Chapter 5
1630 Words
Itália Devonnaire's Pov
The calming aroma of coffee wakes me up from my slumber. Everything about this day feels perfect. Tuluyan ko nang iminulat ang aking mata at ang unang hinanap ng aking kamay ay ang cellphone na ipinatong ko sa nightstand bago ako natulog kagabi.
Matapos kong pindutin ang button na nasa gilid ng phone ay bumungad sa 'kin ang oras ngayong umaga. It's 6: 32.
I closed my eyes. Covered my mouth with my hands and yawn. I still feel sleepy and all but I can't sleep like the sleeping beauty now 'cause Lander might do something. Mas mabuti nang maging mapaghinala.
Agad na napako ang aking mata sa screen ng phone matapos ang muli nitong pagliwanag.
From: Willow Anne
Good Morning, Ms. Itália, on the way na po ako papunta sa Costello Towers. Dala-dala ko na rin po ang mga damit na hinihingi niyo. Iyong mga gamit naman po na dadalhin niyo para sa work trip nasa kotse na rin.
Kakatapos ko pa lang basahin 'yon ay pumasok ulit ang panibagong message na sa kaniya pa rin galing.
From: Willow Anne
Nga po pala, Ms. Italia kailangan nasa airport na po tayo ng 8:00 am, 10:00 am po kasi ang oras ng flight natin. Nabasa ko kasi na dapat mas maaga ka ng dalawang oras sa mismong flight mo. Iyon lang po, share ko lang naman mukha kasing importante 'yon.
I began scribbling words in my phone for a reply to her. Binabasa ko lang ang messages niya para sa 'kin pero parang natotorete na ako. She's nosy. If it weren't for the fact that she's the only one who can do her job as my secretary and personal assistant perfectly, I would have fired her long time of go because of her mouth that won't just shut up.
"Your brows are creasing. What a way to start your morning, Hon." At iyon pa ang isang bwisit. I should start searching in the internet if a pestecide for a people who's pestering me does exist.
Nang mag-send na ang reply ko kay Willow Anne ay ibinalik ko ang cellphone ko sa nightstand. Padabog kong inalis ang nakabalot na kulay itim na comforter sa 'king katawan.
Looking so posh in his armani suit. I wonder where this man is going.
Pinilig ko ang aking ulo saka dumiretso sa cr nitong kwarto niya para makapaghilamos. Nang makita ko kagabi ang mga skincare products na nandito sa cr niya hindi ko alam kunh anong mararamdaman ko. Ewan, hindi ko maiwasang isipin at maramdaman na pinaghandaan niya talaga ang pagdating ko rito. There's even a pink headband here that I can use so my hair will stay behind as I wash my face.
I just couldn't help but remember the old times of us.
"Itália, mauuna na 'ko sa baba. Sumunod ka na agad. Nakahain na roon ang breakfast. I cooked your favourite," I heard him shouted from outside.
Napatingin ako sa repleksyon ko sa salamin nang matapos na ako maghilamos. Ako man, hindi ko rin talaga maintindihan kung anong nangyari sa 'min. We were never perfect but our love was. I just don't know what happened to that. Hindi ko alam kung anong nangyari sa mga araw na handang-handa kaming makipagpatayan para lang sa pagmamahalan namin.
Bago ko pa mamalayan. Mayroon nang luhang nakatakas mula sa 'king mata. Dali-dali ko 'tong pinunasan saka muling naghilamos. Gamit ang facial tissue, maingat kong pinunasan ang aking mukha at tinapon din 'yon sa trashbin pagkatapos.
"Ang ganda po ng bahay niyo Sir. Lander. Ang laki kaya lang masiyadong tahimik. Mas magiging masaya tingnan 'to kapag mayroon ng mga chikiting na tumatakbo," said by a familiar voice of woman. Willow Anne.
Napakataklesa talaga ng babaeng 'to. Paranf gusto ko siyang pagwalisin bigla sa EDSA para lang mahirapan siya. Kapag tinanong niya ako kung bakit ko 'yon ipinagagawa sa kaniya, sasabihin ko na lang na mapagkawang gawa ako at gusto kong tulungan si Isko Moreno na mapanatiling malinis ang kalakhang Maynila.
"Good morning, Ms. Itália---,"
"The moment you decided to open your filthy mouth, I already lose my right for a good morning." Mariin nitong tinikom ang kaniyang bibig sabay sa paglunok nito ng sarili niyang laway.
"Where's my clothes?"
Una nitong ipinakita sa 'kin ang rust colored skirt suit. Sunod and white turtle top at gray colored ankle boots. Maingat niyang ipinatong ang mga 'yon sa ibabaw ng sofa, iniingatan na hindi 'to magkakaroon ng kahit na kaonting gusot.
"And your favourite Dolce & Gabbana bag," she said and showed it to me.
"Hon, I already cooked your breakfast but even if I want to eat it with you, I can't." Napaismid ako.
"I don't eat breakfast, Lander and even if I decided to have one, I wouldn't share it with you." He looks at me confusedly.
"Since when did you start dissing the most important meal of the day?" kaswal akong naupo sa sofa.
"Noong mismong araw rin na nalaman kong ayos lang naman pala na wala ka sa buhay ko." I crosses my leg ang gave him a bored look.
"Wherever you're going, just go and stop acting like I'll cry and run after you. You're actually doing me a favor by leaving earlier." His soft expression turned ruthless and stern.
Not wanting to lose the eye contact battle that I'm having with him. I didn't look away until he does it first. Kinuha ni Lander ang isang briefcase sa ibabaw ng coffee table bago siya tuluyang umalis ng kaniyang unit.
"Willow Anne, make me a coffee." Utos ko rito habang naglalakad ako papasok sa kusina ni Lander. My eyes landed on his medium size square table. Katulad nang sinabi niya sa 'kin kanina. Nakahain nga roon ang lahat ng pagkaing gustong-gusto kong kinakain para sa umagahan dati.
Itinuro sa 'kin ni Willow Anne ang isang tasa ng kape na para bang hindi ko pa 'yon nakikita. "Mayroon na po e."
"Just make me a new one, damn it!" I hissed.
"R-right away, Ms. Italia," she uttered.
Matapos ang ilang minuto nang matyagang paghihintay. Naiabot na rin sa 'kin ni Willow Anne ang bagong timpla na kapeng hinihingi ko. Walang kahiya-hiya niyang ipinaghila ang sarili nang mauupuan.
"Ms. Italia?"
"Hmm?" I smell my coffee then sip on it. I just love doing this. Hindi agad nasundan ng kung ano mang salita ang pagtawag nito kaya naman dinala ko sa pwesto niya ang aking mata.
Hindi ko alam kung mangingiti ba ako o maiinis na naman kay Willow Anne habang nakikita ko kung paanong nanunubig ang mata at bagang nito habang pabalik-balik ang tingin niya sa mga pagkaing nakahain.
"Kainin mo na 'yan. Tatapusin ko lang 'to at maghahanda na ako para makaalis na tayo. Sina Eres pala?"
"Sabi po ni Ms. Eres sa airport na lang daw kayo magkita. Gano'n din po si Ms. Ania." May kislap ng kung anong emosyon sa mata ni Willow Anne habang sinasandukan nito ng pagkain ang kaniyang plato.
Nang matikman niya ang special na fried rice ni Lander, mas lalo pa atang nanabik ang kaniyang dila na malasahan din ang iba pang pagkain na nakahain.
I wonder. Do I look like her while I enjoyed his cooking before—mukhang patay gutom?
"Ms. Itália, sinabi niyo po ba kay Sir. Lander na halos isang linggo rin kayong wala rito sa Pilipinas?" pang-uusisa niya pa bago muling sumubo.
Ibinababa ko sa ibabaw ng lamesa ang tasa ng kape na hawak saka siya inilingan. "Hindi. Hindi ko naman siya magulang para pagpaalaman."
"Oo nga po, pero asawa niyo siya," sansala niya. Habang hawak-hawak niya pa rin ang kutsara at tinidor, pumihit ito paharap sa 'kin.
"Tingin ko rin po na mahal na mahal ka talaga ni Sir. Lander." I tsked and was about to ignore her whole presence when she says something again that made me stop from making any moves.
"Alam niyo naman po siguro, Ms. Itália na hindi talaga kayo mabait at kung sakaling babae si Lucifer maraming makakaisip na baka kayo 'yon kasi nga po---,"
"Willow Anne, ayaw mo na ba sa trabaho mo? Isang beses pa na may lumabas na kahit na ano mula r'yan sa bibig mo. Mag-eeffort talaga akong sirain ang buhay mo." She quickly shuts her mouth and act as if she's closing an imaginary zipper.
I rose to my feet and take a step when I heard her whisper something that I tried to get rid off my mind.
"Kasi kung hindi ka talaga mahal ni Sir. Lander hindi ka na non babalikan. Ang sama kaya ng ugali mo," iyon ang sinabi niya. Umakto na lang ako na hindi ko 'yon narinig at nagtuloy-tuloy na sa pagpanik ko sa ikalawang palapag.
"Ms. Itália, sinabi niyo po ba kay Sir. Lander na halos isang linggo rin kayong wala rito sa Pilipinas?" bigla ko na lang naalala ang komentong 'yon ni Willow Anne habang tinutuyo ko ang aking buhok, ilang minuto pagkatapos kong maligo.
Kagabi at pagkagising ko kanina. Sigurado naman ako sa sarili ko na wala talaga akong plano na ipaalam 'yon kay Lander. It's not as if we really are living a normal life of a married couple, but what she said knocks something in my mind.
Maybe, I should do it out of respect? Pinatay ko ang hair dryer at kinuha ang cellphone ko na nasa ibabaw pa rin ng nightstand.
I was expecting a text message from him but I got none. Messages lang ni Eres at Aniá ang nasa inbox ko ngayon. Attitude rin siya sa 'kin ngayon?
Nagalit kaya siya sa 'kin dahil sa sinabi ko kanina?
After staring at my phone's screen for a long time, my demon wins. I come up with a decision of putting my phone in my bag without texting him.
Bahala siya. Alam ko naman na malalaman niya rin kung nasaan ako pagkalipas ng ilang araw na hindi niya ako mahahanap dito. Kahit na pagbilinan ko pa na ang lahat ng taong pwede niyang pagtanungan kung nasaan ako. Malalaman at malalaman niya pa rin 'yon.
He have his way. Mas malala pa siya sa BDO kung makahanap ng iba't ibang ways.
- Writer
