"Ngayon, masaya ka na?
