Mabilis ang paglalakad ko na halos madapa na ako dahil bumabaon ang aking paa sa buhangin. Sa dalampasigan ako dumaan, hindi ko na itinuloy na maglakad sa dinaraanan ko kanina dahil baka makasalubong na naman ako ng mga lalaking lasing.
Hawak ko ang aking sandals sa kaliwang kamay habang hawak ng isang kamay ko ang magkabilang zipper ng jacket. Hinahampas ng hangin ang aking suot na damit. Natatabunan nang ilang hibla ng aking buhok ang aking mukha ngunit hindi ako nag-abalang ayusin 'to dahil parehas akong may hawak.
Medyo basa na rin ang aking paa. Minsan ay naaabot ito ng alon. Wala pa yatang limang minuto ang paglalakad ko nang umalis ako nang walang paalam sa harapan ni Rivas. Bakit kasi bigla-bigla niya na lang iyon sinabi?!
May inis ang aking mukha habang minumura ang mga buha
