Chapter 9
1020 Words
Mikaela POV
"Okay kalang? Kaya pa?"
Wika sa kanya ng lalaking bigla nalang nasa loob ng condo unit nya.
"Hindi kaba marunong kumatok? Wala naman akong natatandaan na ininvite kita sa loob.."
Sabi ko dito habang umiinom ng wine.
Nasa sala ako habang nakatanaw sa labas.
"That's enough, Mikaela. Hindi yan solusyon sa problema."
Sabi nito habang kinuha nito ang wine sa kanyang kamay.
"Ano bang alam mo sa pinagdadaanan ko ngayon? You know what? Ngayon ko lang nalaman na masarap pala ang alcohol."
Sabi ko habang kumuha ng bagong glass at lagyan yun ng wine.
Napailing-iling ito.
"Nagbago kana. Ang laki na ng pinagbago mo. Parang nagkabaliktad na kayo ng kakambal mo. Nawala na yung, Mikaela na. Good daughter at magandang huwaran sa iba."
Natawa sya.
"Nagpapatawa kaba? I'm still the same. A good daughter. Kaya nga nahihirapan ako ngayon diba? Kahit noon naman. The feeling's is still the same, Michael."
Napahinto ito sa paglapit sa kanya.
Parang nakarinig ng kakaiba.
Well, ngayon lang naman nya ito tinawag sa pangalan nito.
"Hindi kaba natatakot na ireklamo kita? Since i know already your full name and still the same as stalker but not mystery guy as before."
Taas-kilay ko dito.
Natawa naman ito sa sinabi nya.
"Kung balak mo mang gawin yun, Mikaela. Sana noon pa, but why you didn't do it before or now?"
Hamon nito sa kanya.
"Cause i didn't see you as harmful individual kasi kung ganun, nga? Sana noon mo pa ginawa but why you didn't do it before or now?"
Balik tanong ko dito.
"Pambihira ka talaga. Since I'm not mystery person to you anymore then i think the right time will come sooner."
Sarkastiko syang ngumiti.
"Alam mo ba paulit-ulit ka? But still I'm not afraid with you or what challenge or truth that coming sooner. I'm ready."
Kompyansang sabi ko dito.
"That's good. But do you really want my help to your problem?"
Umiling-iling sya.
"I know your capable of everything as you always said. You have money. Fame. And status on business industry but this time and always be. I can solve my own problem with my own. Thank you for your help but i didn't need it. Your shares in our company is enough and that's makes me comfortable."
Sabi ko at pumunta sa my pool side.
Hindi ko namalayan na sumunod pala ito.
"Hindi kaba natatakot sa issue, Mr. Mystery? Andito kalang naman sa bahay ng isang babae. Dahil kung wala lang yun sayo sakin meron. Malapit na akong ikasal and it's not good for you to just enter my house."
Sabi ko dito.
"Sorry for that. Hindi ko lang kasi maiwasan na pumasok. Since, bukas ang pinto mo at nakita kong hindi ka okay. Just tell me everything, Mikaela. Matutulungan kita."
Napabuntong-hininga ako.
"Ang kulit mo, Mr? Sabihin mo nga sa akin. Paano mo ko matutulungan sa problema ko sa pamilya ko?"
Tumingin ito sa kanyang mga mata.
"I will not help you when it comes to money matter. Hindi dahil sa ayaw ko kundi dahil i can help you in other way in other option."
Sabi nito.
Kumunot ang noo nya.
"Anong option naman yun? Tumakas, ganun?"
Natawa naman ito ng malakas.
"Pina-impress mo naman ako, Mikaela. You're smart as ever. Ganun na nga. Leave your problem alone. Bakit mo po-problemahin ang problema. Kung ang problema nga hindi ka pino-problema. That's simple."
Napailing sya.
Natatawa.
"Baliw kaba? Ang pagtakas ay hindi solusyon sa problema. Kahit saan ka magpunta hahanapin at mahahanap ka ng problema."
"Tama ka dyan sa sinabi mo. Pero if someone is willing naman na pasanin at tulungan ka sa problema mo. Why not? I can help you with that."
Napaisip sya.
Why not nga.
Hindi naman sya humingi ng tulong.
Ito ang kumusa na tutulong.
Tatanggihan paba nya?
Kahit na hindi nya alam ang pamamaraan nito.
"Pwedi ba tayo mag-usap, Mikaela?"
Bungad sa kanya ni Jordan.
Ngumiti sya at tumango dito.
"Alam kong hindi rin bukal sa loob mo ang mga nangyayari. I can talk to mom and dad para wag ng ituloy ang kasal. I cannot see you and live in one house like that. Alam ko since then. Wala kang nararamdaman sa akin and you love somebody else. Akala ko sa paglipas ng taon makakalimutan mo rin sya at matutunan mo rin akong mahalin but--nakikita ko sa mga mata at galaw mo na hindi ka masaya. I can free you, Mikaela. Just tell me."
Nalungkot sya.
Na-guilty para dito.
Hinawakan nya ang dalawang kamay nito at nginitian.
"I'm okay, Jordan. I'm really okay. Hindi mo kailangan gawin yun. Kung may minahal man ako noon. I already set him free. Wag ka sanang mawalan ng pag-asa para sa atin. You're good enough not to hold to. Not to love you and not to kept you. Sadyang, siguro it's not yet time para may maramdaman ako sayo, pero hindi naman imposible na mangyari yun, sooner. You're such a good person, Jordan. Just give me time for everything. Ituloy natin ang napag-usapan and let's try to make it work, together."
Ngumiti itong masayang niyakap sya.
Weeks past.
Dumating ang araw na alam nyang hindi rin gustong mangyari ng kakambal nya.
It's Michelle Engagement Party.
"Sigurado kaba talaga na makakaya ng sikmura mong maikasal sa lalaki?"
Biro ko dito.
Inirapan lang sya nito.
"Engagement palang hindi pa kasal. Baka ikaw? 2 weeks nalang kasal mo na. Matatali kana. Tssk!"
Balik biro nito sa kanya.
Oo nga pala.
Hindi nya namalayang 2 weeks nalang pala.
Ang bilis ng araw.
"Keep that smile, Mikaela. Don't be sad. Today is the day that the two of you waiting for. Malalaman nyo na ang mga tanong sa isip nyo noon hanggang ngayon. Be ready and prepare yourself."
Sabi ng lalaking misteryoso na ito.
Inirapan nya nalang ito.
Anong pinagsasabi ng lalaking to?
Engagement party to ng kambal nya.
Anong araw ba ang hinihintay nila.
Bukod duon.
Kasal nya?
Umiling sya.
Buo na ang desisyon nya.
Para yun sa pamilya nya at para sa lalaking walang ginawa kundi ang mahalin sya.
Baka dumating din yung araw na mahalin nya rin ito pabalik.
- Writer
