DINALA sila ni Temyong sa isang fast food chain alas dos ng madaling araw. Wala masyadong tao sa oras na iyon kaya nakakuha sila ng pwesto na kakasya silang labing-isa sa iisang mesa.
Naupo si Temyong na para bang isang hari sa kabisera habang sila ay natimik na nakamasid sa paligid. Ngayon na lang ulit sila nakapunta sa ganitong lugar. Nanunuot pa sa mga ilong nila ang lamig na nangaggaling sa air conditioner.
“Pumila kayo habang wala pang tao. Nagbigay na ako sa cashier ng pera. Kainin n’yo kung ano ang gusto n’yong kainin. Hindi ako magrereklamo kung marami man ‘yan basta, kumain kayo nang husto. Pasasalamat ko lang sa inyo dahil sa pagtulong n’yo sa akin.”
Isa-isa silang nagsipagpila sa cashier upang um-order. Habang naroon sila ay kinuha naman ni Temyong ang kanyang cel
