Sa paglipas ng mga araw na wala sa tabi ko si Hades ay nalulungkot ako, kung sana ay nandito siya o makita ko man lang.
Pero wala ni ang gumamit ng cellphone dito sa palasyo ay pinagbabawal dahil pribado pa rin ang lugar na ito.
Sagrado ang bawat sulok ng palasyo na kung saan akp lumaki at magkaisip noon.
Lagi lang akong nasa silid ko dahil masama ang pakiramdam ko at nalulungkot ako ng sobra.
Si ina ay wala sa katinuan mula nang pareho kaming mawala ni ama sa kanya at sobra ang lungkot na nararamdaman ko.
Humiga ako dahil sumasakit na naman ang tiyan ko kaya nagkumot ako at tuluyan ng napaidlip.
Nagising ako at napadilat ng mata ko ng may tumamang liwanag sa mukha ko kaya napaiwas ako sa sinag ng araw na nanggagaling pala sa siwang ng bintana ng aking silid.
"Magandang umaga sa mag
