Chapter 81
Jasmine
Nang yakapin ko si Donya Daniella ay ang gaan ng pakiramdam ko sa kanya. Parang ina ko siya na hinaplos niya ang likod ko. Pinahid din niya ang mga luha ko.
"Hindi nauubos ang mga luha mo anak," sabi sa akin ni Donya Daniella.
I smile at her, hinawakan niya ang dalawang kamay ko tila may gusto siyang sabihin sa akin. Kinabahan ako ng pumasok sa isip ko si Gilbert. May nangyari ba sa kanya na masama.
"Rodrigo sa mansion tayo," utos ni Donya Daniella sa kanyang driver.
"Donya Daniella bakit napasugod kayo ng dito? Paano nyo nalaman kung nasaan ako?" tanong ko sa kanya na seryoso nakaupo.
"Para ayusin ang problema n'yo ni Gilbert. Kayong mga bata kayo hindi nyo ako pinatahimik mula ng malaman ko na hanggang ngayon ay hindi pa rin kayo nagkakamabutihan. Kailan pa ka
