“Lean…”
Halos hindi na marinig ni Romina ang sariling boses. Mistulang tinabunan iyon ng malakas na kalabog ng kanyang dibdib. Ginapangan siya ng ‘di maipaliwanag na takot at kilabot.
“Lean,” ulit niya.
Seryosong sulyap lang ang naging tugon ni Lean sa muli niyang pagtawag sa pangalan nito. Walang anumang salita na binitiwan pero, sapat na ang kulimlim sa mukha nito para masabing galit ito. Ganitong-ganito ang hitsura ni Lean kapag pinapagalitan siya dati. Kapag nagkakamali siya. This was Leandro dela Cuesta being arrogant and heartless.
Tumikhim si Denver. Naagaw nito ang pansin ni Lean. Bumaling si Leandro sa kaibigan niya na hindi man lang nahiyang itago ang matalim na titig.
“Inihatid ko lang siya,” kaswal na imporma ni Denver kay Lean. Kilala niya ang kaibigan, hindi ito mada
