Kabanata 6
1152 Words
Sylestia
I COULDN'T help but take in a sharp breath as soon as I saw the familiar bridge. Sa paglagpas doon ay ang bungad na ng Sta. Ana.
My heartbeat doubled. Napagsalikop ko ang mga palad ko dala ng kabang bumalot sa aking dibdib.
Hindi pa rin pala ako handa. After all those years, I still have this fear of setting foot in Sta. Ana.
Tumikhim ako. "Pwede bang . . . tumigil tayo sandali? Bibili lang sana ako ng tubig."
Joaquin didn't even throw a glance at me. His eyes were fixated on the road while his jaw was tightly locked. Hindi ko sigurado pero para bang maging siya ay hindi kumportableng bumalik ng Sta. Ana.
Pumarada ang sasakyan sa harap ng isang convenience store. Nagtanggal siya ng seatbelt at bumaba. Susunod sana ako ngunit tumingin siya sa akin. Para bang sinasabing siya na ang bibili ng inumin.
Tumango na lamang ako. I watched him walk towards the store and buy two bottled waters. Nakatalikod lang siya pero ang tikas pa rin. Hindi ko tuloy maiwasang balikan iyong mga pagkakataong ang daming baliw na baliw sa kanya pero siya, sa akin lamang baliw na baliw.
I sighed. What the hell did I just allow to slip away?
"Hi, miss!" bati noong lalakeng dumaan. Matamis ang ngiti at tila nais talagang magpapansin dahil kumaway pa sa nakabukas kong bintana.
I just flashed a fake smile then bowed my head. Nag-angat din ako kaagad ng tingin para silipin si Joaquin ngunit napansin kong nakaigting na ang panga niya. His eyes were slightly squinting while looking at the guy who just passed by.
Umayos ako ng upo nang makabalik siya sa kotse. He placed his bottle in the cup holder then opened the lid of the other one before handing it to me. Para tuloy akong tanga na pinaglapat ang mga labi. This man's love language didn't change at all. Only that, he doesn't love me anymore.
Joaquin lifted a brow. "Are you going to take it or not?" tanong niya nang tinitigan ko lamang ang bote.
"Hmm?" Napabalik ako sa sarili't kaagad kinuha ang bote. "Sorry. s**t," mura ko nang medyo natapunan ko ang hita ko dahil sa biglaang pagkuha sa tubig.
He sighed. Maya-maya ay pilit niyang inabot ang tissue box na nasa passenger seat. Kumuha siya ng ilang piraso saka pinunasan ang basa sa balat ko.
"So clumsy," he murmured.
Hindi ako nakasagot. God, I even had to hold my breath or else I'll surely squeak like a stupid teenager!
Lumunok na lamang ako't uminom na ng tubig kaya lang ay parang tinatraydor ako ng katawan ko. I accidentally spilled more water on the corners of my lips. Pumatak pa nga sa likod ng palad niya!
Joaquin heaved another sigh. I thought he was going to get another tissue but he didn't! Instead, he held me by my wrist, made me put the water bottle down, and then licked the water stain before he kissed my lips!
Halos tumalon palabas ang aking puso. Namungay ang mga mata ko nang haplusin niya ang ibaba kong labi habang magkalapit pa rin ang aming mga mukha.
"Next time I see you smiling at someone again, I'd f*****g punish you in front of them. Understand?" malumanay ngunit halatang nagbabanta niyang sabi.
I swallowed my own saliva before I nodded in a gentle way. "S-Sorry."
Joaquin just gave me a side eye before he sat properly. Nagsuot na rin siya ng seatbelt at muling pinatakbo ang kotse.
Napainom na lamang ako ng tubig habang pinoproseso ko ang nangyari. Senyales ba iyon na nagselos siya? He was pretty possessive back in the days. Halos walang makalapit sa akin kahit noong hindi pa naman kami. Binakuran niya ako nang husto at hindi hinayaang magkaroon ng pagkakataon ang ibang lalake na makadiskarte sa akin.
The stupid butterflies in my belly went crazy. Call me delusional but I think he was jealous. Bahala na kung pinaaasa ko lang ang sarili ko.
I cleared my throat. "Sabi mo ilang araw rin tayong mananatili sa Sta. Ana. Saan tayo mag-s-stay?" I asked, trying to start a conversation.
"Sa bahay ni Papa," he answered.
"Uh, iyong mayaman mong amo mo noon?"
Tumango siya ngunit pinanatili lamang ang tingin sa daan. Halatang napipikon pa rin dahil labis ang pagkakakunot ng noo.
I tried to slightly angle my body towards him. "Inampon ka ba niya?"
He sighed. "No." He threw me a glance. "He's my biological father. My mom had a secret affair with him."
Napakurap ako ng mga mata. Hindi makapaniwala sa narinig. Seryoso ba siya? Si Tita, nagkaroon ng relasyon sa dating amo?
"Wala sa itsura ni Tita na magagawa niya 'yon," kumento ko.
His jaw clenched. "Well, you really couldn't tell what people are capable of. Parang ikaw, who would expect that you'd dance naked in front of strangers, hmm?"
My heart felt a pinched. "I just had no choice. I had to survive—"
"And so was my mother." Inirapan niya ako.
Lumamlam ang mga mata ko. I breathed in a sharp breath before I gathered my courage to place my hand on his thigh. Napansin kong himigpit ang pagkakahawak niya sa manibela. Umigting din ang panga ngunit hindi naman inalis ang palad ko sa kanyang hita.
I pursed my lips before I finally leaned against his arm. Hinaplos ko rin ng hinlalaki ko ang kanyang hita bago ako nagsalita.
"Sorry. Hindi ko dapat sinabi 'yon."
I heard him sigh. "You better act this way in front of a lot of people once we get there. I want us to be the talk of the town so the paparazzi will have their eyes on you."
Nalunok ko ang namuong bara sa lalamunan ko. It will only be for a show to him. Pero sa akin, gusto ko siyang lambingin para unti-unti ko ulit mapalambot ang puso niya.
Desperada na talaga ako. I want to win him back. I want to earn his forgiveness. I want him to love me the way he did back then. I don't care if we'll get obsessed with each other again as long as I am the only woman in his life.
Diyos ko. Ang haba na talaga ng listahan ng mga kasalanan ko pero wala, eh. Ganito siguro talaga. Ang nagmamahal, nagiging pinakamalaking tanga.
"Joaquin?" I called.
"What?" malamig niyang tanong.
I looked at his handsome face. "May kahit kakarampot ka man lang bang pagmamahal na natitira para sa akin?"
Gumalaw ang kanyang panga bago niya ako pinakatitigan sa mga mata.
"You better not ask me questions like that."
Napalunok ako. "Bakit?"
He shifted his gaze back to the road.
"Because you have no right to ask me the same question I've been asking myself after you abandoned me." His expression darkened. "I cannot give you your peace of mind when you took away mine so suffer. Suffer until I'm satisfied . . ."
- Writer
