I MEANT IT WHEN I SAID, I DO

X. Don't Make Me Beg, Please

"I can't wait for tonight!" excited na sambit ni Elaiza habang nag-aalmusal sila. "I'm sure they will love you, Veronica."

"What about tonight?" kunot-noong tanong niya.

"Oh my," nanlalaki ang matang tiningnan siya. "Are you saying you forgot the party?"

"Party?" Lalong tumindi ang pagkaka-kunot ng noo niya.

"Kuya?" baling nito sa kapatid.

Magsasalita na sana ni Earl nang saluin niya.

"Yes, the party! Sorry, Elaiza, my memory is not good at this point of day," aniyang ngumiti at lihim na pinukulan ng tingin ang asawa.

"It's just a welcome party for Elaiza. It's not really big," ani Earl.

Sumimangot ang kapatid nito. "The members of the board is going to be there, Kuya. It's gonna be big!"

Nagkibit-balikat lang si Earl. Ilang saglit pa'y tinapos na ng mga ito ang almusal at naghanda ng umalis.

"I'll see you later, Veronica," ani Elaiza at hinalikan siya sa pisngi. "Dad will pick me up from the hotel so I'll see you at the party."

"What's that party?" nanggigigil na bulong niya at kunwang inayos ang tie nito. "My God Earl--"

"I'll take care of everything," bulong nito. "I'll be home at four."

Magsasalita pa sana siya nang angkinin nito ang mga labi niya. He claimed her lips like he can't get enough of it. And Veronica can't help but kiss him back. Pakiramdam niya'y mapupugto ang sariling hininga.

"I'll see you later," bulong nito nang maghiwalay ang labi nila. Tango lang ang isinagot niya. She can still feel her lips throbbing from his kiss. Siguro'y dapat niyang linawin kay Earl na hindi nila kailangan mag-french kissing sa harapan ng kapatid nito.

Hindi makapag-concentrate Si Veronica sa trabaho. Wala siyang ginawa kundi ang tingnan ang oras. Nang sa wakas ay sumapit ang alas tres, nagpasya siyang magsarado na ng boutique. She needs to prepare. Ni hindi pa niya alam kung ano ang isusuot. She's used to parties. But this is the first time she's going to attend a gathering as Mrs. Veronica San Diego. And she just have to make a good impression lalo pa't mga investors at mga kasamahan iyon ng asawa niya sa negosyo.

Pagdating niya sa bahay, kaagad siyang naghanap ng maisusuot. Pinili niya ang black strapless sequined dress na binagayan niya ng four-inch black stilletos. Kaagad siyang naligo. Nang marinig niyang bumukas ang pinto, nakapag-blow dry pa lang siya. Hindi pa siya nakakapag-ayos! Inayos niya ang roba at lumabas ng silid para salubungin ang asawa.

Natigilan siya nang makita ito. He's wearing a tux. A very elagant tux. She's quite sure he could make the ladies giggle with how he looked. May kausap ito sa cellphone at naglalakad paroo't parito sa living room. Huminga siya ng malalim. There's no way her black dress would match his elegance. Kailangan niyang maghanap ng ibang isusuot. Sumenyas ito sa kanya nang makita siya. Pagkuwa'y pinindot nito ang end button at nilapitan siya.

"You should've warned me," aniya rito. "I don't have a dress that will match yours!"

"You'd look great wearing a sack, babe," anito.

"Ha-ha," inis na sagot niya. Naiinis siya dahil ayaw man niya'y nag-init ang pisngi niya sa papuri nito.

"Don't worry," anitong pinisil ang ilong niya. "I've got something for you."

Umigkas ang kilay niya.

Ilang sandali pa'y tumunog ang door bell. Kaagad iyong pinagbuksan ni Earl. Dalawang babae at isang binabae ang pumasok may dalang gowns. Napatingin siya kay Earl. Kinindatan siya nito.

"Hello, Mrs, San Diego," anang bakla. "I'm your make-up artist Frenzy. And this is Lucy and Cheena your dress consultants. Our sole mission is to make you the most beautiful woman tonight. Shall we get started?"

Napangiti siya. "Oh good Lord, thank you!"

Earl have waited for almost an hour now. But they have plenty of time. The party starts at seven. Ayaw niya sanang pumunta sila sa pagtitipong iyon ngunit kailangan niyang suportahan ang nakababatang kapatid. It's the first time that Elaiza accepted responsibility. Maliban doon maraming business deals ang kailangan niyang i-propose sa business partners ng pamilya nila. It will be good for Veronica to belong in the circle.

But he would prefer staying at home with his wife. Hindi niya aakalaing ipagpapasalamat niya ang pansamantalang pagtira ng kapatid. Nababawasan ang guilt niya sa tuwing nakikita niyang nakangiti ito bagamat pilit. And she kissed him back. She always does. The chemistry is there na kahit siya, hindi niya magawang iwasan.

Napatingin ulit siya sa relong pambisig.

"We're done!" narinig niyang tili ng bakla. "Oh, so so beautiful!"

Umayos siya sa pagkaka-upo nang marinig ang yabag na papalapit. Nahigit niya ang hininga nang makita ang asawa. Kung ilang minuto siyang nakatitig rito'y hindi niya alam. Nakatingin lang ang asawa sa kanya't naghihintay ng sasabihin niya.

"Is it okay?" tanong nito sa kanya. Napalunok siya.

"You look--" Napangiti siya sa bakla at sa dalawang babaing nadoon. "Good work, guys!"aniyang mabilis na napatayo at inalalayan sa siko ang asawa.

"You mean girls!" maarteng reaksyon ng bakla. Hindi niya magawang tingnan ito dahil nakapagkit ang tingin niya kay Veronica. She's indeed very beautiful. She chose the emerald green dress which fitted her curves perfectly. Her neck is bare and it showed her sexy shoulder blades. Nanuyo bigla ang lalamunan niya.

"Magpapaalam na po kami, Mr. and Mrs. San Diego," ani Frenzy.

"Thank you so much, girls! You saved the day!" nakangiting sabi nito.

Nagpasalamat na rin siya at inihatid ang mga ito sa pinto. Nang lingunin niya ang asawa'y nakatingin ito sa kanya. Lumapit siya rito at ibinigay ang braso.

"Shall we?" aniya. Sumilay ang ngiti sa labi nito. And he felt his pulse accelerated.

"Thank you," anito.

"Why do you have to be so beautiful, my wife?" wala sa loob na bulong niya. It was the same feeling he felt the first time he saw her in her wedding gown and that same feeling watching her walk down the aisle on their wedding day. He's deeply mesmerized by the beauty of her.

"Here we are," aniya nang ihimpil ang kotse. "Ready?"

Nakita niya ang kaba sa mukha nito. Ngunit nakuha nitong tumango. "We have to do this perfectly, right?"

"Right," sagot niya at inalalayan ang asawa pababa ng kotse.

"Wait, how do I look?"

Humugot siya ng hininga. "Lovely."

Napatitig ito sa kanya saka napangiti. And once again, he felt lost in that smile.

Pagpasok nila'y sinalubong sila ng Daddy niya. Malaki ang pagkakangiti nito lalo na nang makita si Veronica. And he gave him the I-told-you-so look.

Veronica instantly drew a lot of attention. At natagpuan niya ang sariling pigil-pigil ang sariling kamaong mapasuntok sa mga lalaking nagpapapansin sa asawa. Hindi niya gustong iwan ito ngunit may mga tao siyang dapat kausapin. Naging panatag ang loob niya nang makita si Elaiza. Her sister made a lot of heads turn too. She's not so little anymore. She felt protective of her with those stares but he felt more protective of his wife.

Jealousy? Oh, cut it out.

When they heard the clinging of the glass, napatingin ang lahat kay Don Eleazar. By this time, Earl managed to be beside his wife and held her close.

"I want to thank you all for coming. It's been a long time since we all gathered just for the party and forget about business. Though I know, we talk about it all the time." Ngumiti ang Don saka inilibot ang tingin sa lahat. "I would like to make a toast," anitong itinaas ang kopitang hawak. "For my daughter Elaiza who will be running the San Diego's chain of hotels," Lumapit naman ang dalaga at bahagyang yumuko sa lahat ng bisita. "And for my son, Simon who is now bestowed the responsibility I used to hold in all the San Diego's businesses."

Napakunot ang noo ni Earl. Nagkaroon ng bulungan. Sumenyas ang Daddy niyang papuntahin siya sa gitna. Nagpahinuhod siya, hawak-hawak ang kamay ng asawa niya.

"For the best of the company," anitong itinaas ang kopita. "Cheers!"

"Cheers!" anang ng lahat.

Parang hindi makagalaw si Veronica sa bilis ng pangyayari. Earl just... Ni hindi niya halos malunok ang alak na nasa bibig. At nang malunok niya iyon ay mas naramdaman niya ang pait kesa sa tamis niyon.

"Hey, you okay?" ani Elaiza. Awtomatikong napangiti siya.

"Congratulations!" aniya sabay yakap rito.

"Thanks," anitong gumanti ng yakap. Pagkuwa'y sumeryoso ang mukha. "I know you're worried. I can read it in your eyes."

Napatingin siya rito. At sa isang sulok ng mata pinagmamasdan niya ang asawang abala sa pakikipagkamay sa mga negosyanteng bumati rito.

"No. It's just--"

"You don't need to explain. I understand, Veronica. He'll be twice as busy. He'll be twice as tired. And he'll be irritable. In short, he'll be a pain in the ass. Hindi biro ang posisyong iiwan ng Daddy sa kanya."

I'm not really worried about that... aniya sa sarili. It so happened that Earl have no reason to be married to me anymore.

Pakiramdam niya'y nginangatngat ng takot ang puso. Oh yes, he hated him so much for the past days. Ngunit... hindi niya alam kung makakaya niyang isang araw hihiwalayan na siya nito. Mariin niyang nakagat ang labi. Is this really happening now? The only thing that could keep their marriage is his father's life.

Ilang sandali pa'y nagsimula na ang sayawan. May iilang pares na sa bulwagan.

"Babe?"

Muntik na siyang mapakislot nang pumulupot ang braso ni Earl sa bewang niya.

"Let's dance," anito. Napasunod siya rito. Unti-unting lumamlam ang liwanag ng ilaw at pumailanlang ang musikang pamilyar sa kanya. Napa-iling siya. How ironic.

You're my everything

The sun that shines above you

Makes the bluebirds sing

The stars that twinkle way up in the sky

Tell me I'm in love

Tila idinuduyan siya sa ganda ng boses ng kumakanta. Ikinawit niya ang kamay sa batok ng asawa at inihimlay ang pisngi sa balikat nito't napapikit. Can't they be like this after 50 years? His Dad will be like, 112 then. If only his Dad is healthier... Napabuntong-hininga siya.

"Of all people, you have the weirdest reaction regarding my promotion considering you are my wife." mahinang sabi ni Earl.

"I'm sorry," aniyang itinago ang mukha para itago ang anumang emosyong meron siya. "Marami lang akong iniisip."

"You're upset," anito.

"No," depensa niya.

"Then what is it? People are looking at us, Veronica. And you're so beautiful that you draw a lot of attention. And people are seeing you sad."

Naramdaman niya ang pag-iinit ng pisngi. She wished Earl meant those flattery and not because it's part of their pretensions. Because she felt good hearing those from him.

"I'm just worried," amin niya.

"Of what?"

"Of you."

"Of me," anito sa tonong mawawalan na ng pasensiya. "Elaborate further please."

Napabuntong-hininga si Veronica. "It's nonsense, Earl."

"I'd pretty much like to listen to nonsense things actually."

"The deal..." Lumabas sa bibig niya kahit tinangka niyang pigilan. Naramdaman niyang tumigil ito sa pagsayaw. "I'm worried you might--"

"Look at me," malamig na sabi nito.

Unti-unti niyang ini-angat ang ulo.

"Is that how little you think of me?" Napayuko siya nang hindi makayanan ang titig nito. He looked hurt and mad at the same time. Naramdaman niya ang tensiyon sa pagitan nilang dalawa.

"I just wanted to make sure," aniyang pinatatag ang tinig kahit hindi niya maalis-alis ang takot na nakadagan sa dibdib. Nakita niya ang pangangalit ng bagang nito.

"I honor my word, Veronica." Suddenly he's cold as ice. Kagaya noong una nilang pagkikita.

Mapait siyang ngumiti. "I'd hold on to that."

"Be my guest, my wife," anitong may sarkasmo sa tinig.

"We might as well seal our deal with a kiss," aniya nang masulyapang nakatingin sa kanila ang mga taong naroroon dahil sila lang ang parehang hindi sumasayaw.

Napabuga ito ng hininga. "Why do you always do that?" inis na bulong nito.

"Do what?"

"Make me kiss you when I don't want to!"

Daig pa niya ang sinampal sa tinuran nito. Because that's how we used to seal our promises. Gusto niyang isatinig ngunit yumuko ito at inabot ang labi niya. It was a fleeting second. Parang paru-parong dumapo ang labi nito sa labi niya.

Her heart sank. So, he didn't really wanted to kiss her. Nanubig agad ang mga mata.

"Is that smear-proof?"

"What?" aniyang pilit kinontrol ang pagpiyok ng boses.

"Never mind," anito saka muling yumuko at inangkin ang labi niya.

And Veronica was lost again. He let Earl devour her. He sucked her breath and she clinged closer to him, gasping for air. Pakiramdam niya'y namamaga na ang mga labi niya ngunit wala siyang pakialam. She kissed him wantonly like there's no tomorrow. Suddenly, there were just two of them. And all that matters to her is Earl's lips on hers. She felt something poking near her abdomen. Ganon na lang ang pag-iinit ng mukha niya. And they're in the dance floor!

Kapwa sila humihingal nang maghiwalay ang mga labi nila. Napasulyap si Veronica sa paligid and was surprised that every pair is kissing! Including Elaiza. Wait, is she smooching with the waiter?

Napatingin siya kay Earl. Ngunit nakatitig ito sa kanya. And her stomach twisted as she read the desire in his eyes. Nang hinila siya nito'y agad siyang napasunod. And they found themselves in the powder room.

The moment the door was closed, Earl captured her lips hungrily and his hands were all over her body. Napasinghap siya at napakapit ng mahigpit rito nang bumaba ang labi nito sa leeg niya. He was planting kisses on her shoulder blades. Nibbling ang gently biting on some spots. Pagkuwa'y naramdaman niya ang kamay nito sa ibabaw ng dibdib. Kneading, bringing pleasure from all direction. Kinagat niya ng mariin ang labi para hindi kumawala ang ungol. His other hand searched for the zipper of her dress as her own hands are busy taking off his belt.

He moaned as she let her hands roam under his shirt. He captured her lips once more and Veronica melted. Nang hindi nito mahagilap ang zipper, inililis nito ang hemline ng gown niya. She was shocked when she heared fabric being ripped.

"Take care of--" the gown. Gusto niyang sabihin ngunit hindi natuloy dahil kumawala ang ungol sa bibig. She just felt his hands inside her. When he captured her lips she felt her own body convulsing with pleasure Earl is giving her.

Nagulantang sila nang may kumatok. Nagkatinginan silang dalawa, habol ang hininga.

"Let's go somewhere else," anito. Ibinuka niya ang labi ngunit hindi niya alam kung ano ang isasagot.

 "Don't make me beg, please." Hindi na nito hinintay ang kanyang sagot. Hinila na nito ang kamay niya.

Nang buksan nila ang pinto'y agad silang lumabas. Ni hindi nila tiningnan kung ano ang reaksyon ng mga taong naroroon.

They went up and found a vacant room. And the moment they locked the door, Veronica felt, eternity had begun.