Güneş ağır ağır yükselirken sarayın duvarları arasında sessiz bir melankoli hâkimdi. James zindandan çıkmıştı, ama halkın gözünde hâlâ bir mahkûmdu. Kalbim göğsümde bir ağırlık gibi duruyordu. Ellerim hafifçe titrerken pencereden aşağıdaki kalabalığa baktım. Meydan doluydu. Halk toplanmış, öfkeli ve tedirgindi. Fısıltılar neredeyse duvarları delip geçiyordu.
James bugün halkın karşısına çıkacaktı. Onları yeniden kendine inandırmaya çalışacaktı, ama nasıl? İçimde bir korku vardı: Eğer başaramazsa… Eğer halk ona sırt çevirirse, ben ne yapacaktım?
“Majesteleri.”
Ardımda Artemis’in sesi duyulduğunda irkildim. Yavaşça döndüm, yüzüne baktım. Onun o kararlı duruşu, beni biraz olsun rahatlatıyordu. Ama gözlerindeki tedirginliği görmemek imkânsızdı.
“James’in halkın önünde konuşacağını biliyo
