Naging mabilis ang pangyayari. Actually, hindi ko alam kung paano natapos ang kasal nang hindi nadi-distract sa mga mata ni Vile. Basta ang alam ko na lang ay tapos na ang ceremony at ang ginagawa na lang namin ngayon ay kumain.
Umasa ba akong pipigilan niya ang kasal? Oo. Sobrang umasa ako sa part na iyon. Hindi ko nga alam kung bakit iyon ang iniisip ko kung gayon na wala naman talaga dapat siyang gawin. Ako mismo ang nag-reject sa offer niya tapos kung kailan na gaganapin na ang kasal, nagawa ko pang umasa?
Natatawa na lang ako sa iniisip ko. Hindi ko man lang inisip ang ganoong bagay. Alam ko naman kasing impossible pero bakit? Bakit kailangang umabot sa point na gano’n? Ayaw kong mag-expect pero bakit hindi ko mapigilan?
“What are you thinking?” tanong sa akin ni Rafael nang magsal
