CHAPTER 8♥
1054 Words
Nagising si Zandra dahil sa mainit na hiningang tumatama sa kaniyang leeg, dahan-dahan niyang iminulat ang kaniyang mata at napa kunot-nuo siya dahil hindi niya kuwarto ang kaniyang natulugan at ng maramdaman niya ulit ang mainit na Hiningang tumatama sa kaniyang balat ay nanlaki ang kaniyang mata ng maramdaman niyang may naka dagan sa kalahating katawan niya at may naka yakap sa kaniya.
"Anong . . ." Hindi na naituloy ni Zandra ang sasabihin ng maalala niya ang lahat ng nangyari sa kanila ni Lorence at duon niya lamang napag tanto na nasa kuwarto pala siya ng binata.
"Anak ka ng tatay mong kalbo Zandra, naisuko mona sa kaniya ang bataan, ano baitong ginawa ko. Sh*t ang sakit ng bibingka ko" mahinang sabi niya. Habang napapa ngiwi. Gusto niya man gumalaw ngunit hindi niya magawa dahil mahigpit na naka yakap sa kaniya si Lorence habang naka siksik ang mukha nito sa kaniyang leeg. Ang kalahating katawan nito ay naka dagan sa kaniya, kaya hindi siya maka kilos. At isa pa ay sumasakit ang pagka babae niya. Naalala niya kung paano siya inararo ni Lorence at kung paano siya nito pinaligaya.
'D*mn, nagkasya 'yung kanyon niya sa PekiPeki ko. Sh*t first-time kong maka kita ng ganuong klaseng sawa. Maugat at umiigting, putik! Mukhang hindi pa ata ako makaka lakad. Tama nga ang sinabi ni Aysha, sobrang sakit sa perstaym enebe pero mesherep nemen. Ahhh baliw ka Zandra ang landi ng utak mo!' Pag wawala ng isip niya
Pakiramdam niya sa kaniyang sarili ay buong-buo na siya. Ngunit naroon parin 'yung pangamba na baka ito nangaba ang gustong kapalit ng binata. Nangi-ngilid ang kaniyang luha sa isiping katawan niya lamang ang gusto ng Binata bilang kapalit ng kaniyang hininging tulong, ngunit wala siyang maramdamang pag sisisi sa kaniyang sarili sapagkat masaya pa siya dahil si Lorence ang naka una sa kaniya.
'Mahal ko na siya' mahinang bulong ng kaniyang isip.
"Are you crying?" mahinang sabi ni Lorence habang hindi parin naka tingin sa kaniya at naka siksik parin ang mukha nito sa kaniyang leeg.
"Huh? Hindi ah" pag dedenay niya at pasimpleng pinunasan ang kaniyang mga luha.
"good morning". Malambing na sabi ng binata, tiningala siya nito at kinintalan ng halik sa kaniyang pisngi
'Mahal mona kaya ako?' Ani ng kaniyang isip. Gusto man niya itanong sa binata ngunit hindi niya magawa
"Don't move babe mag hahanda lang, ako ng almusal natin mag pahinga kapa dahil pinagod kita masyado kagabi, inumaga na ako" pilyong sabi ng binata na ikinapula niya.
"loko, gusto kong maligo. Umalis kana d'yan" sabi niya sa binata sabay palo sa Balikat nitong naka yakap sa kaniya.
Ngunit wrong move pa ata ang ginawa niya dahil bumangon kaagad ang binata at nanlaki ang mata niya dahil wala itong kahit na anong saplot sa katawan. Pakiramdam niya tuyong-tuyo na ang lalamunan niya at napa takip siya kaagad ng mata. Na ikina tawa naman nito
para namang musika sa kaniyang pandinig ang Halakhak ng binata.
"Bastos bakit ka tumayo?" sabi niya sa binata sabay hagis ng unan, habang ang binata ay tawa lang ito ng tawa at walang balak na umalis sa harapan dahil maslalo pa itong tumayo na animoy isang modelo. Habang naka balandra ang tayong-tayong pagka lalaki nito
"nakita mona 'to ngayon kapa mag tatakip ng mata" naka tawang sabi ng binata na siyang lalong ikina pula ni Zandra.
"bastos umalis ka, lumabas kana!" pag tataboy niya sa binata ngunit sa pag bangon niya ay napa lunok ang binata at napa tigil ito sa pag tawa, habang naka Tingin sa kaniya na siya namang kina kunot-nuo niya at ganuon nalamang ang paglaki na naman ng mata niya at dali daling kinuha ang kumot pang takip ulit kaniyang hubad na katawan. .
Naiwang mag isa sa kwarto si Zandra at Hindi parin mawala sa kaniyang isip ang lahat ng pangyayari. Mahal na niya ang binata at natatakot siyang masaktan na naman At muli niyang naalala 'yung litrato nina Lorence at Jenny.
"Ang tanga tanga mo talaga Zandra bakit mo hinayaang mahulog sa Lorence n'ayun. Pag papanggap lamang ang lahat sa inyo at ang kapalit ng pagiging Fake boyfriend niya ay ang katawan mo. Mahal pa niya si Jenny kaya itigil mona ang kahibangan mo" Ani ng kaniyang isip na siyang nag pagulo lalo sa kaniya, nag tatalo ang kaniyang puso at isipan.
At sa isiping hindi siya mahal ng binata at kataawan lang niya ang gusto ng lalaki at mahal panito ang Ex nito ay hindi na niya napigilang mapa-iyak
"Breakfast is—oh umiiyak ka na naman?" nag aalalang sabi ng Binata na kakapasok lamang at bitbit nito ang tray na may laman ng kanilang almusal. inilapag muna nito sa maliit na lamesa at lumapit ito sa kaniya.
"Sweetheart anong problema? bakit ka umiiyak ka na naman? Masakit parin ba? Normal lang 'yan, mamaya or bukas ay mawawala rin 'yan" sabi ng binata at tinignan naman ito ng masama ni Zandra
"Anong pinag sasabi mo. Tumigil kana nga Lorence. Tayung dalawa lang ang nandito Hindi mona kailangang mag panggap tsaka tapos narin itong pag papanggap natin!" galit na sabi ni Zandra
"Hey ano bang ikina-kagalit mo? Hindi ako nag papanggap, nasa Public man tayo or Private totoo lahat ng ginagawa ko" sagot ni Rence
"ayokona Lorence, Natatakot ako" umiiyak na sabi ng Dalaga.
"Kung iniisip mo ang nangyari saatin. Don't worry papanagutan ko ang nangyari saatin babe hash na" pag papatahan ng binata kay Zandra na siya namang ikina kunot-nuo ng nito.
"anong ibig mong sabihin?" Saad ng dalaga
"papakasalan kita" sagot ng Binata na ikina gulat ni Zandra
"pero hindi mo ako mahal at hindi mo ako kailangang pakasalan dahil lang sa may nangyari na saatin. Tapusin nalang natin 'tong pag papanggap na ito. Ako na ang bahala, ilabas sa Media ang pag bibreak -up natin ayoko na" umiilang na sabi ni Zandra.
"Merry Me at mag simula ulit tayo kalimutan natin ang past babe"
"Lorence napaka dali mong sabihin yan. Wag mo naman ako gamitin para lang Makalimutan mo ang Ex mo please masakit na eh. Alam kong mahal mopa si Jenny kaya hindi mo ako kailangang pakasalan dahil lang sa may nangyari sa atin" umiiyak na sabi ni Zandra at niyakap na lamang ito ni Lorence tsaka bumuntong hinga na hindi naman tinanggihan ng dalaga at yumakap rin ito pabalik.
- Writer
