Summer 6
“รถใครคะ?”
“รถเพื่อนพี่” คนตัวสูงเอ่ยตอบสั้น ๆ แล้วเดินนำฉันกลับเข้าไปภายในบ้าน และคำว่าเพื่อนของพี่ชายทำให้ฉันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ และเป็นเรื่องที่ฉันเองก็ลืมไปเสียสนิท
“วันนี้เพื่อนพี่จะกินข้าวด้วยนะ คุยธุระกันเพิ่งเสร็จน่ะ” ทันทีที่ก้าวเข้ามาภายในบ้านพี่ไฉก็รีบเอ่ยบอกฉันทันที ระหว่างนั้นเองสายตาก็เหลือบไปเห็นคนกลุ่มหนึ่งที่พร้อมใจกันหันมามองฉัน บนโซฟาภายในบริเวณห้องรับแขกมีแขกของพี่ชายนั่งอยู่ด้วยกันสองคน เห็นแบบนั้นก็รีบยกมือไหว้เพื่อนพี่ชายและมีหนึ่งในสองคนที่พ่วงตำแหน่งเจ้านายของฉัน...
“สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับ” เพื่อนพี่ชายยกมือรับไหว้ ทั้งยังมองฉันด้วยแววตาติดจะเอ็นดู ฉันลืมไปแล้วจริง ๆ ว่าคุณแทนไทนั้นเป็นเพื่อนของพี่ชายฉัน และงานที่พี่ชายทำก็ขึ้นตรงกับเจ้านายอย่างคุณแทนไทนี่แหละ เหตุผลที่เขาหายไปนาน ๆ ก็เพราะไปจัดการงานบางอย่างให้คุณแทนไท
“วันนี้ขอกินข้าวด้วยนะ” คุณฟรังซ์เพื่อนอีกหนึ่งคนของพี่ชายเอ่ยบอกกับฉัน พี่คนนี้เป็นนักร้องและมีช่องยูทูบของตัวเองด้วยนะ มีผู้ติดตามเกือบสิบล้านแน่ะ นับได้ว่ามีชื่อเสียงมาก ๆ เลยแหละ
“ได้ค่ะ พี่สั่งมาแล้วใช่ไหม?” ตอบรับคำแจ้งของคุณฟรังซ์ และท้ายประโยคไม่ลืมที่จะเอ่ยถามพี่ชายตัวเองที่เดินถือถุงของฝากเข้าไปวางไว้ที่โต๊ะกินข้าวในห้องครัว
“สั่งแล้ว รอมาส่ง จะไปอาบน้ำก่อนไหมล่ะ?”
“ค่ะ เดี๋ยวอาบน้ำก่อน อ้อ ขนมพี่เอาไปให้เพื่อน ๆ พี่กินด้วยนะคะ” ก่อนเดินขึ้นบันไดบ้านไม่ลืมที่จะเอ่ยบอกพี่ชายให้จัดของว่างให้เพื่อนเขา ฉันต้องหลบไปตั้งหลักก่อน เพราะมัวแต่ตกใจกับเพื่อนของพี่ชายอยู่
“ได้ ไปเถอะ”
ทันทีที่ประตูห้องนอนปิดลงฉันถึงกับต้องรีบไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยมากกว่านี้สักหน่อย อยากจะบ้าตายเจ้านายใหญ่มากินข้าวเย็นด้วยที่บ้าน ถึงแม้จะมาในฐานะเพื่อนของพี่ชาย แต่ฉันรับรองได้เลยว่าตัวเองคงจะรู้สึกเกร็งเป็นอย่างมากแน่ ๆ ไม่มีครั้งไหนที่ได้กินข้าวกับคุณแทนไทแล้วฉันจะไม่เกร็ง ยิ่งมีนักร้องชื่อดังมานั่งกินข้าวด้วย ถามหน่อยเถอะค่ะว่าฉันจะกินข้าวไหวไหม แต่นักร้องคนนี้จิงจิงชอบมากเลยนะ เดี๋ยวจะขอถ่ายรูปกับคุณฟรังซ์ส่งไปแกล้งเพื่อนสนิทตัวเองสักหน่อยดีกว่า คิกคิก ยัยจิงจิงได้กรี๊ดลั่นแน่
“เด็กกินข้าว” เสียงเคาะประตูห้องนอนดังขึ้นสองสามครั้งตามด้วยเสียงเรียกจากพี่ชาย
“จ้า เดี๋ยวลงไป” ตะโกนกลับไปมือก็หยิบกิ๊บหนีบผมตัวใหญ่ขึ้นมาเก็บรวบผม ฉันหยิบโทรศัพท์ติดมือมาด้วย เมื่อลงมาถึงห้องครัวก็ช่วยพี่ชายเตรียมของโดยมีแขกทั้งสองคนมาช่วยด้วย
“ไม่ต้อง ไม่ต้องช่วยค่ะ นั่งรอที่เก้าอี้ได้เลยค่ะ” รีบร้องบอกทั้งเจ้านายและคุณนักร้องชื่อดังด้วยความเกรงใจ
“เอาน่า ช่วยกัน” คุณฟรังซ์ไม่ยอมฟัง ทั้งยังเดินเข้ามาช่วยยกจานไปวางไว้บนโต๊ะ ส่วนเจ้านายฉันเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำดื่มออกมาเทใส่แก้วเตรียมรอแล้ว
“พี่ไฉ! ทำไมไม่เตือนคุณเขากันล่ะคะ เราเป็นเจ้าบ้านนะห้ามให้แขกช่วย” เมื่อเห็นเจ้านายช่วยเตรียมของฉันก็ดุพี่ชายทันที
“มันฟังพี่ที่ไหน ไปนั่งเร็ว หิวแล้ว” เอ่ยจบพี่ไฉก็เดินนำออกไปข้างนอก ฉันได้แต่บ่นตามหลังพี่ชายไปอย่างไม่สบายใจ แต่เมื่อได้เริ่มกินข้าวทุกคนก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุณแทนไทก็ไม่ได้สวมบทบาทเจ้านาย แต่เป็นเพียงเพื่อนคนหนึ่งของพี่ชายฉัน ส่วนคุณฟรังซ์ฉันขอถ่ายรูปคู่แล้วเรียบร้อยและส่งให้เพื่อนสนิทตัวเองได้อิจฉาเล่นแล้วแหละ
“ตกลงที่ตรงนั้นจะสร้างอะไร” พี่ไฉคุยกับเพื่อน ราวกับว่าเรื่องที่พวกเขาได้พูดคุยกันนั้น ไม่มีอะไรให้ต้องปิดบังฉัน คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างคุณแทนไทก็ขยันตักของกินมาใส่จานให้ฉันอยู่บ่อยครั้ง บ่อยมากจนพี่ชายฉันเริ่มหรี่ตามองอย่างจับผิด แล้วถามว่าคุณแทนไทหยุดไหม?บอกได้เลยค่ะว่าไม่หยุด ทั้งยังขยันตักมาให้บ่อยกว่าเดิมอีกด้วย และคนที่คิดว่าน่าจะสนุกมากที่สุดเห็นจะเป็นคุณฟรังซ์นี่แหละ
“ถามยากฉิบหาย” พี่ไฉบ่นไม่จริงจัง มือก็ยื่นไปตักไก่ทอดกรอบมาให้ฉันได้กิน
“กูอยากทำร้านอาหารว่ะ”
“อืม ดีนะ” คุณแทนไทตอบหลังจากที่เขาเงียบฟังสักพักใหญ่
“แลนมันจะเอาไง”
“มันบอกได้หมด”
“งั้นก็ทำร้านอาหาร” คุณแทนไทสรุป
“ดีล! ไอ้เหี้ย! บทจะสรุปได้ก็ง่าย ๆ เถียงกันมาค่อนวันไม่มีคำตอบ กูละไม่เข้าใจ” คุณฟรังซ์บ่นมือก็ยื่นไปตักกับข้าวกินอย่างสบายใจ ฉันไม่ได้คุยอะไรมากนักเน้นกินมากกว่าเพราะตอนนี้รู้สึกหิวมาก แต่ฉันกลับไม่กล้าแทะน่องไก่ทอดของโปรดตัวเองเลยนี่สิ ใครก็ได้บอกเจ้านายละสายตาจากฉันหน่อยค่ะ ฉันกดดันมากจนตะคริวจะกินไปทั่วทั้งตัวแล้วนะ
อยากแทะไก่ทอดค่ะเจ้านาย!!