My Hottie Kapit-bahay

CHAPTER 15

CHAPTER 15 ( SPG! SPG! SPG! SPG! SPG! )

“Tinatanong kita, masarap ba, Eleanor?” naging seryoso ang mukha nito at hinihintay ang aking sagot.

“M- masarap, Kap. Masarap po,” ngumiti ito. Bakas sa kanyang mukha na nakuntento ito sa aking naging sagot.

“Mabuti naman. May mas lalong masarap pa d’yan, hindi na ngayon ang aking daliri ang ipapasok natin sa iyong masikip at mainit na pagkababa3. Ngayon ay itong mataas at mataba ko ng pagkalalak!”

Mas lalong umusbong ang init sa aking katawan nang matapos niyang sabihin iyon. Ang isipin na nasa loob ng aking pagkababa3 ang kargada niya ay sapat na para mamasa ng husto ang pagkababa3 ko.

“Ano pa ang hinihintay mo, Kap? Gawin na natin ang sinabi mo. ‘Wag na tayong mag- aksaya pa ng oras.” Nanghihinang sambit ko sa kanya, ang boses ko ay halos pabulong na na parang wala na akong lakas pa. Kahit ako ay hindi na rin makapaniwala sa mga salitang lumalabas sa aking mga labi.

Ngumiti siya, isang ngiti na kuntento sa narinig na sagot mula sa akin.

“Sigurado ka na ba, Eleanor? May oras pa para magbago ang desisyon mo,” aniya, ang boses niya ay mas lalong nanghina ang buong sistema ko. Kalmado ang kanyang boses at nangingibabaw doon ang lambing. Marahan nitong hinaplos ang aking pisngi, magaan ang bawat daliri na dumadampi sa aking balat. Tinanggal niya ang ilang hibla ng aking buhok na nakadikit sa aking mukha, punong- puno ng lambing ang bawat kilos na pinapakita niya.

Mas lalo ko siyang tinitigan ng mariin dahil sa lapit ng mukha naming dalawa. Sa ilalim ng ilaw niya na nasa taas ng kisema na nakatuon sa aming dalawa, mas lalo kong nakita ang bawat mga detalye ng kanyang mukha na nakabighani ng halos lahat ng tao rito sa aming lugar. Sa kanyang mga mata, nakikita ko ang isang emosyon na mahirap ipaliwanag. Ang kanyang mga mata ay malalim at kulay abo. Kahit siya ay apatnapung taong gulang na, hindi pa rin nawala ang karisma nitong dala- dala na nahihigitan pa ang mga binata. Kahit mayroon ng mga kaunting linya sa kanyang noo, mas lalo lamang nadepina ang angkin nitong kagwapohan. Ang kanyang pilik- mata, ang kanyang matangos at perpekto ang hugis na ilong. Ang kanyang mga labi na natikman ko na at kaya akong bigyan ng iba’t- ibang pakiramdam at sensasyon na hindi ko pa naranasan sa buong buhay ko. Napunta ang aking tingin sa kanyang buhok na kahit anong galaw niya kanina ay hindi man lang iyon nagulo. Maayos pa rin at mukhang kakasuklay lang.

Ngayon ko lang nasabi sa aking sarili ngayong natitigan ko na siya sa malapitan, kahit sino pang mga binata ang iharap sa akin, mas pipiliin ko pa rin siya kahit apatnapung taong gulang na siya. Mayroon siyang katangian at karisma na kailanman hindi mahihigitan isang binata.

Sa puntong iyon, may pumasok sa aking isipan na ngayon ay sigurado na ako. Tinanggap ko na iyon at hindi ko na kayang pagtakpan pa

Ngumiti ako, hinawakan ko ang kanyang pisngi katulad ng ginawa niya sa akin. Dahan- dahan kong inangat ang aking ulo at pinagdikit ko ang mga labi naming dalawa.

Ang halik na binigay ko, isang halik na hindi lang puno ng pagnanasa, ang halik na binigay ko ay puno iyon ng isang emosyon, puno ng pagmamahal.

Nang maghiwalay ang mga labi naming dalawa ay hinawakan ko ang kanyang balakang. Ang aking mga kamay ay nanginginig.

“Hubarin na rin natin ‘to, Kap.” Sabi ko. Tumango ito. Sa aming dalawa ay ako lang ang wala ng natirang kahit isang saplot sa katawan habang siya ay kumpleto pa.

Saglit siya bumangon at bumaba ng kama para maghubad.

Sabik na sabik akong naghihintay sa kanya sa ibabaw ng kama. Naglalaway na ako nang makita ko ang kanyang katawan. Nagsusumigaw iyon ng matinding karanasan at mukhang may alam na sa buhay. Hindi ko alam kung paano niya napanatiling maganda ang kanyang katawan na tulad ng ibang mga binata.

Hinubad niya ang kanyang sinturon, sa bawat saplot na natatanggal sa kanyang katawan ay maayos niya iyong nilalapag sa ibabaw ng kama. Pati na rin ang aking mga damit na tinapon niya kanina ay pinagdadampot niya iyon at maayos na pinatong sa paanan ko.

Napakagat ako sa aking pang- ibabang labi nang sunod nitong hinubad ay ang kanyang pantalon. Naiwan na lang sa kanya ang kulay itim na boxers. Hindi niya ako binigo dahil sunod niya rin iyong hinubad.

Nanlaki ang aking mga mata at gusto kong umatras at bawiin ang sinabi ko. Ang laki at ang haba nun na parang hindi ko kakayanin! Hindi ko akalain na ganito pala ang halimaw na tinatago niya sa gitna ng kanyang hita.

Sa sandaling ito, balak ko na bawiin ang desisyon ko.

Ngumisi ito, napansin niya na mayroon ng nababakas na pag- aalinlangan sa aking mukha. Sa laki nun ay biglang nanlamig ang aking buong katawan. May kaunting takot akong naramdaman.

Pakiramdam ko ay hindi ko kakayanin iyon, hindi ko yata kayang tiisin ang matigas at mahaba niyang pagkalalak! na tayong- tayo na. Nakakaakit man iyon pero natatakot pa rin ako. Ang laki nito at ang haba, hindi ako makapaniwala na may ganito siyang tinatago.

Nakikita ko ang mga ugat na lumalabas doon, namumula rin ang tuktok at may kaunting putting likido.

“Kakayanin mo ba?” naglakad ito at sumampa sa kama. Pumatong agad ito sa akin, napatingin sa ilalim nang maramdaman kong kumiskis iyon sa aking hita.

“Sa una ay talagang masakit ito, Eleanor. Pero hayaan mo, sandali lang naman ang sakit at kapag nasanay kana ay masasarapan kana.” Nakakaakit ang bawat salita niya. Nawala ng kaunti ang aking pag- aalinlangan nang marinig ko ang salitang “sarap”.

“Dahan- dahan lang po, Kap. First time ko po kasi,” sa loob ng tatlumpong taon ko sa mundong ibabaw ay ngayon lang ako naging ganito.

“Hindi ko maipapangako na magiging dahan- dahan ito, Eleanor. Pero susubukan ko,”

Isang kirot ang dumaan sa aking pagkababa3. Isang kirot na naramdaman ko sa loob ng aking pagkababa3 nang pumasok na ang ulo ng kanyang alaga sa loob. Parang isang bulaklak na nadurog ang aking pagkababa3. Dumiin ang aking kuko sa kanyang likod dahil sa labis na kirot na naramdaman ko.

“M- masakit, kap. . .” nanghihina kong sambit at kasunod nun ang pagtulo ng aking luha mula sa aking mga mata.

Nag- aalala ito sa akin. Nasa kalahati na ang napasok at nag- aalinlangan na ako kung ipagpapatuloy naming dalawa ito. Pero ‘di ba? Sabi niya ay sa una lang ito masakit?

“Sabihin mo lang sa akin kung gagalaw na ako,” pinahid nito ang luhang tumulo sa aking mga mata.

Pinahid niya ang mga butil ng luhang tumulo sa aking mga mata. Ilang minuto akong natahimik at si Kapitan ay magtiyagang naghihintay sa aking muling paggalaw.

Masakit pa rin at parang may malaking sugat ang pagkababa3 ko.

“Okay ka lang?” malambing na tanong nito at pinaulanan ng halik ang iba’t- ibang parte ng aking mukha.

“Gumalaw kana, Kap.” Determinadong utos ko sa kanya. Buo na ang aking desiyon, nandito naman na kami ay wala na akong oras pa para tumigil kaming dalawa.

“Sigurado ka ba, Eleanor?” mabilis niyang hinawakan ang aking balakang nang igalaw ko iyon.

“’Wag mong pilitin ang sarili mo,” pigil niya sa akin pero patuloy ko pa ring ginalaw ang aking balakang kahit na nakaramdam na naman ako ng kirot sa aking pagkababa3.

“Igalaw mo na, Kap. Ipasok mo na ng tuluyan sa loob,” at ng matapos na itong paghihirap ko. Para isang sakitan na lang.

“Eleanor, ‘wag ka munang gumalaw.” Pilit niyang pinipigil ang aking balakang ngunit determinado na ako sa mga oras na ito.

“Sige na, Kap. Ipasok n’yo na sa loob, gusto ko ng maramdaman ang paglabas at pasok ng iyong alaga sa aking masikip at mainit na lagusan.” Nag- iba ang kanyang mukha. Tila ba naputol ang kanyang pasensya dahil sa salitang nasambit ko.

“Eleanor,” mayroong pagbabanta sa kanyang boses.

“Kap, please. Ipasok n’yo na sa loob ng aking lagusan ang matigas n’yong kargada.”

“Kung ‘yan ang gusto mo ay wala akong Karapatan para tumanggi, Eleanor. Ngayon ay damhin mo ng buo itong kargada ko.”