Nagpalinga-linga ako habang sinusubo ang isa roasted bread. Ibinaba ko ito saka pinunasan ang magkabilang gilid gamit ang kamay. Dalawang oras na yata ako rito sa restaurant pero wala pa rin akong nakikitang ni anino ni Rivas. Wala pa nga ako sa kalahati ng aking bread kakatingin sa mga taong pumapasok sa loob.
Alas once na ako nagising kanina kaya pang-almusal pa lang ang kinakain ko ngayon. Buti na lang hindi ako ginising ni Manang Betta nang maaga. Sobrang sakit ng ulo ko pagkagising ko at parang kulang pa ang tulog ko. Tinulak ko lang ang sarili para makatayo kasi kumukulo na ang tiyan ko. Nauna na yata sina Manang Betta at Manong Ben na mag-almusal kaysa sa akin. Nakita ko silang dalawa sa may tabi ng dagat. Nagtatawanan na parang sila lang dalawa ang tao sa mundo.
Magpapadala na
