My Hottie Kapit-bahay

CHAPTER 14

CHAPTER 14 ( SPG! SPG! SPG! SPG! SPG! )

“Lasing na kayo, wala akong gusto kay Aurelia.” Mahinahong sabi niya bago ako hinarap. Tumawa lang ang mga kasama niya at inaasar pa rin siya sa aking tiyahin. Hindi ko alam pero bakit biglang nakaramdam ako ng pagkainis. At sa simpleng pang- aasar na iyon ay parang masisira pa yata ang buong gabi ko.

“Samahan mo ako sa kusina, nandoon ang mga pagkain na nakabalot para sa ‘yo.”

Mayroong pagdududa sa aking isipan. Malaking parte sa aking isipan na hindi maniwala sa sinabi nito.

Lalo pa dahil sa mga titig ni Joefel sa akin na parang mayroon itong ibang pinapahiwatig sa akin. "Mamaya kana umuwi, Eleanor! Tatapusin na lang muna namin 'to ni Kap," sabi niya habang pinakita sa akin ang bote na nasa isang tagay na lang yata ang laman.

"Oo nga, mamaya na, Eleanor. Panghuling baso na 'to ni Kap!" sang-ayon naman sa kanya ni Joefel, na nagpapakita ng isang misteriyosong ngiti.

Napansin ko ang kanilang mga mata na nagpapalitan ng mga tingin, silang dalawa ni Kapitan at Joefel. Mayroong bulto ng ngiti sa kanilang mga labi.

“Ibigay n'yo na kay Kap ng makauwi na ako.” tumayo si Joefel upang ako ang pumalit sa kanyang pwesto.

“Umupo kana muna rito. Bakit ka ba nagmamadali na umuwi, ang lapit- lapit lang naman ng bahay n'yo.” reklamo niya sa akin. Dahil magkatabi silang dalawa ni Kapitan at ako ang pumalit sa kanyang pwesto ay kaming dalawa na ngayon ang magkatabi.

Kumuha ng isang upuan si Joefel at nilagay iyon sa aking tabi.

“Ito na, kap.” ani ng isang lalaki at nilahad kay Kap ang isang baso. Panghuli na iyon dahil wala ng laman ang bote at nilagay na iyon sa ilalim ng mesa.

Tumagal pa kami dahil hindi pa iyon ininom ni Kap. Nag- uusap pa sila at ang baso ay nakalapag pa rin sa mesa.

Kulang na lang ay kunin ko ang baso at ako na ang uminom ng laman nun. Kaya lang ay wala talaga akong ganang uminom ngayong gabi.

Pasimple kong siniko si Kap para makuha ang atensyon nito. Nagtagumpay naman ako dahil lumingon ito sa akin. May pagtatanong sa kanyang mga mata.

Mula sa kanya ay nilipat ko ang aking tingin sa baso. Mabilis lang iyon at hindi ko na ulit siya tiningnan.

Tinakpan ko ang aking bibig nang humikab ako. Tinatamaan na ako ng antok.

Sa gilid ng aking mga mata ay nakita ko na hindi pa nawala ang tingin sa akin ni Kapitan.

Kahit hindi ko siya nililingon ay nakita ko ang pag- abot nito sa baso na may lamang alak na nasa mesa at iniinom iyon.

Nagtagal ng kaunting minuto ang kanilang pag- uusap bago sila nagpasiya ng umuwi.

“Maraming salamat po, Kap!”

“Salamat, Kapitan! Sa susunod po ulit!”

“Busog na busog po kami, Kap!”

Nagpaalam na ang lahat at kaming tatlo na lang ang naiwan sa bahay ni Kapitan.

“Mauna na rin ako sa inyo, Kap! Salamat dito sa pabaon na mga ulam. Matutuwa si misis nito.”

Umalis na si Joefel at naiwan kaming dalawa ni Kapitan.

“Pumasok tayo sa loob. Kunin mo ang pagkaing para sa tiya mo.” tumango ako at sumunod sa kanya.

“Saan tayo pupunta, Kap?” hindi ito ang daan papunta sa kusina niya. Papunta na ito sa kwarto niya.

Hindi nga ako nagkamali, dahil may binuksan siyang pintuan.

“Kap? Anong gagawin natin?” aligaga kong tanong nang sinara niya ang pintuan at narinig ko ang kanyang paglock doon.

“May gagawin tayong ikakasaya nating dalawa.”

(Continuation of Chapter 1)

“Ang ganda nito, Eleanor.” Bulong niya, ang kanyang titig ay mainit. Ang kanyang mga mata ay nakatuon sa aking p********e na para bang gandang- ganda siya rito.

Kinain niya na parang wala ng bukas ang aking pagkababa3. At wala akong ginawa kung hindi umungol nang umungol.

Ang bawat kiwal ng kanyang dila ay dumadagdag sa init ng aking katawan. Hindi ako mapakali, lalo na ang aking hita, hindi iyon mapirmi.

“Ahh! Ohh! Ahh! Ahh! Kap!”

Sa una ay nasira ang aking mukha nang ipasok niya ang kanyang isang daliri. Mahapdi iyon at parang may napunit sa loob ng aking pagkababa3.

Nakaangat na ang kanyang mukha at ang kanyang mga mata ay nakatutok at pinapanood kung paano pumasok ang kanyang daliri sa loob ko.

“Kap, sige pa. . .” saglit itong napasulyap sa akin at hindi nakatakas sa aking mga mata ang pag- ngisi niya nang makita ang sitwasyon ko.

Magulo na ang aking buhok. At namumungay na ang aking mga dahil sa sensasyon na pinapadama sa akin ni Kapitan.

“Saktong- sakto ang daliri ko, Eleanor. Hindi nga ako nagkakamali. Matagal ko na itong inaasam na gawin sa ‘yo.” Pagkatapos niyang sabihin iyon ay naging mabilis ang paglabas at pasok ng kanyang daliri sa loob ng aking pagkababa3.

Habang nasa loob ang gitnang daliri niya, abala naman sa paglalaro sa aking cl!toris ang kanyang hinlalaki.

Pabaling- baling ang mukha ko sa iba’t- ibang direksiyon.

“Kap. . . Ahh. . . ahh. . . sige pa.” maririnig at mararamdaman mo na ang pagmamakaawa sa aking boses.

“Kap. . . ang sarap. . . sige pa. . . ang sarap niyan! Ipasok mo pa!” tanging mga ungol ko lang ang maririnig mo sa apat na sulok ng kwarto.

Ang plano ko kaninang umuwi sa bahay ay hindi na natuloy. Wala na sa aking isip na baka sunduin ako ni tiya sa bahay ni Kap dahil nakauwi na ang iba. Wala na akong pakialam pa doon, ang bukod tanging nasa isip ko ngayon ay kung paano maiibsan ang init ng aking katawan.

“Umungol ka pa, Eleanor. Ang sarap sa tainga ng iyong mga ungol.”

Parang dinadala niya ako sa mundo ng pagnanasa at kasiyahan.

Walang humpay ang aking mga ungol, nagsisimula ng mahina at unti- unti iyong lumalakas. Sa bawat paglabas at pasok ng kanyang daliri ay sa loob ng aking p********e ay napapaangat ako ng kaunti ang aking pwet.

Ang kanyang mga daliri ay pabilis nang pabilis ang mga galaw. Basang- basa na ang aking pagkababa3. Nagdudulot ng kakaibang kiliti ang bawat pagpasok ng daliri niya na ngayon ay naging dalawa na.

Ngunit hindi lang iyon ang kanyang ginawa. Mabagal, dahan- dahan niyang inilapit ang kanyang mukha, ramdam na ramdam ko na ang mainit niyang hininga na humahalik sa aking pagkababa3. Lumapit muli ang labi niya at dumampi iyon sa aking mamasa- masang pagkababa3. Nanginginig ang aking katawan sa bawat pagdampi ng labi niya sa pinaka- sensitibong bahagi ng aking katawan.

Ilang minuto pa, nakaramdam na ako ng panginginig ng aking katawan. Parang may kung anong namumuo sa aking puson na gustong kumawala.

“Lalabasan na ako, Kap.” Mahinang sabi ko na halos hindi na marinig. Kasunod nun ang aking malakas na ungol.

“Ahh. . .”

“Kap, sige pa. . . lalabasan na ako, bilisan mo pa, kap!” sigaw ko sa kanya.

Inangat ko ng kaunti ang aking ulo upang tingnan siya. Nakapikit ito, nakalabas ang dila dahil nilalaro nun ang aking cl!toris.

“Kap. . . sige pa! Ahh! Ohh!” muli akong napahiga. Wala na akong lakas pa. Hinang- hina na ang aking katawan.

“Ahhhh! Ohhh!” doon na ako nakaramdam na parang may sumabog. Kasunod nun ang likidong tuloy- tuloy na umagos.

Lupaypay ang aking katawan, nakatingin lang ako sa kisame habang nagtataas baba ang aking balikat.

Muling kong naramdaman ang mga halik ni Kapitan sa aking hita. Ang halik na iyon ay naglakbay pataas sa aking tiyan. Saglit iyong tumigil sa aking dibdib at nilaro niya ang aking ut0ng. Para siyang isang sanggol na gutom na gutom habang sinusubo niya ang aking kaliwang ut0ng. Isang kiliti na naman ang aking naramdaman na parang lumakbay iyon sa buong buto ko.

Nasa alapaap pa rin ako, kaunting halik at haplos niya lang ay awtomatikong umiinit ang aking buong katawan. Iniwan ng kanyang labi ang aking dibdib at napalitan iyon ng kanyang mainit na palad.

Nang magpantay na ang mukha naming dalawa ay hindi pa rin nawala ang ngisi nito na parang tuwang- tuwa siya na makita akong nababaliw sa kanyang ginagawa.

“Masarap ba, Eleanor?” tanong nito sa akin. Namula ang aking mukha at tila nawalan na ako ng boses kahit na alam ko naman kung ano ang isasagot ko sa kanya.

Nang hindi ako sumagot ay kinurot niya ang aking kaliwang ut0ng.

“Tinatanong kita, masarap ba, Eleanor?” naging seryoso ang mukha nito at hinihintay ang aking sagot.

“M- masarap, Kap. Masarap po,” ngumiti ito. Bakas sa kanyang mukha na nakuntento ito sa aking naging sagot.

“Mabuti naman. May mas lalong masarap pa d’yan, hindi na ngayon ang aking daliri ang ipapasok natin sa iyong masikip at mainit na pagkababa3. Ngayon ay itong mataas at mataba ko ng pagkalalak!”