Chapter 34: Kaarawan
“Tara na iho,” sabi ni Inay.
“Sige ho Inay,” sagot naman ni Anton.
Natigilan tuloy ako kasi Inay na ang tawag ni Anton kay Inay hindi na lang ako kumibo dahil baka masira ko ang araw ni Inay kung magsasalita pa ako nakasunod lang ako sa kanilang dalawa nauuna kasi sila kaysa sa akin.
Pinasakay ni Anton si Inay sa likuran doon na sana ako uupo kaso pinagsabihan na naman ako ni Inay.
“Sa unahan kana umupo Anna,” wika nito.
Nakapasok na ako ng kaunti nun kaya lumabas na lang ako at isinarado ang pintuan aa likod at umupo sa passenger seat sa harapan.
Nagsimula ng magmanrho si Anton at tahimik ang naging byahe namin hindi rin kasi nagsasalita si Inay wala rin akong imik nakatingin ako sa labas ng binta medyo malapit lang naman ang bahay ni Anton sa amin kaya nakara
