Chapter 30

2136 Words

‘Do not go where the path may lead, go instead where there is no path and leave a trail.’ – Ralph Waldo Emerson -Scarlett’s POV- Matutulog na sana ako pero ayaw makisama ng tiyan ko kaya naman naisipan ko nang lumabas para kumain. Ala una na rin naman na kasi ng madaling araw kaya sigurado ako na tulog na silang lahat. Pagbukas ko ng pinto ay nakapatay na lahat ng ilaw kaya naman madilim na sa labas. Kahit na nakapatay ang mga ilaw ay maliwanag pa rin naman kaya makikita mo rin ang daan at hindi nakakatakot. Nang makarating sa kusina ay naghanap kaagad ako ng tirang pagkain. Natatawa tuloy ako sa isip ko dahil para ang magnanakaw, pero imbes na pera at alahas ay pagkain ang kinukuha ko. Mabuti na lang at may tinapay kaya naman ‘yon na lang ang kinuha ko. At dahil nagre-reklamo na rin a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD