Cemal’in gözleri büyümüştü beni görünce. Belki de kurtarılmayı bekliyordu ama yüzümdeki ifadeyi gördüğünde beklediği şeyin gelmeyeceğini anlamıştı. Serhat Karayel olarak ben, çiftlikte kızları ve Zarin’i güvende tutan adamdım belki… ama bu depoda başka bir Serhat vardı. Bunu bilselerdi herkes gibi Zarin de korkardı benden, biliyordum. Ama bu yüzümü kimseye göstermemeliydim. Özellikle de ona. “Konuş bakalım Cemal,” dedim buz gibi bir sesle. “Kim gönderdi seni, niye çiftliğime kadar geldin?” Köşede bekleyen Bülent en ufak bir işaretime hazırdı. Cemal terliyordu, ama hâlâ susuyordu. İşte o an düşündüm Zarin’i. Bu adam, onunla evlenmiş, onu çocuklarının annesi yapmış bir adamı görecek olsa… kim olduğunu hâlâ sever miydi? İçim burkuldu. Ama sonra başka bir düşünce geçti aklımdan: Zarin’i

