Bölüm(22)
Her gecenin sonu ya onun kollarında bitiyordu… Ya da koynunda. Zaman geçtikçe monotonlaşır derler ya evlilikler… Bizimkisi zaman geçtikçe daha da heyecanlı hale geliyordu. Ve ben… Her geçen gün, ona biraz daha âşık oluyordum. Zarin’in ağzından: Hayatımın en mutlu dönemlerini yaşıyordum. Bulutların üstünde gibiydim aylardır… Ve şimdi, bizi daha da mutlu edecek bir haber alacak gibiydim. Doktordan randevu almıştım. Serhat, dışarı yalnız çıkmamı istemediği için avluya indiğimde gördüğüm İbrahim Kahya’ya, “Çocuklara söyle, dışarı çıkacağım,” dedim. “Tamam hanımım, siz arabaya geçin. Şimdi birini yollarım,” demişti. Geçip oturdum arabaya. Hastane yoluna koyulduk. Serhat’a haber vermemiştim. Çünkü… Eğer düşündüğüm şey olduysa, bu haberi ona sürpriz yapmak istiyordum. Doktorun
- Writer
