KABANATA 22
NAGPATULOY ang kuwentuhan namin habang kumakain ng masasarap na pagkain sa hapag. Panay nga rin ang bulong ng mga kaibigan ko na ang bait bait daw pala talaga ng Senyorito Presley, bukod kasi sa mga na-order na namin kanina ay nagdagdag pa ito kaya tuloy humaba pa ang oras namin dito.
“Akala talaga namin noong una sobrang sungit niyo po, Senyorito!” Ani Teresa. “’Di ba, Marceline?”
“Oo pero hindi kasing sungit ni Senyorito Raphael...”
“Hoy, ano ba, ang ingay mo na naman.” Saway ko sa kaibigan ko.
Natawa si Senyorito Presley at pinagmamasdan kami na parang tuwang-tuwa sa ‘min lalo na kapag nagtatalo kami. Nagtatalo lang naman kami kapag dire-diretso na naman ang dila ng dalawa sa mga walang filter na pinagsasabi tapos sasawayin at aawatin ko sila. Siyempre, nakakahiya pa
