Bakit Pa Kita Nakilala

Chapter 9

Marco Pov...

The nerve of that woman! Kailangan kong lumabas dito at magpagaling sa bahay. I can't stand seeing that arrogant doctor baka umigsi pa ang buhay ko at ubos na ubos na ang pasensya ko! Siya lang ang taong nagpapataas ng presyon ko! Damn!

"I'm sorry!" Saad ng kanyang nurse pagkaalis niya. Hindi ko nalang siya pinansin. Bakit siya ang magsosorry eh, hindi naman siya ang may kasalanan.

"Good morning sir. Routine check po!" Saad ng kanyang nurse kinabukasan.

"Morning!" Tipid ko na sagot. Pagkatapos niyang makuha ang aking BP ay siya namang pagpasok ni Layda. Sa ilang araw kod ito sa ospital ngayon ko palang nakita ang kanyang pagmumukha.

"Hi Marco!" Pagbati niyang pagngiti.

"Bakit ngayon ka lang?" Singhal ko sakanya. Humalakhak siya palapit sa akin.

"Sorry Marco. May pasyente ako saka si Sabina ang doktor mo. Alam ko na nasa mabuti kang kamay kaya hindi kita madalawdalaw." Kanyang sagot na may halong pilyang ngiti.

"Naku! Mapapaigsi ang buhay ko kapag siya ang doktor. Wala na ba kayong ibangs surgeon?" Reklamo ko. NAkalimutan ko ang nurse na nasa loob pa. Muling humalakhak si Layda.

"Marco, she's the best surgeon in this hospital." Pagrerekomenda pa rin niyang saad.

"Gusto ko nalang lumabas Layda. Sa bahay na ako magpagaling at may family doktor naman na aasikaso sa akin. Can't stay here any longer." Pakiusap ko sa kanya. Kapag naman kasi ang stepmom ko ang kausapin ko hindi yun papayag. Mas gugustuhin niyang andito ako at kumpleto ang kagamitan.

"Marco huwag matigas ang ulo mo. Makinig ka sa sasabihin ni Sabina." Diin niyang na wala talagang balak tulungan akong makalabas agad. Kung hindi lang nasa ospital din si Levi, ipapasikaso ko na eh.

"Anyway, kumusta si Levi?" Pag-iiba ko sa usapan. Hindi ko na namalayan na lumabas na pala ang nars at nagreport sa kanyang ingratang doktora.

"He is fine Marco! Ako ang kanyang doktor kaya maasahan mong maalagaan siya. You can see him now." Kanyang sagot.

"Ah! Kaya pala pinabayaan mo ako sa ingratang doktora na yun dahil kay Levi. Naiintindihan ko Layda na ipinagpalit mo na ang pagkakaibigan natin dahil sa puso mo." Patampo kong sagot. Namula ang kanyang mukha.

"Marco mas kritikal siya nung dumating dito. I don't even understand how did those broken glass inside his belly and some stuck his nape. Buti dumating si Sabina that day and he is the only savior you need that day dahil nawalay ka na ng malay." Mahaba niyang paliwanag. Hindi ko naman kailangan ang kanyang paliwanag. Kung may pagtingin siya kay Levi magiging kampante ako dahil alam kong mabuti siyang tao. Levi need someone who can understands him.

"Fine! You don't have to explain Layda. Help me out at gusto ko siyang makita." Mariin kong sagot. Levi used his body to shield para hindi ako mapuruhan. Ako naman kasi talaga ang target nila. Dumadami na talaga kaaway ko. Hindi ko alam kaharap ko na pala sila pero hindi ako magpapatinag.

Akma na akong tutulungan ni Layda na bumangon at makalipat sa wheelchair nung pumasok ang aroganteng babae na magpapainit sa aking ulo.

"You are free to go! Kung sa tingin mo hindi mo kailangan ang serbisyo ng aming ospital ay malaya kang pumirma dito sa waiver." Arogante at deretso niyang saad.

"Sabina!" Saway ni Layda na hindi makapaniwala.

"Your friend keeps on complaining and I can't even do my work. Dapat kasi ikaw nalang umasikaso sa arogante at walang modo mong kaibigan. Thank you for saving your life." Sagot niya kay Layda. Natulala si Layda na hindi makapaniwala sa inasal niya.

"It's your f*cking signed job to save lives. So, why are you complaining about the job you oath for the rest of your life? Kung may arogante dito at bastos, ikaw yun!" Sagot ko sa kanya. Hindi ko ginustong magkautang na loob sa kanya- the fact that this is her f*cking job!

"H-" Magsasalita sana siya pero muli akong nagsalita.

"Get out of my room and send your nurse to assist with my clearance!" Banat kong dagdag na saad. Nalilito naman si Layda na palipat-lipat ang tingin sa aming dalawa.

"You!" Nanggigigil niyang saad pero pinigilan ko siya.

"Get the f*ck out of my room!" Singhal ko sa kanya na nagpagising kay Layda para hilahin niya palabas ang aroganteng doktora.

Pagbalik ni Layda ay nakatitig sa akin na mag pagtatanong. "What the hell happened Marco?" Kanyang hindi mapigilan na tanong.

"It's a long story Layda pero ayaw ko munang isipin at baka bumuka muli ang sagot ko sa galit." Sagot ko sa kanya. Bakit naman kasi dito pa na ospital sa dinami dami ng mga ospital.

"Okay! Pero paglabas mo dito sabihin mo sa akin paano kayo nagkakilala ni Sabina at kung bakit mainit ang dugo mo sa kanya! I've never seen you mad like this recently." Kanyang saad. Totoo naman eh! Nagagalit ako sa trabaho but not into a woman. Wala akong oras jan at hindi pa ako handa jan. Marami pa akong gustong gawin bago ang bagay na yan!

"Kuya!"

"Martha! Since when did you come back?" Tanong ko sa kanyang. Ipinadala ko kasi siya sa Europe para mag aral at matuto sa buhay.

"Kahapon pa kuya pero hindi ako pinayagan ni tita Amy na dumalaw agad. I'm worried about you!" Naglalambing niynag sagot.

"I'm fine and more better to see you now!" Malambing kong sagot na nakangiti sa kanya.

"You are not fine! Tignan mo nga nakaupo ka sa wheelchair! Please kuya take care of yourself!" Umiyak na niyang sagot. She was seven years old when our mom died. Technically, tita Amy raised us. Mabuti naman siyang madrasta at pantay pantay ang tingin niya sa aming tatlo. Walang naging spoiled.

"I will! I'm sorry baby!" Sagot ko sa kanya habang pinupunasan ang kanyang luha unaware na may tao sa labas ng pintuan at nakikinig sa amin.

Paalis na sana si Layda nung pinigilan siya ni Martha. "Ate Layda bakit hindi pwedeng ilevel up ang friendship niyo?" Bigla niyang tanong.

"Martha, she's inlove with soemone else. We love each other as a friend. Don't worry mag-iingat na ako. Hindi ko pa nahuhuli ang pumatay kay mama. Siyam ang buhay ko baby!" Pang-aawat ko. Gusto niya si Layda para sa akin pero hanggang kaibigan lang talaga kami. Sinubukan ko naman eh, pero hanggang doon talaga ang kaya namin.

"Huwag kang mag-alala Martha. Kahit ako ang magiging asawa niya hindi ako mawawala sa buhay niya." Sagot naman ni Layda.

"Sino? Sino ate ang lalaking gusto mo na hindi mo kayang mahalin si kuya ng higit pa?" Hirit pa rin niyang tanong. Tumingin sa akin si Layda na humihingi ng saklolo.

"Si Levi!" Sagot ko na nakangiti at kumindat kay Layda. Lumuwa ang kanyang mata na hindi makapaniwala samantalang iba ang naging sagot ni Martha!

"Anu!"