KABANATA 19

387 Words

Pagbaba ko mula sa ikalawang palapag ng mansyon ay naabutan ko agad ang tinginan ng mga kaibigan kong sila Marceline at Teresa, parehong nanunukso na naman, habang ginagawa ang kaniya-kaniyang trabaho at paglilinis sa malalaking portrait ng pamilya Aragon. "Huwag niyo akong aasarin, alam niyo na ang isasagot ko riyan." Pauna ko sa kanilang parinig habang naglalakad lagpas sa kanila para magtungo sa lilinising mga mamahalin na vase. "Anong aasarin ka diyan, pinagsasabi mo? Hindi naman kami ganoon ‘no." Ani Marceline sa akin habang nakanguso saka sila nagtawanan ni Teresa. Sa tuwing panibagong araw kasi ay may panibago ring pangungulit at panunukso ang mga kaibigan kong ‘to patungkol sa estado raw ng naoobvious na closeness namin ng Senyorito. Sa totoo lang mukhang kalat na nga iyon sa b

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD