KABANATA 50

1091 Words

Si Christof naman ang natigilan sa narinig na sinabi ni Joy. Kumunot ang noo niya at natawa ng bahaw. "What are you saying? That's impossible." Iiling iling na sambit ng binata. Nakayukyok naman si Joy sa dalawang palad niya habang tahimik na umiiyak. Ang tanging nagagawa na lang ni Krystal ay haplusin ang likod nito at aluhin ang ate niya. "A-ate... ipaliwanag mo sa amin ang sinasabi mo." paki-usap ng dalaga. marahang umiling si Joy, "I-i don't know where to s-start." humihikbing tugon nito. "No, Joy. Stop it. That's not a good joke," seryosong pahayag ni Christof. Itinaas ni Joy ang ulo at tinitigan si Christof. "I'm sorry, Christof. W-wala akong nagawa." anang babae sa sobrang lungkot na tinig. Pinakatitigan din siya ng binata. Parang hindi pa rin rumirehistro sa utak ni Chri

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD