Madeline’s POV
“Huwag kang aalis diyan, I’m coming.” Malamig kong tugon at pinatay ang tawag.
Nagpupuyos ang aking kalooban at kung wala lang ako sa ibang lugar ay pinagbabato ko na ang mga gamit na nandito. Madiin kong ipinikit ang mata habang sunod-sunod ang paghinga ng malalim sa pag-asang pakalmahin ang sarili. Naglakad-lakad ako sa loob habang nag i-interal monologue at nakikipagsuntukan sa hangin.
“Damn you, Prix! Hindi ko akalain that there is a fcking traitor in my org!” Nanggigigil na bulalas ko. Sa tuwing naaalala ko ang mga pangyayari kanina ay hindi ko mapigilan ang magalit ng sobra.
I feel so betrayed...
Wala akong sinayang na sandali at kinuha ang bag sa gilid. Saktong pagkabukas ko ng pinto ay ang paglabas din ng doctor mula sa kabila. Nagtama ang aming mat
