BILLIONAIRE’S ANNOYING P.A (Billionaire's Series #1)

Chapter Nine

Galit na galit ako nang umalis si Azean. s**t! Gusto kong magmura. Bakit kasi naisipan ko pang makipag-date sa babaeng ‘yon, eh ‘di sana magkasama kaming dalawa ni Azean ngayon. Ewan ko ba, nalilito na rin ako sa nararamdaman ko. Minsan naiinis ako rito, minsan naman nag-aalala ako para sa kanya. Mahigit isang buwan na rin naman kaming magkasamang dalawa. She's annoying sometimes pero mas gusto ko ang ugali niyang ‘yon. Inis akong nagbihis. Ang bigat ng pakiramdam ko habang nagmamaneho ako papunta sa isang exclusive restaurant. Mainit ang ulo ko. Kung hindi lang dahil kay Mommy ay baka hindi ako sumipot sa date namin ng babaeng ‘yon. Agad ko ngang nakalimutan ang pangalan ng babaeng ‘yon eh. Basta ang tanda ko ay bigla-bigla na lang itong nanghahalik. Tsk! Gusto ko nga sanang masuka sa halik ng babae. Ayaw ko lang talaga itong mapahiya.

Nang makarating ako sa restaurant ay sinabi ko ang reservation sa isang waiter. Iginaya naman ako ng waiter sa table namin ng babaeng ka-date ko.

“Baby Hades!” malakas na sigaw ng babae. Napa-tsk na lang ako rito. Nakakairita ang boses nito. Hindi ko talaga kayang mapeke ang ngiti ko. Pormal lang ang mukhang nakatingin ako sa babae. Nagulat ako nang bigla niya akong yakapin at halikan. Mabilis ko naman itong itinulak.

“Don’t kiss me. This is my first and last warning.” Madiin at seryosong sabi ko sa babae. Nakita ko ang pamumula ng mukha nito. But I don't give a damn! Gusto ko ng matapos ang date namin ngayon. Nakasimangot niya akong tiningnan nang makabawi ito sa sinabi ko.

“Let’s sit. I'm tired today, and I want to rest early,” pahayag ko pa sa dalaga. Bigla na lang itong humawak sa braso ko.

“Pero sabi ni Tita Hayde ay sasamahan mo ako ngayong gabi. Hinanda ko pa naman ang condo ko para sa ‘yo.” Parang bata nitong wika. Tinanggal ko ang kamay nitong nakahawak sa braso ko at umupo ako sa bakanteng upuan.

“Do you want to have s*x with me?” walang pag-aalinlangan kong tanong sa dalaga. Namula ang buong mukha nito.

I chuckled a little bit. Shy type my ass. What a great pretender.

“Well, I can do that. f**k you hard and make you scream. But, after a mind blowing s*x, you will not see me anymore. I'm that ruthless, I don't give a damn if you get sore because of my f*****g skills in bed. So, choose. Let's finish this boring dinner date, or I will f**k you hard after this, but don't ask for more. Just a simple and plain s*x. Or, pwede ring one-night stand lang ang gagawin natin. I prefer that way. No commitment. I will not compromise anything. What do you think?” it's like I'm proposing a business deal. Padabong na umupo ang dalaga sa harapan ko. Nakalimutan ko talaga ang pangalan niya. Damn it!

“Are you this cold and rude? Naging mabait naman ako sa ‘yo ah! I even french kissed you! Akala ko ba may gusto ka rin sa ak-”

“Then you're wrong. Ang sabi nga nila, maraming namamatay sa maling akala. So, don't expect anything from me. Because, I'm not good. I'm a devil man who wants to eat his prey and throw them after I get I want with them.” Seryoso kong ani sa dalaga. Nakita ko ang takot sa mga mata nito. Mabuti na lang at dumating na ang waiter.

“Just order what you want, I won't mind paying them.” Sabi ko ulit sa dalaga.

Nang makapag-order kaming pareho ay tiningnan ko ang babaeng kaharap.

“What is your name?” walang paligoy-ligoy kong tanong dito. Nanlalaki ang mga mata niya akong tiningnan. Para bang hindi ito makapaniwala na nakalimutan ko ang pangalan nito eh kakakilala lang namin kanina.

“Seriously?! Did you really forget my name?!” medyo napalakas ang boses nito kaya may mangilan-ngilang customer ang napapalingon sa banda namin amin. Hindi ako nag-comment sa tanong nito. Bigla itong umayos ng upo at matatalim ang mga mata akong tiningnan.

“I'm sorry, nakalimutan ko talaga ang pangalan mo. And I don't like your kiss. Ayaw ko kasi sa babaeng inuunahan akong halikan.” Imporma ko rito. I don't want to be rude, pero mas maganda na ‘yong maging pranka. I don't like to sugarcoat my words. It's more hurtful.

Namumula na ang buong mukha nito sa sobrang inis.

“How dare you! Makakarating ito kay Tita Hayde.” Pagbabanta nito. Nagkibit-balikat lang ako sa sinabi ng dalaga. Wala kaming imik habang kumakain na dalawa. Hindi naman ako kumain ng marami. I don't have an appetite. Ininom ko na lang ang wine ko. Nang makita kong tapos na itong kumain ay tumayo na ako.

“It’s all on me. You don't have to worry about the bill. You can order more. Mauna na ako sa ‘yo.” Paalam ko sa dalaga. Biglang tumayo ang babae sa harapan ko.

“You’re so rude! But anyways, magpapakilala ako sa ‘yo. I am Lucia Bartolome, the only heir of Bartolome corporation. Because of what you've done tonight, ipu-pull out ko ang investment namin sa kompanya niyo. Let's see kung makakabangon pa kayo!” mayabang na pagbabanta ni Lucia sa akin. Mahina akong natawa sa pagbabanta ng dalaga. Ang pinaka-ayaw ko pa naman sa lahat ay ang pinagbabantaan ako.

“You don't know me, Miss Bartolome. Mas mauunahan ko pang mapabagsak ang kompanya niyo, kaysa ang kompanya ko. Mark my word. You are going to beg for me. Remember that.” Banta ko rito habang matatalim ang mga tingin na ibinigay ko sa kaharap. Hindi nakaimik ang dalaga kaya iniwan ko na ito sa mesa namin. I want to breathe. And I want to see Azean and I want to hear her voice. She will surely calm me. Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ko si Azean. I miss her presence. Tsk. Wala namang espesyal sa dalaga pero hindi ko alam kung bakit nami-miss ko ito. Dinayal ko na ang numero ni Azean. Ilang sandali pa ay may sumagot na ng tawag ko.

“Azean, where are you?” tanong ko kaagad rito.

“Sky is not yet here. Nasa banyo pa.” Sagot ng lalaki sa kabilang linya. Biglang nagdilim ang paningin ko at umiigting ang panga ko.

“You are Alex, right? Ano ba talaga ang relasyon niyong dalawa ng personal assistant ko?” nagpipigil sa galit kong tanong sa lalaking nasa kabilang linya. Mahina itong tumawa.

“You are right there. She is your personal assistant. Kaya it's none of your business kung anong meron kaming dalawa. Sa amin na lang ‘yon. It's too personal.” Sagot ng binata.

“Alex! Can you get me a towel? Nakalimutan ko kasi eh!” narinig ko ang pagsigaw ni Azean sa kabilang linya. Kumuyom ang kamao ko. Na-i-imagine ko pa lang ang ginagawa nilang dalawa ay nangangalit na ako. Bigla ko na lang pinutol ang tawag.

“Damn! Damn!” galit kong mura. Mabilis akong sumakay sa kotse ko at malakas ‘yong pinaharurot pauwi sa condo ko. Akala ko pa naman makakausap ko ang dalaga. Tsk. She's making me insane. It's her fault, my mind is in chaotic back then, and I have a peaceful life before she entered my peaceful life. I promise you that you cannot run away from me. Never again.

***

Inis akong sumakay ng elevator. Mabuti nga at tumawag si Alex at sinabing manlilibre ito ngayon dahil nakapasa ito sa training nila. Selos na selos ako kanina kay Lucia at Hades. Sabagay, bagay naman silang dalawa. Ang nakakainis lang ay hindi man lang pumalag si Hades nang hagkan ito ng haliparot na babaeng ‘yon! Dapat man lang itinulak niya. Sarap na sarap siguro iyon ngayon sa bisig ni Lucia. Tsk. Mga mayayaman nga naman oh.

Nakita ko kaagad ang motor ni Alex. Inabot nito ang helmet sa akin na agad ko namang isinuot.

“Mag-take out na lang tayo. Sa bahay na tayo kumain. Nami-miss ko na rin si Tatay eh. Gusto ko siyang kumustahin at baka nag-aalala na rin ito sa akin.” Pahayag ko sa kaibigan.

“Anything you want.” Sagot naman ni Alex. Natuwa ako dahil sa isang mamahaling restaurant kami nag-take out.

“Wow! Big time ka na ngayon ah!” pabiro kong wika sa binata.

“Naka-swerte lang ngayon.” Nakangisi nitong pahayag.

Lahat ng gusto ko ay in-order ko. Sabi naman ni Alex, ito na raw ang bahalang magbayad. Hindi naman ako tinitipid ni Hades sa condo nito. Kahit anong pagkain ni Boss ay siya ring pagkain ko. He cares for me sometimes. And he always show his cold treatment towards me. Kaya nalilito ako rito, gusto niya ba ako o hindi. Tsk. Pasalamat talaga ito at may gusto ako rito kung hindi ay baka matagal ko na itong inilibing ng buhay.

Pagpasok namin sa bahay ay nakita ko kaagad ang aking ama. Nanonood ito ng television sa sala.

“Tay!” agaw-pansin ko rito. Mabilis ang paglingon ni Tatay sa akin. Nakita ko ang saya sa mga mata nito.

“Anak! Mabuti naman at naisipan mo pa akong dalawin dito. Sabi mo sa akin tatawag-tawagan mo ako. Pero wala ka namang tinupad sa pangako mo. Alam mo bang paasa ka?” may tampo sa boses ng aking ama. Mahina akong natawa sa hinaing nito sa akin. Sinugod ko lang ito ng yakap. Siguro nga nagbago na talaga ang aking ama. Sana tuloy na tuloy na ang pagbabago nito.

“Naku ‘Tay! Walang signal ang pinuntahan ko at sinabi ko naman sa ‘yong may misyon ako. Kailangan kong bayaran ang pagkakautang mo sa mga Morales.” Paliwanag ko rito.

“O siya! Pinapatawad na kita. Ngayong nandito ka na, hindi ka na ba aalis pa?” tanong ulit ni Tatay.

“Tay, may trabaho pa akong dapat na tapusin. Bigyan niyo lang ako limang buwan at mananatili na ako rito sa bahay.” Pahayag ko sa aking ama.

“Pangako ‘yan ah.”

“Opo ‘Tay, pangako ‘yan.”

Inihanda na ni Alex ang mga pagkaing pinamili namin.

“Kay dami naman niyan. Para namang may birthday.” Si Tatay.

“Upo na po kayo ‘Tay. Kumain kayo ng marami upang tumaba kayo.”

“Aba! Oo naman anak! Sa dami ba naman nito ay mapapasabak talaga ako!” masayang pahayag ng aking ama. Masaya kaming nagsalo-salo sa hapunan. Saglit na nawaglit sa isipan ko ang binata. Mas mabuti nga ‘yon eh. Sana lang agad akong makapag-move on sa binata. Wala ngang kami pero kung makapag-move on ako kala mo may naging kami. Tsk.

Nagyayang mag-inoman sina Tatay at Alex. Pumayag naman ako. Umuuwi rin naman si Alex dito sa bahay kapag wala itong misyon. At nagpapasalamat ako rito dahil nababantayan nito ang aking ama habang wala ako.

“Cheers!” sabay-sabay naming sigaw. Naka-dalawang bote lang ako dahil uuwi pa ako sa condo ng boss ko.

“Maliligo muna ako para mahismsan.” Paalam ko sa dalawa. Pumasok ako sa banyo at naligo. Patapos na ako nang maalala kong wala pala akong dalang towel. Mabuti na lang at narinig ko ang boses ni Alex sa loob ng aking silid. Nakiusap ako ritong kunin ang towel ko. Nakapagbihis na ako bago lumabas ng aking silid.

“Tay, alis na po ako. Huwag kang mag-alala. Kada sabado ay dadalawin kita rito. At huwag ka ring mag-alala sa akin. Kaya ko na ang sarili ko.” Ako sa aking ama.

“Mag-iingat ka anak. Balik ka ulit dito ha.” Niyakap ko lang ito ng mahigpit at saka hinalikan sa pisngi.

Inihinto na ni Alex ang motor nito sa harapan ng building.

“Good night. Call me anytime kapag kailangan mo ng tulong ko,” si Alex sa akin. Nginitian ko ito.

“Tsk. Feeling sweet, ‘di naman sweet.” Biro ko rito. Tinawanan lang ako ng kaibigan. Kumaway ako rito bago nito pinatakbo ang motor.

Siguro wala pa si Hades sa condo nito ngayon. Sigurado akong nasa mga bisig ito ng haliparot na babaeng si Lucia. Tsk. Eh ‘di magsama silang dalawa. Paki ko ba! Ang sarap ngang pag-untugin ng dalawa eh.

Pagpasok ko sa condo ay nakita kong nakahandusay si Hades sa sahig. Mabilis ko naman itong dinaluhan.

“Boss! Boss! Gumising kayo!” gising ko rito sabay tapik sa pisngi nito. Ngunit tanging ungol lang nito ang narinig ko. Oh God! What should I do to him? Can I carry him? No, I can't! He's tall, and heavy. Hindi ko ito kayang buhatin. Ginising ko pa ito lalo. Mabuti at nagdilat ito ng mga mata. Bigla niya akong itinulak. Nagulat ako sa ginawa nito, ngunit mas lamang yata ang sakit.

“Ikhaw. . .” turo nito sa akin sa lasing na boses.

“Dhon’t thouch mhe! Only Azean thouch me! Okay? Go! I dhon't whant want to she your face!” sigaw nito at muling ipinikit ang mga mata. Kung kanina nasaktan ako sa pagtulak nito sa akin, ngayon naman ay napangiti ako. Tsk. He's so sweet. Bukas ka lang sa akin, Hades. Pipikonin na naman kita. Pilya na naman akong napangiti habang nakatingin sa binata. Kumuha ako ng unan at kumot. Hinayaan ko itong matulog sa sala. Hindi ko ito kayang buhatin, bahala siya sa buhay niya.