bc

ตัวร้ายที่จับฉลากใด้บทพระเอก

book_age18+
415
FOLLOW
1K
READ
second chance
billionairess
blue collar
drama
mystery
loser
rebirth/reborn
friends with benefits
like
intro-logo
Blurb

ปกติแล้วนางเอกจะต้องร่วมมือกับพระเอกเพื่อกำจัดตัวร้าย แต่นี่เธอต้องร่วมมือกับตัวประกอบเพื่อเอาชนะสามีของเธอ!!!

เธอตายไปแล้วครั้งหนึ่ง…ทว่าก่อนตายเธอได้วิงวอนต่อพระเจ้าขอให้ท่านคุ้มครองลูกสาวที่เป็นดั่งดวงใจของเธอ…

แต่พระเจ้าดันส่งเธอย้อนเวลากลับมาตอนที่เธอยังไม่แต่งงาน….

ซึ่งนั่นมันก็ดี…เธอจะจัดการแก้ไขทุกเรื่องที่ผิดพลาดในอดีตรวมทั้งเธอจะขึ้นเป็นผู้นำตระกูล

“คำถามละสามเหรียญทอง…..”

คามิเลียขมวดคิ้ว..

“ท่านเป็นนักเวทย์หรือว่านักต้มตุ๋นกันแน่!”

“เจ้าไม่รู้หรอกคามิเลียว่าการทำนายแต่ละครั้งนั้นสูญเสียพลังเวทย์มากมายแค่ไหน!!”

คามิเลียลอบมองแอสรันก่อนที่เธอจะวางเหรียญทองบนโต๊ะ

“คำถามเดียวเท่านั้นค่ะ…ข้าจะได้เจอกับคาร่าลูกสาวของข้าอีกไหม..สมมุติว่า…ข้าแต่งงานใหม่แล้วข้ามีลูกเด็กคนนั้นจะใช่คาร่าไหมคะ?”

“อืม..รอแปบ!”

แอสรันเริ่มต้นร่ายเวทย์…ล้อมรอบตัวของคามิเลีย

“ฟังนะคามิเลีย…หากเจ้าอยากเจอคาร่าลูกสาวของเจ้าอีก…เจ้าก็จะต้องมีอะไรกับท่านดยุคไคโรเท่านั้น….”

คามิเลียสลดลงทันที….เธอคิดถึงลูกสาวของเธอแทบขาดใจแต่เธอไม่อยาก…กลับไปใช้ชีวิตในฐานะภรรยาของชายผู้นั้นอีกแล้ว

“ข้า..คงจะหมดหนทางได้เจอลูกสาวแล้วสินะ….”

“นี่เหตุใดถึงทำหน้าราวกับจะตายเช่นนั้นเล่า!!!”

“ลูกคือทุกสิ่งทุกอย่างของข้า…เมื่อรู้ว่าจะไม่ได้เจอนางแล้ว…ข้าก็รู้สึกราวกับโลกของข้านั้นพังทลายลง….”

“นี่ฟังนะคามิเลีย…คนเรามีอะไรกันไม่เห็นจำเป็นต้องแต่งงานกันเลย…เจ้าก็แค่ปลอมตัวนิดหน่อย…ข้าได้ยินมาว่าที่คฤหาสน์ไคโรจะจัดงานเลี้ยงเพื่อหาว่าที่ดัชเชส…เจ้าก็ปลอมตัวเข้าไป…..ซะก็สิ้นเรื่อง”

“เจ้ากล่าวเหมือนกับว่าการเข้าไปในคฤหาสน์ไคโรเป็นเรื่องง่าย…”

“คามิเลียเจ้าอย่าลืมสิว่าสหายของเจ้าเป็นใคร!!…ข้าคือจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่นะ!!!…แค่พาผู้ติดตามเข้าไปเหตุใดจะทำไมได้”

คามิเลียถอนหายใจ….การเสี่ยงในครั้งนี้อาจจะทำให้เธอได้เจอลูกสาวอีกครั้ง….

เอาวะ!!..เป็นไงเป็นกัน…เธอยอมเสี่ยงไปขืนใจอดีตสามีสักครั้ง!

​​​​​

chap-preview
Free preview
1.อ้อนวอน
แสงอาทิตย์ยามเช้าในฤดูใบไม้ผลิสาดส่องเข้ามาด้านใน…กลิ่นของแสงแดดลอยเข้ามาในจมูกของสตรีที่กำลังหลับตาอยู่ เธอไม่ได้นอนหลับ…และเธอนอนไม่หลับมานานมากแล้ว!!! อาการเจ็บปวดตามร่างกายมันทรมานเธออย่างหนัก…ในยามนี้แม้แต่จะหายใจยังทำได้ยากเย็น คามิเลียลืมตาขึ้นมา…ข้างๆ เธอนั้นมีเด็กน้อยน่ารักวัยแปดขวบกำลังยืนเช็ดน้ำตาให้เธอ… เธอยกมือขึ้นมาจับมือเล็กๆ ของเด็กน้อยผู้นั้นขึ้นมาจูบเบาๆ “ท่านแม่…ท่านแม่ฟื้นแล้ว!!” คามิเลียยกยิ้ม…ก่อนที่เธอจะลูบผมของเด็กน้อยผู้นั้นอย่างแผ่วเบา พระผู้เป็นเจ้า…ชีวิตนี้ของข้านั้นไร้ความอาลัยอาวรณ์ต่อเกียรติยศและเงินทองมากมายที่ข้ามี…ข้าเพียงห่วงเด็กน้อยผู้นี้เพียงคนเดียวเท่านั้น…ได้โปรดเถิดหากว่าท่านมีจริง… ข้าเฝ้าร้องขอและวิงวอนต่อท่าน…ขอให้ท่านโอบอุ้มเด็กคนนี้ไว้ในอ้อมกอด…ข้านั้นไร้ที่พึ่งแล้ว…ได้แต่หวังพึ่งพาพลังที่ศักดิ์สิทธิ์ของท่าน… “แค่ก..แค่ก!!!” “ทะ.ท่านแม่!!!” สายลมที่เงียบสงบผัดผ่านมาที่ร่างของคามิเลีย…เสียงกรีดร้องของเด็กน้อยดังขึ้นมาทันทีที่ลมหายใจของมารดาจางหายไป… ………….. คฤหาสน์ตระกูลเคาน์แบรนเดอร์ “ข้ามิอาจตอบรับการแต่งงานนี้ได้…ท่านดยุคไคโรคิดให้ดีอีกทีเถิดครับ….” ท่านเคาน์ขยับแว่น…เขามีท่าทีที่ลำบากใจเล็กน้อยเพราะชายเบื้องหน้าคือดยุคไคโร…เขาคือหลานชายขององค์จักรพรรดิ….การเอ่ยปากปฏิเสธชายผู้นี้..ช่างทำได้ยากเย็นจริงๆ “ท่านพ่อกล่าวอะไรเช่นนั้นเล่า!!…ท่านดยุคมีใจรักคามิเลียของเราขนาดนี้ นับเป็นเกียรติต่อตระกูลแบรนเดอร์แล้วครับ…เดี๋ยวข้าจะไปตามคามิเลียออกมาให้เอง…” เซนรีบลุกขึ้นไปตามน้องสาวของเขาทันที…. ตระกูลแบรนเดอน์ถือเป็นตระกูลที่ให้กำเนิดสตรีได้น้อยมาก… มีเรื่องเล่าขานกันปากตาปากจนถือเป็นตำนานว่าสตรีที่เกิดมาจากตระกูลนี้ถือเป็นสตรีในคำทำนาย…รูปโฉมงดงามเฉลียวฉลาด… ไม่ว่าจะแต่งไปตระกูลไหนก็จะพาบ้านสามีเจริญรุ่งเรือง… ไม่มีสตรีถือกำเนิดในตระกูลแบรนเดอร์สองรุ่นแล้ว…จดหมายขอแต่งงานถูกส่งมาทันทีที่คามิเลียลืมตาดูโลก และยังถูกส่งมาต่อเนื่องจนเธอนั้นอายุสิบเจ็ดปี ในปีนี้คามิเลียจะอายุครบสิบแปดปี…อีกไม่กี่เดือนข้างหน้าเธอจะเข้าสู่พิธีบรรลุนิติภาวะ และสามารถแต่งงานได้… ตอนนี้ที่คฤหาสน์จึงค่อนข้างมีแขกจากตระกลูต่างๆ เดินทางเข้ามาสู่ขอคามิเลีย ….บอกข้าทีว่านี่มันเรื่องตลกอะไรกัน!!! “สวยมากเลยใช่ไหมคะคุณหนู…ชุดนี้ถูกส่งมาจากตระกูลวาเนสซ่า…ถูกตัดเย็บอย่างพิถีพิถัน…เมื่อคุณหนูสวมแล้วมันสวยและเหมาะมากเลยค่ะ” คามิเลียยกมือขึ้นมานวดที่หว่างคิ้วเบาๆ เธอขอให้พระเจ้าคุ้มครองคาร่าลูกสาวของเธอ…เหตุใดถึงกลายเป็นว่าเธอย้อนเวลามาวัยสิบแปดอีกครั้งกันนะ!!! “คามิเลีย!!..แต่งตัวเสร็จแล้วก็รีบลงมา..ท่านดยุคไคโรมารอพบเจ้าอยู่!” “!!!!” ดยุคไคโร…เคเดน…อดีตสามีของเธอ… ให้ตาย…พึ่งจะย้อนเวลามาก็ดันต้องพบเจอกับคนที่ไม่อยากเจอที่สุด….คามิเลียเงยหน้าขึ้นมองเซน…พี่ชายของเธอ พี่ชาย…สารเลวของเธอ… เมื่อท่านพ่อเสียชีวิตลงเขาจัดการขึ้นเป็นผู้นำตระกูลก่อนจะผลาญเงินทั้งหมดไปกับการพนัน…แถมยังตามมาระรานเธอที่คฤหาสน์ไคโรอีก!! เซนบังคับให้เธอหย่ากับเคเดน เพื่อที่เขาจะให้เธอไปแต่งงานกับบารอนผู้หนึ่ง….เมื่อเธอไม่ยอมหย่า เขาก็จัดการส่งคนมาลักพาตัวเธอไปให้บารอนผู้นั้น โชคดีที่บารอนท่านนั้นไม่ได้แตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บ….เคเดนใช้เวลาไม่นานก็สืบหาเธอจนเจอ เขาส่งคนมาช่วยเธอราวสองอาทิตย์ที่เธอหายตัวไป หายานะมันเกิดขึ้นจากตรงนี้….เธอท้องหลังจากเกิดเหตุการณ์นี้สองเดือน….. เคเดน…จากที่เขาไม่รักเธออยู่แล้ว…เขาก็เริ่มเกลียดเธอเข้าไปอีก…. เพราะเขาเชื่อว่าคาร่าไม่ใช่ลูกของเขา…. ความโง่ของเธอคือเธอนั้นไม่ยอมหย่ากับเขาเพราะเธออยากให้ลูกได้เติบโตที่คฤหาสน์…เธออยากให้ลูกเติบโตขึ้นมาด้วยความรักของพ่อและแม่ เธอหวังว่าเขาจะยอมใจอ่อนเข้าสักวัน ….เธอคลอดเด็กที่ใบหน้าเหมือนเขายังกับแกะออกมา แต่นั่นมันก็ยังไม่สามารถทำให้เคเดนเชื่อได้ว่านั่นคือลูกสาวของเขา เธอใช้ชีวิตอย่าอัปยศในคฤหาสน์ไคโรนับแต่นั้นเป็นต้นมา…แต่เธอก็เลี้ยงคาร่ามาด้วยความรัก… พระเจ้าอาจจะมีใจเมตตาต่อเธอ…พระองค์คงจะสงสารเด็กน้อยคาร่าเกินกว่าจะให้เธอใช้ชีวิตโดยไร้แม่ใช่ไหม? ถึงจะกล่าวช้าไปหน่อย…แต่ขอบคุณนะคะที่ส่งฉันกลับมายังอดีต…. คามิเลียลุกขึ้นก่อนจะเดินตามเซนลงมา….เธอเพียงปรายตามองเคเดนเท่านั้น ใบหน้าที่เธอสาปแช่งเขาตลอดระยะเวลาที่คาร่าเกิดมานั้น..เธอจะไม่ยอมมองหน้าเขาอีก! “สวัสดีค่ะท่านดยุคไคโร…สวัสดีค่ะท่านพ่อ…” “นี่เป็นจดหมายของแต่งงาน…..” คามิเลียรับจดหมายมาจากมือของเซนก่อนที่เธอจะโยนมันลงบนโต๊ะ “ไม่แต่งค่ะ…ข้ายังไม่คิดแต่งงานกับใครทั้งนั้น….” “คามิเลีย!!!” เซนลุกขึ้นอย่างโมโห… “นั่งลงเดี๋ยวนี้เซน!…ห้ามเสียมารยาทนะ!” “….การเอ่ยปากปฏิเสธไคโรนั้น…ดูจะเร็วเกินไป…เจ้ายังไม่ได้ทำความรู้จักกับราชตระกูลไคโรเลย….” เคเดนมองหน้าคามิเลีย…ใบหน้าที่สวยงามจนยากจะละสายตานี้…มัน..ถูกใจเขาอยู่บ้าง… เขาจะไม่มานั่งอยู่ตรงนี้แน่นอนหากท่านแม่ไม่สั่งให้เขามา ตำนานปรัมปราไร้สาระเกี่ยวกับตระกูลแบรนเดอร์…เคเดนไม่คิดว่าเรื่องราวที่เล่าต่อกันมาปากต่อปากนั้นจะเป็นเรื่องจริง… ..สิ่งที่มันติดอยู่ในใจของเขาคือดวงตาคู่งามของเธอนั้น…ไม่ยอมมองหน้าเขานี่แหละ… แบบนี้ก็ดี..ไม่น่าเบื่อ… ที่ผ่านมามีแต่สตรีเข้ามาเสนอตัวให้…พอเจอคามิเลียที่เมินเขา…มันก็…ดีเหมือนกัน “ข้ามิได้อยากทำความรู้จักกับราชตระกูลไคโรที่ยิ่งใหญ่หรอกค่ะ…มิใช่ว่าข้านั้นเลือกมาก แต่ข้าคิดว่าข้าไม่คู่ควรกับท่านดยุคมากกว่า…ข้าไม่อาจ…ใฝ่ฝันจะดึงท่านมาเป็นสามีหรอกค่ะ” “….หึ..วันนี้ข้าจะยอมถอยไปก่อนครับ…เชื่อเหลือเกินว่าจะต้องมีวันที่เลดี้นั้น…คลานเข่ามาร้องขอให้ข้าแต่งงานด้วยเป็นแน่…” คามิเลียหัวเราะ…เธอลุกขึ้นยืนก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองหน้าของเคเดน “คงจะเป็นครั้งแรกแล้วที่ความคิดของท่านดยุคไม่เป็นไปตามหวัง….” เคเดนมองคามิเลียนิ่งๆ ก่อนที่เขาจะหมุนตัวเดินจากไป “เจ้าเป็นบ้าไปแล้วงั้นเรอะคามิเลีย!!!…เจ้ากล้าปฏิเสธไคโรเนี่ยนะ!!!” “เพี๊ยะ!!!!” “ข้าเป็นน้องพี่…แต่ท่านพี่ไม่เคยทำสิ่งใดเพื่อปกป้องเกียรติของข้าเลย…ข้าจะบอกอะไรให้นะ…ข้าจะไม่ยอมให้ท่านพี่มาทำให้ชีวิตของข้าพังทลายลงอีกครั้งเด็ดขาด!!!” ท่านเคาน์แบรนเดอร์ยกมือขึ้นมาจับมือของคามิเลีย “…ใจเย็นๆ ก่อนนะคามิเลีย” เธอกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นใบหน้าของบิดา….ท่านพ่อจะเสียชีวิตในอีกสองปีข้างหน้า….แสดงว่าตอนนี้โรคของท่านพ่อกำลังลุกลามสินะ… ท่านพ่อเลือกจะปิดอาการเอาไว้…เพราะไม่อยากให้เธอเป็นห่วง คามิเลียโผกอดพ่อของเธอก่อนจะร้องไห้… “ไม่เอาน่า…ไม่อยากแต่งก็ไม่ต้องแต่ง พ่อจะดูแลลูกเองดีไหม….” “..ขะ..ข้าต่างหากที่จะดูแลท่านพ่อ…” “เหอะ!!!…เป็นเช่นนี้ตลอด!!…ท่านพ่อคิดว่านางเป็นลูกคนเดียวรึไง!!..ข้าก็เป็นลูกท่านอีกคนนะ!!!” “เซน…หากข้าไม่คิดว่าเจ้าเป็นลูก…เรื่องข้าวสาลีที่หายไปสามสิบเกวียน…ข้าคงจะจับเจ้าเข้าคุกไปแล้วล่ะ!!!…อย่าได้คิดจะบังคับน้องให้แต่งงานกับใครอีก…ลูกสาวคนเดียวข้าสามารถเลี้ยงนางได้อยู่แล้ว!!!” เซนปาแก้วน้ำลงที่พื้น “ดี!!…เช่นนั้นก็เชิญท่านสองพ่อลูก…อยู่กันไปสองคนเถอะ!!!” คามิเลียมองเซนที่ค่อยๆ เดินหายไปด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น…. เขาจะต้องกลับมาสร้างปัญหาให้เธอเป็นแน่….ต้องหาทางแก้ไขไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ เกี่ยวกับเรื่องของพี่ชายเธอ ……… “นายท่านยิ้มหรือครับ…ไปดูตัวในครั้งนี้ท่าทางจะถูกใจเลดี้แบรนเดอร์นะครับ….” “หึ…ไม่เลย..มันห่างไกลจากคำว่าตกหลุมรักมาก….อีกอย่างนางปฏิเสธข้าด้วย…สตรีผู้นั้นกล้าปฏิเสธไคโร…นางไปกินหัวใจเสือมารึไงถึงไม่รู้จักความยิ่งใหญ่ของตระกูลไคโร….” “เช่นนั้นข้าจะเฟ้นหาเลดี้ตระกลูอื่นให้นะครับ…” “ไม่ต้อง…ข้าจะแต่งงานกับคามิเลีย…ต่อให้ต้องมัดมือมัดเท้านางในวันแต่งงานข้าก็จะแต่ง…ไปเรียกชาล็อตเข้ามา….” เคเดนแสยะยิ้ม เขาจะให้นางรับรู้ถึงความน่ากลัวของไคโรเอง…

editor-pick
Dreame-Editor's pick

bc

สร้างเนื้อสร้างตัวในยุคจีนโบราณ

read
11.5K
bc

ขอโทษที...ชาตินี้ผมเกิดมาเป็นไอดอล

read
1K
bc

ชะตารักพยัคร้าย

read
2.0K
bc

1969 ซินซินไม่ใช่ดาวหายนะ

read
1.4K
bc

เมื่อฉันหลงรักตัวร้ายในนิยายสยองขวัญ

read
1K
bc

เมื่อฉันทะลุมิติไปอยู่ในโลกของสัตว์

read
1K
bc

ชีวิตที่สองของเทพโอสถสาวผู้ทรนง

read
1.0K

Scan code to download app

download_iosApp Store
google icon
Google Play
Facebook