Madeline’s POV
“Putang ina! You were alive all along tapos you chose to abandon me?! It’s almost a decade, dad... Halos isang dekada niyo akong pinaniwala na wala na kayo. Hinayaan niyo akong magdusa pagkatapos ito ang malalaman ko?!” Malakas na sigaw ko habang matalim na nakatingin sa lalaking gulat na gulat nang makita ako.
Nanginginig pa din ang aking katawan habang mas hinigpitan ang pagkakahawak sa kamao. Pilit akong nilapitan ni Maui ngunit matalim ko itong tiningnan at iniharang ang kamay.
“Huwag kang lalapit. Hindi kita kilala.” Matigas na sambit ko habang nakatingin ng may pandidiri sa kaniya. Ini-scan ko siya mula ulo hanggang paa at pagak na napatawa habang napapailing. Patuloy pa din ang pagtulo ng luha sa aking mga mata at kahit anong pahid ko dito ay hindi ito tumit
