Twin's In-love (Tagalog/Filipino)

Chapter 8

Michelle POV

"Kambal. Ikaw ba ang naghatid sa akin kagabi?"

Tawag ko sa telepono sa kakambal ko kinabukasan.

"Nope! At alam mo bang yan din ang nasa isip ko kanina."

Naguluhan naman sya sa inasta ng kambal nya.

Masakit na nga ang ulo nya sa wine na yun.

Sa totoo lang matagal na sya ng muling nakainom.

Kadalasan puro wine.

Dahil narin sa nature ng trabaho nya.

"Kung ganun. Sino?"

Naalala nyang nakainom din pala ito kagab i at kung nalasing sya mas lalong hindi ito sanay uminom.

Sino nga kaya ang naghatid sa kanila at alam ang condo nila.

Tumikhim muna ito sa kabilang linya.

Mukhang naglalakad na ito papasok sa opisina.

Ayun narin sa heels nitong maingay sa tenga.

"Sino pa ngaba? Eh, di yung dakilang staker natin. Si Mystery Guy. Don't worry. I can assure you that he didn't do anything malicious things to us."

Siguradong-sigurado na sabi nito.

Hindi nya alam kung ano ang pinakain ng lalaking yun sa kambal nya na bilib na bilib ito dito at mabait daw.

Daw?

May mabait bang stalker?

May naisip syang gagawin.

Kaya mabilis syang nagpa-alam sa kabilang linya.

"Okay."

Sabi nya dito at pinatay na ang tawag.

Mabilis nyang kinuha ang laptop nya at binuksan yun.

Nagsearch ng pangalan.

Naalala nya ang pangalan nito dahil pinaalala ng kakambal nya ang Mystery Guy na yun.

Well, madali lang naman matandaan dahil apelyido nito ang 'Mystery ' at lalaking version nya ang pangalan nito 'Michael'.

Nagtaka na naman sya.

Bakit malabo at blurred na naman mukha nito.

Gaya ng sa cellphone nila ng kakambal nya.

Pero nakikita naman nito ng malinaw.

Dahil dun nagpasya syang umalis at magpatingin na nga sa doktor.

"Ms. Sophomore. Ayun sa ginawang test natin. Wala namang problema sa mga mata mo. Everything is in good condition."

Sabi ng doktor na nagsuri sa kanya.

"Ganun, hoh ba doc? Pero bakit po ba malabo o blurred ang isang picture pag nakikita ko?"

Naguguluhang sabi ko dito.

"It's either may migraine ka. Pero sabi mo naman hindi sumasakit ang ulo mo. So? Wala akong nakikitang ibang reason kung bakit ganyan ang eyesight mo sa isang picture. As you said sa ibang picture naman malinaw. Mas mabuting magpatingin kayon sa General Physician. To check the abormality in your body."

Payo ng doktor nya na nagpatango lang sa kanya.

May problema nga ba sa kanya?

Maya-maya tumunog ang phone nya.

"Hello, Justine napatawag ka?"

Sagot ko sa kabilang linya.

"Nasaan ka? Hindi mo ba alam na may taping tayo ngayon?"

Tapik nya ang noo nya.

Pano nya nakalimutan yun.

"Ah papunta na nga. Nagpa-check up lang ako. Mamaya nandyan narin."

Sabi ko at pinatay na ang tawag.

Magsasalita pa sana ito pero wala na syang oras.

4 years na sya sa industriya ng pag-aartista.

Pagka-graduate nya ay nakapasok sya sa isang audition with the help of Justine na ng time na yun.

Nauna na sa kanya ng isang taon sa industriya.

Sinong mag-aakala na magiging close sila, balang araw.

Ito ang natatanging lalaki na kaibigan nya s***h bestfriend.

She's still the same.

Boyish.

Pero dahil ayaw nyang masira ang career nya.

Kailangan nyang makapareha ang lalaki and good thing it's always, Justine.

They always see her as a girl.

Mas bagay at maganda daw syang maging tunay na babae.

Kaya kahit ayaw nya.

Nagpahaba sya ng buhok na hanggang balikat lang.

Pag humaba ng konti.

Putol.

"Ang tagal mo. Kanina pa bagot si Derik. Buti sinabi ko dumaan kapa sa doktor mo. Ano ba talagang nangyari?"

Bungad sa kanya ni Justine.

Mini-make upan na ito.

"Bilisan mo, Michelle. Galaw-galaw din at magbihis kana. Kaw nalang kaya ang hinihintay namin."

Masungit na dating ng manager nya.

"Opo, boss."

Maikli nyang sagot at pumasok na sa loob ng tent para magbihis.

Kaloka.

Hindi pa nila alam na pinalipad ko ang sasakyan makarating lang sa probinsya?

Aba! Dalawang oras din kaya ang byahe, huh?

At haggard na haggard na sa totoo lang ng mukha nya.

"Ngumiti ka naman. Magigisa ka naman ni, derik nyan."

Kausap sa kanya ni, Justine.

Kaya ngumiti sya ng pilit.

"Okay ka naba?"

Pag-aalala nito.

Tumango naman sya.

"TAKE 2! AYUSIN MO NAMAN, MICHELLE! KISSING SCENE LANG HINDI MO PA MAGAWA!"

Inis na sigaw ng deriktor nila.

Ang init ata ng dugo sa kanya ng baklang 'to.

Natalbugan pa ata nya ang beauty nito.

Sino ba kasi ang makakaya ang sikmura kung lalaki ang kahalikan mo.

Kaya ito napasuka sya na sinasabog ng botse ng deriktor at manager nya.

Hinaplos naman ng kapareha nya ang likod nya.

"Okay kalang ba talaga? Oh, sadyang grabe kalang sa akin. Akala mo naman badbreath ako. Hindi naman, ah.."

Sabi nito.

Umayos sya ng tayo at uminom ng tubig.

"Eh, grabe ka naman kasi talaga. Tama bang laplapin mo bibig ko? Sige, laplapin mo ngayon. Dahil hindi ako magto-toothbrush."

Napangiwi naman ito sa pang-aasar nya.

"Yuck ka! Mag-toothbrush kana nga dun!"

Taboy nito sa kanya at tinulak tulak pa talaga sya.

Sinamaan nya ito ng tingin bago umalis.

"Good we're done today shootings guys. Michelle mag-usap tayo."

Sabi ng direktor nila at tanging tango ang sinagot nya.

Kinakabahan man ay wala syang nagawa kundi sumunod dito.

"Good luck, Michelle. Yakang yaka mo yan."

Pampalakas loob sa kanya ni, Justine na sinamaan nya lang ng tingin.

"Michelle. Alam kong you're one of a talented artist. Pero kasi. Can you left all your problems in your house? Nadadala mo kasi sa set ang will affect in the whole crew. Alam mo yun? I know how professional you are and been in the industry for 4 years. Pero sana nauunawan mo ko if I've been harsh to you a while ago."

Payo nito at humingi narin ng tawad.

Ngumiti sya dito.

"Yes, direk nauunawaan po kita. I'm sorry din po. Aayusin ko na po next time. Pasensya na po talaga."

Hinging paumanhin ko dito.

Ngumiti ito at niyakap sya.

"Oh? Kamusta. Ginisa kaba?"

Ito na naman ang lalaking mapang-asar.

Inirapan nya lang ito habang inaayos ang mga gamit.

"Anong akala mo sa akin. Sahog na gigisahin?"

Inis na sagot ko dito.

"Para ka kasing lantang-gulay. May problema ba talaga?"

Umiling sya.

"Kung wala. Labas tayo. Bar tayo maya."

Yaya nito sa kanya at inis nya itong hinarap.

"Alam mo, Justine. Kung wala kang magawa sa buhay mo. Yung jowa mo nalang guluhin mo. Kailangan kong mag-rest at ayusin ang utak ko para hindi na maging cause of disaster sa set. Alam mo namang may shooting pa tayo bukas tapos bar bar ka? Gusto mo ring magisa bukas?"

Inis na balik tanong ko dito.

Napangiwi naman ito.

"Oo nga. Nakalimutan ko. Akala ko bakasyon na hindi pa pala. By the way, did your sister tell you something?"

Naguluhan naman syang kinunotan ito ng noo.

"Bakit anong meron?"

Natatawa naman ito sa reaksyon nya.

"Lagi ka talagang huli sa balita."

Tapik nito sa balikat nya.

"Ano ngang meron? Ikakasal naba sila?"

Lumiwanag naman ang mukha nito.

"Tumpak! May dinner na gaganapin sa villa nyo, nextweek. Para pag-usapan at mag-set ng new date sa kasal ng mga kakambal natin."

Napabuntong-hininga sya.

"And our parents still the one decide the date. Ganun?"

Tumango naman ito.

"Hindi naba talaga sila nadadala o napapagod? Bakit hindi nalang yung dalawa ang magdecide. Since, sila naman ang ikakasal."

Sagot ko dito.

Nagkibit-balikat ito.

"Hindi kapa nasanay sa parents natin. Sana nga matuloy na this time. Dahil kung ako yun. Hindi na talaga ako magpapakasal."

Tinaasan nya ito ng kilay.

"Talaga lang huh? Kung sa bagay. Gusto mo yung binabahay lang at hindi yung hinaharap sa altar."

Pang-aasar ko dito na nagpatawa lang dito.

This guy is a playboy na isa sa kinaiinisan nya sa lalaki.

Buti na ngalang at may utang na loob sya dito kung hindi.

Matagal na nya itong sinuntok at pinasalvage.

"Kambal kamusta?"

Bungad nya sa kambal ng makita itong lugmok i mean wala sa mood.

Saktong pagbaba nila ni Justine ng sasakyan ay ang pagbaba din ng kakambal nya sa sasakyan ng fiance nito.

Nagsabay na sila ng lalaki.

Since isa lang naman ang distenasyon nila.

Walang iba kundi ang bahay na sinusumpa nya buong buhay nya.

Simula ng umalis sya sa poder ng mga magulang nya ay hindi na sya tumuntong sa bahay na ito.

Kapag may mga gathering.

Hindi sya pumupunta.

Buti nga napapayag sya ngayon ng kaibigan.

"Ikaw ang kamusta, kung ngingiti kapa ba mamaya."

Tinaasan nya ito ng kilay.

"What do you mean?"

Naguguluhang sagot ko dito.

"Let's go love. Hinihintay na tayo nina daddy."

Putol sa kanila ni Jordan ang fiance nito.

"Pumasok narin tayo, Michelle. Ang ganda natin ngayon ah.."

Inirapan nya naman ito at nauna ng pumasok.

Nasanayan narin nya ang magsuot ng pangbabae dahil sa nature ng trabaho nya.

Yun, eh kung kailangan lang.

Dahil professional naman akong tao.

"Good that everyone is here. Maupo na tayo. Let's eat first before proceed to our important announcement."

Masayang bungad ng kanilang daddy.

Kung may hindi man masaya sya yun.

Sino ba naman magiging masaya kung ito ang makikita nya.

Kapag nakikita nya ito ay bumabalik lahat ng sakit na pinagdaanan nya sa kabataan nya.

Tumingin ito sa kanila ng kakambal nya kung saan magkakatabi sila kasama sina Justin and Jordan.

Sabay ngiti.

"Masaya akong makitang kompleto ang pamilya ko and soon na magiging bahagi ng pamilya ko. Napag-usapan na namin ito."

Kinabahan sya pakiramdam nya may mali.

Pakiramdam nya may hindi magandang mangyayari at pakiramdam nya mali ang timing na pumunta sya dito.

Parang hinihila na sya ng mga paa nyang umalis sa lugar na yun.

Maya-maya ay hinawakan ng kambal nya sa ilalim ng mesa ang nanginginig nyang kamay.

Nginitian sya nito.

"Easy lang. Wag kang kabahan. Nasa saiyo parin naman ang desisyon."

Sabi nito.

Bumalik ang tingin nya sa harapan.

"Masaya kaming okay kayong apat. Masaya kaming hindi kayo mahihirapan sa pagharap ng mga pagsubok sa buhay."

Wika nito sabay tingin sa mommy nila.

"First of all our company business is suffering in a hard way. I'm trying to pull it up but we're going bankrupt. May dalawang investors na nagpull-out ng share nila and they are one of having big shares sa kompanya. Ang ibang business naman natin may tumakbo ng pera ng kompanya. Malaking halaga ang nawala sa atin at hindi ko hahayaang. Babagsak nalang ng ganun ang pinaghirapan ng mga magulang ko. Ngayon, i need the help of the two of you. Sana you openly accept it, lalo kana. Michelle. Alam kong marami akong kasalanan sayo. I just want you to be strong to face this kind of struggle someday at nangyari na nga."

Nagmamakaawang tumingin ito sa kanya.

Bigla naman syang naawa.

Nawala lahat ng galit sa magulang nya.

Bakas sa mga mukha ng mga ito ang pinagdadaanang hirap ng mga magulang.

Ang gwapong mukha ng ama ay tumanda bigla.

Nangayayat din ito at ang ina.

"With the help of Freshmen family. Malaking bagay yun para masolba ko pa ang problema sa kompanya. They are willing to give there 50% share sa kompanya and clearing bank discrepancy. And Mikaela know kung ano ang kapalit."

Tumingin sya sa kakambal.

Ngumiti ito ng pilit.

"Michelle. Kaya rin kami naghahanap ng big-time investors para makatulong sa kompanya ni dad pero it wasn't enough. Alam mong isa lang ang nakuha namin and it will help only in our company. The only solution is for me to get married Jordan as soon as possible and for you to get engaged to Justine. Willing ang pamilya nila maghanap ng investor sa kompanya ni dad. Since, marami silang kilala at kaibigan. Overseas."

Mahinanong sabi nito.

Para syang naging bato sa kinauupuan.

How did this happen to me?

Binalingan nya ang katabi.

"Did you know this also?"

Nahihiyang tumango ito.

"I'm sorry, Michelle. Kahit ayoko man but it was the best solution. "

Napangiti sya ng mapakla.

"Really, Justine? Oh, baka ginagawa mo lang ito to replace me on my sister space in your heart, right?"

Matagal ko nang alam na until now mahal parin nito ang kambal nya and even hold grudge sa magulang nito because of not choosing him instead of Jordan.

Binaling nito sa mga babae nito ang sakit na nararamdaman nito but it's not effective.

Nakikita nya sa mga tinginan nito sa kakambal nya that he wasn't yet move on.

"Anong pinagsasabi mo, Michelle?"

Baling sa kanya ni Mikaela.

Natatawa sya.

Hinawakan ni Justine ang kamay nya.

"Michelle it's not what you thinking. Mas kilala kita and became close to you day by day. Kung e-fi-fixed marriage man ako ng magulang ko, mas pipiliin parin kita. Even, hindi ang katulad ko ang type mo."

Sabi nito.

"Yeah, right. At kahit pumayag ako. Wag kang mag-assume na mababago mo ang pananaw ko. Besides i have girlfriend and you have girlfriend's. You can do what you want. So, i think. Let's finish this night."

Sabi ko at tumayo na.

Pinigilan naman sya ng ama.

Tinitigan nya ito at ngumiti.

"Okay na dad. Naiintindihan ko kayo and sorry din. Pumapayag na ako sa gusto nyo. For our ancestors sake and for your sake."

"Salamat, Michelle. Maraming salamat."

Halos maiyak na nitong sabi

"Don't worry dad. Sa buong buhay ko ito lang ang tamang magagawa ko sa inyo. Now i understand my twins."

Sabi ko at umalis na.

"Michelle!"

Habol sa kanya ng kakambal nya at mabilis nya itong nilingon.

"Michelle, you can refuse it if you don't want."

Sabi nito.

Umiling sya.

"Siguro, hindi ko sya naintindihan nung bata pa tayo but when i get older. I understand everything and everything you've been sacrifice for me."

Ngumiti akong hinawakan ang kamay nito.

"Mikaela. It is about time na ako naman yung magsakripisyo ng kalayaan ko para sa ikabubuti ng lahat. Ayoko ikaw lang yung mag-suffer."

Ngiting sabi ko at mabilis sya nitong niyakap.

"Need help?"

Maya-maya ay tinig na narinig nya sa may likuran.

Papasok palang sya sa condo nya pagkatapos syang ihatid ng kakambal.

"Wag kang lilingon. Stay still, Michelle."

Sabi nitong muli ng tangka nya sanang lumingon.

Para naman syang natuod sa kinatatayuan at literal na hindi makagalaw.

Ngumiti sya ng mapakla.

"Anong tulong naman ang ma o-offer mo? Ah--business man ka pala at mayaman. Pahihiramin mo ba ako ng bilyones mo?"

Sarkastiko kong wika.

Natawa din itong papalapit sa kanya.

"Not with money but in other things, Michelle."

Tumaas ang kilay nya.

"May ibang bagay pabang solusyon bukod sa pera? You know money can solve financial problem. Beside from that wala akong naiisip na ibang paraan, Mr. MYSTERY."

Diin ko sa pangalan nito.

"Sabihin ko sayo, Michelle. May isa pang solusyon and that's is to--leave the problem. Stay away. Live away."

Napatawa sya ng malakas.

"Really? Ang ganda naman ng solusyon mo. Do you think, leave away can solve the problem?"

"Yes, and that's depend with you. With your decision. If someone give you chances to stay away or faces the problem. It's better to stay away then someone will solve your problem. I can help you with that. If you agree with my solution."

Napaisip sya.

Is he can really help her solve the problem?

Yes, as he always said.

He's capable of everything.