Önümüzdeki ekranda aynı görüntü tekrar tekrar oynuyordu. Her bir tekrarda Cenkay'ın öfkesi daha da kabarıyordu. Ben şaşırmış ve işin arkasında başka birinin olabileceğini düşünmüştüm ama Cenkay safi öfke taşıyordu. Sanırım önce yapıp sonra düşünmek onun huyuydu; aynı birlikte olduğumuz ilk gece gibi...
Karşımda cinayet işleme potansiyeli yüksek biri duruyordu; bu öfkeyle belki de rahatlıkla kurtulabileceğimiz bu durumda bizi ele verecekti.
Bilgisayarın ekranını kapattım. ''Tamam, yeter bu kadar. Sakinleşmen lazım.''
''Ne saçmalıyorsun sen, Rana? Ne sakinleşmesi? Annesinden doğduğuna bin pişman edeceğim o şerefsizi!''
''Cenkay, her şeyi mahvedeceksin yine.''
Böyle dememle bir an şaşırdı, bu da onu duraksattı. 'Mahvedeceğim... Hem de yine, öyle mi?' dedi alınmış bir şekilde ama onun dra
