Change of Heart

Kabanata 4

Commotion

Tumunog ang bell dahilan para magsilabasan ang ibang kaklase ko sa classroom.

"Belle, tara meryenda muna tayo." pagyaya sa akin ni Alisha kasama ang isa sa mga kaklase ko.

"Go ahead, I'll just finish this." napabaling silang dalawa sa notebook na sinusulat ko.

"Ano yan?" Kuryosong tanong ng kaklase ko na si Sabina.

"Spoken poetry." nakangiting sambit ko sa kanya.

"For‘ what?" Her forehead furrowed but before I could answer Alisha pulled her.

"Sikretong malupet.” Nakangising sagot ni Alisha at hinigit siya. “Let’s go. I’m starving.”

"Teka lang naman--" hindi ko na narinig ang pinag uusapan nila ng tuluyan na silang lumabas ng classroom.

Napabuntong hininga ako at tiningnan ang notebook saka nagpatuloy sa pagsusulat.

There were times when I was distracted by the noise of my classmates. I sighed and continued again as the noise disappeared. I looked out the window and thought of something to write in the next paragraph, pero narinig kong muli ang tawanan ng mga kaklase kong babae. I sighed again, a few minutes passed but no words entered my mind especially when I heard the laughter of my classmates. Halos pukpukin ko na ang ulo ko at sigawan sila dahil sa ingay, pero agad ding nadistract ng natigil ang tawanan ng mga kakalse kong babae at napalitan iyon ng tilian at sunod sunod na bangayan.

"Sinabi ko naman sayong gusto ko siya diba tapos ngayon malalaman ko na nililigawan mo pala!" galit na sigaw ni Stan.

"Sasabihin ko naman sayo eh kaya lang humahanap ako ng tamang tsempo." mahinahon namang sagot ng kaklase ko na ang pangalan ay Seb.

"Tamang tsempo?? Napakaraming beses na pwedeng mong sabihin sa akin ang binabalak mo pero ilang pagkakataon ang pinalampas mo huh?!!" Malakas na sigaw ni Stan dahilan para mapapikit ako sa lakas ng sigaw nito, nagsipag tayuan na ang iba kong kaklase na babae sa takot na baka magsuntukan ang dalawa.

"Stan, please calm down let me explain myself to you--"

"Wala ka nang dapat pang ipaliwanag gag*!"

Nangunot ang noo ko sa malakas na mura ni Stan.

"Stan, Seb, please." I turned to the trembling voice of the woman who had just entered the classroom.

Nagsalubong ang kilay ko ng makita si Sabina na namumula ang mga mata. Umiling si Stan habang nakayuko samantalang nakikiusap naman ang mga mata ni Sabina.

"It's not what you think Stan! Tama na!" Sabina's voice almost shook.

Nagsimula ang bulong-bulungan ng mga kaklase ko.

"Can you all shut up!" Malakas na sigaw ni Stan dahilan para magsipagtahimikan ang mga kaklase ko.

Mabilis siyang nagtungo sa upuan, sumunod naman si Seb sa kanya. Stan took his bag but before he could leave, but Seb grabbed it.

"Pare, teka lang--" hindi na niya naituloy ang sasabihin ng isang malakas na suntok ang tumama sa pisnge nito dahilan para magsigawan ang mga kaklase ko at mapatayo ako.

Hindi makapaniwalang tiningnan ni Seb si Stan at kinuwelyuhan niya ito.

"Takte Stan! huminahon ka nga!" Malakas na sigaw ni Seb sa kanya habang kinukwelyuhan ito.

“Uy guys, tama na yan.” Saway ng isa sa mga kaklase ko na babae.

"Puro nalang ba side mo ang kaylangan intindihin dito?! How ‘bout my side huh?" Sinusundan ni Seb ng tingin si Stan dahil nanatili itong nakayuko at umiiling iling lang sa kaibigan.

"Inintindi ko ang nararamdaman mo kaya hindi ko masabi sayo ang totoo, it's also hard for me because you're my friend, but please just listen to me and calm yourself--" tinulak ni Stan si Seb.

Hindi naman masyadong malakas ang pagkakatulak nito pero sumabit ang hita nito sa armchair na kinauupuan ng kaklase kong babae kaya natumba ito. Lumapit na ako para tumulong sa pag-awat lalo pa’t kitang kita ko ang kawalan ng pasensya ni Seb.

"Stan, that's enough!" Sigaw ko ng sinubukan niyang muling sumugod habang nakahilata si Seb. Binalingan ko si Seb at tinulungan siyang tumayo kaya lang ay narinig kong muli ang tilian ng mga estudyante.

Mabilis akong lumingon at nakita na nakahawak na si Sabina sa upuan at umiiyak na nakayuko. Muntik ng matumba ang upuan na kinakapitan niya. Hindi ko alam kung ano ang nangyari pero mukhang naitulak siya ni Stan. Kung hindi lang siya nahawakan ng mga kaklase kong babae ay malamang tumilapon na siya. Halos mapamura ako duon.

"Uyy, guys ano ba! Tumigil na kayo!" Sigaw ng isang kaklase ko.

Nilongon ko si Stan ng maramdaman na itinabi niya ako kasabay ng mura niya. My eyes widened as he rushed to Stan and was about to punch him, but before it could landed on his face, I quickly stood up and grabbed his arm angrily to prevent the upcoming blow.

Bwisit Talaga!

I was shocked when he forcefuly grabbed his arm away at sa sobrang lakas nuon ay tumilapon ako armchair. Natumba ang armchair kasabay ng pagtumba ko at tumama ang kanang braso ko sa sahig. I close my eyes in pain.

"Belle!"

"Belle!" My classmates shouted at the same time.

I gritted my teeth in a annoyance. Nakakainis yung ganito. Yung gusto mo lang naman umawat, pero nadamay ka pa sa gulo.

Rinig ko ang mga yabag ng sapatos ng mga kaklase ko para lapitan ako at tulungan makatayo, but before I could help myself to got up, someone already hold my left arm and grip on my right shoulder to helped me stand, inis kong binalingan ang tumulong pero agad ding kumulo ang dugo ko ng makita si Red sa nag aalalang muka at may halong galit sa mga mata.

“I'm fine.” Inis na sagot ko kahit hindi niya naman ako tinanong.

Sabina's crying beside my girl classmate, while my other classmates are now trying to stop them. The anger that slowly building up in me grow more, especially when I heard them yell at each other. I removed Red's hand away from me and angrily look back at Seb and Stan. I could see the shock and guilt in Seb's eyes.

Bago ko pa sila tapunan ng mga lintanya ko ay sumugod na si Red at kinuwelyuhan si Seb. “Gog*!” sigaw niya.

“I said, stop it!” Malakas na sigaw ko at halos kapusin ako ng hininga sa ginawang pagsigaw. They immediately stopped and turned to me. I looked at them angrily. “Tigilan niyo na yan!” ulit ko.

Lumapit ako at puwersahang pinaghiwalay si Stan at Seb saka galit na binalingan si Stan. Dala na din siguro ng frustration, galit, at takot ay nagawa ko silang ituro at sigaw-sigawan.

"If you want to kill each other then do it outside! Look at what you've done!" I spread my hands around our classroom.

Hindi na maayos ang arrangement ng mga upuan at may mga gamit ng nasa sahig. Ngayon ko lang din napansin na may mga ibang seksyon na ang nakikiusyoso sa bintana ng classroom namin. I closed my eyes in annoyance.

"Do you really have to come here to shout and disturb our silence!" Galit na sigaw ko. "Puwede, kumalma muna kayo at pag-usapan yan ng maayos. Puwede?" Dagdag ko.

Narinig ko ang malakas na sigawan sa labas ng classroom kaya inis akong napatingin duon. Natahimik naman sila pero ang iba ay tumawa at sumigaw pa ng…Puwede!

"Kalma lang din, Belle!" I looked at one of my male classmate who was now stroking my back to calm me down. “Kayo kasi! Hina-highblood niyo si Belle.”

I turned to Stan who couldn't longer look at me. He just ran his hands through his hair and sighed heavily.

I turned to Red who was now looking at me. “At ikaw! Isa ka din eh! Nakikisali ka pa sa gulo!” sigaw ko sa kanya.

Itinuro niya ang sarili niya. “Ako? Nakisali ka rin naman ah. I'm just defending you.”

Mas malakas na sigawan ang narinig ko sa mga estudyante sa labas. Nakisali pa ang ibang kakalse kong babae na tila inaasar kaming dalawa. I closed my eyes tightly in annoyance. When I opened my eyes, Red was smiling now like an ash*le.

Imbis na pabulaan ang sinabi niya ay hindi ko nalang iyon pinansin. I turned to Stan and Set again.

"You're not a kid anymore, remember that you're a senior now, be careful with your actions, nakakahiya sa mga lower year." napasulyap pa ako sa mga lower year na sumisilip sa bintana.

“Oo nga! Ang tatanda niyo na! Para kayong mga bata!” Malakas na sigaw ng kung sinong lalaki sa labas ng aming classroom na hindi namin nakita, dahilan para tumawa ang mga estudyante.

"Andyan na si Sir Ababa!!" Sigaw ng isang kaklase ko patungkol sa isa sa mga terror teacher namin.

Those in the lower year who had just been peeking out the window of our classroom ran away. Lalo na’t pinagbabawal ang mga junior year na pumunta ng senior high building.

Humagalpak ng tawa ang kaklase Kong lalaki na sumigaw kanina ng "Andyan na si sir Ababa". Ganun nadin ang ibang babae. Wala naman pala ang teacher namin. He just said that para umalis ang mga estudyante at tumigil ang komosyon.

"Tss." napapailing ako at umalis sa kinatatayuan para bumalik sa kinauupuan ko. Nakita ko naman ang kakapasok lang na si Alisha at ngayon ay sumusunod na sa akin.

“Uy. Anong nangyari?” kuryusong tanong ng kaibigan ko.

"Ok ka lang, belle?" Tanong ng isa sa mga kaklase ko na nadaanan ko.

"Yeah." I said weakly as I fix my things in my armchair while stroking my arm.

Lumingon naman sa kanya si Alisha. “Uy, ano bang nangyari?”

Imbis na pansinin siya ay nilapitan ko si Sabina na siyang naka upo sa harapan ng upuan ko. “Are you okay?” tanong ko.

"Ikaw, ok ka lang?" Her eyes were red as she turned to me and look at my arm.

Tumango ako. Nasulyapan ko naman si Alisha na nagtatanong na ngayon sa mga kaklase ko sa kung ano ang nangyari.

"I'm sorry." napapaos na anya ni Sabina dahilan para bumalik muli ang tingin ko sa kanya.

"Don't worry, okay lang ako."

"Sus, ok lang yan kay Belle! Understanding yan eh." Biglang sulpot ni Alisha sa tabi ko na sa tingin ko ay nakapag kalap na ng impormasyon sa nangyari. Marites din ang isang 'to. Tss.

Napabaling kami sa harap ng makita na lumabas sa pinto si Stan dala dala ang bag niya.

"Uuwi na ata." mahinang aniya ng isa sa mga kaklase ko.

Akmang tatayo si Sabina para sundan si Stan pero pinigilan siya ni Alisha.

"Oh! dyan ka lang. Hayaan mo siya, he need to clear his head." Umikot siya ng upuan at pumunta sa harapan ni Sabina. “Kaya ka pala nawalang bigla kanina. May nangyayari na pala dito.” Hinawakan niya pa ang buhok ni Sabina. "Alam mo friend ang ganda mo. Pede maki share ng beauty, para naman may manligaw din sa'kin."

Napailing nalang ako sa sinabi ng kaibigan.

"Alisha naman eh, sumeryoso ka naman kahit ngayon lang, please." Sabina answered tearfully.

"Oh gusto mo ng seryosong usapan?" my friend crossed her arms and stared at Sabina seriously. This time I know that she's really serious.

"You know what? It's not your fault if those two men like you. At tumigil ka nga sa kakaiyak--"

"Umiiyak ako kasi nasasaktan ako para sa kanila. Their friendship might be ruined because of me--" inis na sagot ni Sabina kay Alisha.

"Yun nga diba? It's their choice, hindi mo yun choice, kaya kahit umiyak ka diyan ng isang balde ay wala kang magagawa. If they both decided to break their friendship just because of you, then wala kang magagawa. If one of them decided to give you up, wala ka din magagawa. If you decided to give up on them, then wala silang magagawa. It's your choice and their choice."

Natahimik si Alisha at parang pinoproseso pa ang sinabi ng kaibigan kaya napabuntong hininga ako at hinarap siya saka hinawakan sa balikat para dugtungan ang sinabi ni Alisha.

"The only thing you can do is to respect their choice and also for them to respect yours, but for now, give them some time to think, okay?" Ngumiti ako.

Tinitigan niya ako ng ilang saglit saka binalingan si Eloise bago ibinalik ang tingin sa akin. Napabuntong hininga hininga siya at unti-unting tumango.

"Thank you.”

"Your welcome." I replied with a smile.

Natapos ang klase at hindi na bumalik pa si Stan, for sure umuwi na siyang talaga, samantalang nanatili naman si Seb sa kanyang upuan at malalim ang iniisip. Napansin ko din ang bawat sulyap ni Red sa akin, but every time our eyes meet, I only glared at him.

I wasted no time and quickly left the classroom to go home and continue writing the poem. But when I got home, I couldn’t continue the poem, dahil kaylangan ko pang tapusin ang mga assignments ko at ang mga take home activities na hindi natapos kanina.

The next morning I went to school early, but I was so shocked when a familiar man blocked my way, and worst he looked at me angrily.

My lips parted when I saw Monkey.

"Saan ka pumunta kahapon after class?" He asked me coldly.

My forehead furrowed at his question. “Sa bahay bakit? Saan pa ba ako pupunta?” I asked confused.

"I was waiting for you the whole time.” saad niya na nakapagpatigil sa akin. "Bakit hindi ka pumunta sa clinic?" Dagdag niya pa.

Oh sh*t. I forgot.