Isinara ni Andrew ang closet bago dumiretso sa malaking salamin sa loob ng kanyang kwarto.
Tinitigan niya ang kanyang sarili.
Na walang emosyon.
Walang bakas ng saya sa kanyang mukha.
Sanay na siyang magsuot ng maskara. Hindi lang sa literal…
kundi pati sa totoong pagkatao niya.
Maskara...
Upang takpan ang kanyang damdamin para sa babaeng matagal ng nakalublob sa puso niya.
Na kahit anong hirap itago ang totoong nararamdaman niya sa babaeng iyon, pinatili niyang maging tahimik. Lalo na noon nang palagi pa niya itong kasama.
Ang babaeng .minsang gumulo sa tahimik niyang mundo noon.
Si Meri.
Ilang taon na rin ang lumipas pero sariwa pa rin sa alaala niya ang babaeng lihim niyang tinititigan ng hindi nito alam.
Ang babaeng sumusulat ng love letter o nagbabasa niyon kung siya mis
